Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2021

31 Μαρτίου 1909- 6 Φεβρουαρίου 1945 ''Σε έναν αιώνα τα ονόματά σας δικαστές, θα έχουν ξεχαστεί! Αλλά το όνομα του Μπραζιγιάκ ποτέ!''



Robert Brasillach: 

[...] Γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου του 1909 στο Περπινιάν της Νότιας Γαλλίας, κοντά στα γαλλο-ισπανικά σύνορα. Ήταν γιός στρατιωτικού, του Αρτεμίλ Μπραζιγιάκ, ο οποίος, ήταν υπολοχαγός, σκοτώθηκε, πολεμώντας στο Μαρόκο. Έτσι, ο Μπραζιγιάκ, που ήταν έξι ετών, έγινε << ορφανό πολέμου >>, όπως και η αδελφή του Σουζάν. Χρόνια αργότερα, μετακόμισαν στη Σάνς, η μητέρα του παντρεύτηκε και από το νέο της γάμο απέκτησε μια κόρη, τη Ζενεβιέβ Μωζί.

Το 1925 μετακομίζει στο Παρίσι και αρχίζει να φοιτά στο Λύκειο Louis le Grant. Εκεί γνωρίζεται και δημιουργεί στενή φιλία με τον Μωρίς Μπαρντές (Maurice Bardeche), ο οποίος αργότερα θα παντρευτεί τη Σουζάν. Ξεκινά σιγά σιγά να ασχολείται με την πολιτική, ειδικά με τον εθνικιστή, αντισημίτη και μοναρχικό Σαρλ Μωρράς (Charles Maurras) και την Αξιόν Φρανσέζ [Γαλλική Δράση ( Action Francaise)], χωρίς, πάντως, να ενταχθεί στην οργάνωση. Στα δεκαοκτώ του, γίνεται δεκτός στην περίφημη Εκόλ Νορμάλ Συπριέρ (Έcole Normale Superieure), στο τμήμα Λογοτεχνίας, όπου φοιτούν οι καλύτεροι φοιτητές της Γαλλίας. Ο Μπαρντές, επίσης, αρχίζει να φοιτά εκεί. Ο Μπραζιγιάκ είναι χαρισματικός, με ιδιαίτερο λογοτεχνικό ταλέντο, και αξιοθαύμαστη κριτική ικανότητα, αλλά το ενδιαφέρον του δεν περιορίζεται στη λογοτεχνία, έλκεται ιδιαίτερα από την πολιτική. Είναι πολύ νέος και, στη φάση αυτή, δέχεται ισχυρές επιρροές από τις θέσεις του Μωρράς και του κινήματός του. Αργότερα, θα γράψει ότι εκείνη την περίοδο οι ιδέες του ήταν συγκεχυμένες. Πάντως, διαμορφώνει αντιδημοκρατικές και αντιμασονικές θέσεις, τις οποίες κρατά ως το τέλος της ζωής του.

Το 1931, σε ηλικία 22 ετών, αναλαμβάνει τη λογοτεχνική σελίδα της εφημερίδας Action Francaise. Συγχρόνως, γράφει μια μελέτη για τον Βιργίλιο, την Presence de Virgile, η οποία κάνει αίσθηση. Άλλωστε, είναι, ήδη, σε τόσο νεαρή ηλικία, γνωστός και καταξιωμένος κριτικός από τα άρθρα του στη Revue Francaise, στη Revue Universelle, στην Action Francaise. Το ενδιαφέρον του για την πολιτική και οι θέσεις του αποκαλύπτονται και στα άρθρα του. Πολυγραφότατος και πολύ ταλαντούχος, γίνεται ακόμα πιο γνωστός.

Η Γαλλία δεν μένει απαθής μπροστά στο κύμα του Φασισμού και του ναζισμού που αρχίζει να σαρώνει την Ευρώπη. Δεν παρουσιάζει βέβαια έναν τόσο μεγάλο ηγέτη, σαν τον Χίτλερ, ή τον Μουσολίνι, ούτε ένα ανάλογο κίνημα, αλλά διάφορα ρεύματα και τάσεις που έχουν έντονη επιρροή από τον φασισμό και τον ναζισμό. Είναι το στάδιο των ζυμώσεων. Στις 6 Φεβρουαρίου του 1934 ο Μπραζιγιάκ συμμετέχει σε μεγάλη αντικοινοβουλευτική εξέγερση, τότε που όλο το Παρίσι σείεται από την κραυγή <<Κάτω το Κοινοβούλιο>>, <<Κάτω οι κλέφτες>>, και διαδηλωτές από όλες τις περιοχές του Παρισιού κατευθύνονται επιθετικά προς τη γαλλική Βουλή. Η αστυνομία αρχίζει να πυροβολεί για να αποτρέψει εισβολή στο κοινοβούλιο. Το αποτέλεσμα είκοσι δύο νεκροί και χιλιάδες τραυματίες. Ανάμεσα στους νεκρούς είναι και ο Έλληνας μουσικός Costa Cambo, μέλος της Action Francaise. H ημέρα αυτή θα επηρεάσει βαθιά τον Μπραζιγιάκ. Δεν θα ξεχάσει ποτέ τους Νεκρούς του Φεβρουαρίου, και έντεκα χρόνια μετά θα προστεθεί σε αυτούς, όταν θα δολοφονηθεί από τη γαλλική δημοκρατία...

[...] Καταδικάστηκε σε θάνατο γιατί, όπως είπε ο πρόεδρος του <<δικαστηρίου>> που τον δίκασε, <<τα άρθρα του ήταν πιο επικίνδυνα για την Αντίσταση από ένα τάγμα της Βέρμαχτ>> 

Απόσπασμα από το βιβλίο: 

Πολιτικά άρθρα -Robert Brasillach Εκδόσεις Θούλη


Eθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού


Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021

Miguel Serrano (10 Σεπτεμβρίου 1917- 28 Φεβρουαρίου 2009) - 12 Χρόνια μετά!






[...] < ΓΙΑΤΙ >  με ρωτάνε < διακινδυνεύεις τόσο πολλά βάζοντας σε κίνδυνο τη συγγραφική δουλειά μιας ολόκληρης ζωής; Μήπως, δεν γνωρίζεις ότι όλες οι εκδοτικές εταιρίες του κόσμου βρίσκονται στα χέρια Ιουδαίων; Και τώρα που τα βιβλία σου μεταφράζονται στα γερμανικά, στα αγγλικά και σε άλλες γλώσσες και διαβάζονται σε τόσες χώρες, εσύ γράφεις ανοιχτά υπέρ του Χίτλερ και της ανακάλυψης του εσωτερισμού του. Αυτό θα ήταν τρέλα, αν ήσουν κάποιος που δεν γνώριζε την απόλυτη δύναμη και τον πλήρη έλεγχο της ζωής από τον Ιουδαϊσμό. Μα εσύ έχεις διατελέσει διπλωμάτης και έχεις καταφέρει να διεισδύσεις στα βάθη των ιστορικών γεγονότων του παρόντος και του παρελθόντος είχες όσο κανείς άλλος τη δυνατότητα, τη γνώση και τα μέσα για να το μάθεις έχεις ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο, δεξιά και αριστερά, γνωρίζεις... Και τώρα θέτεις σε κίνδυνο όχι μόνο το έργο σου αλλά και την ίδια τη ζωή σου...>
Έτσι μου μίλησαν οι φίλοι , οι συγγενείς, ακόμα και οι εχθροί μου.
Γιατί έτσι μιλούν σήμερα οι άνθρωποι. Αυτή είναι η φωνή των καιρών μας Μα εγώ δεν ανήκω σε αυτούς τους καιρούς, ούτε σε αυτόν τον κόσμο, ούτε σε αυτές τις ημέρες. Είμαι από έναν άλλον πλανήτη. Είμαι από τον Αυγερινό. Δεν φοβάμαι να χάσω τα πάντα, ακόμα και τη ζωή μου. Επιπλέον, το ρητό στο οικόσημό μου γράφει: < Τιμή μου η Πίστη >. Ναι, πίστη στα ιδανικά, στα όνειρα, στις δόξες της νύχτας του παρελθόντος, στα φαντάσματα των συντρόφων που ΄χουν χαθεί, στις χρυσές σκιές, στην ηχώ των βημάτων τους, στους παλαιούς δρόμους και πόλεις, σε όλα αυτά που δραπετεύσουν προς το φως που εκπέμπει η μαρτυρική γη, στη νοσταλγία για μια Χρυσή Εποχή, τότε που οι ήρωες ζούσαν ανάμεσά μας και οι Θεοί μάς μιλούσαν. Διότι είμαι ένας από αυτούς που έχουν μιλήσει με τους Θεούς...

[...] Τα γεγονότα της Ζωής ενός ατόμου δεν μετράνε, έχουν προορισμό τον θάνατο, το τίποτα, την αποσύνθεση στο Φώς του Χρυσού Ήλιου. Αυτός είναι ό λόγος για τον οποίο δεν με ενδιαφέρουν οι προσωπικές βιογραφίες. Όπως και οι αρχαίοι, δίνω έμφαση μόνο στο αρχέτυπο, στον Μύθο, στον Θρύλο. Ζει μόνο αυτός ο οποίος έχει τη δυνατότητα, να συμπεριλάβει τον ευατό του στη φωτιά ενός Υπερβόρειου Αρχέτυπου, μέσα στην Αιωνιότητα του και την Αιώνια Επιστροφή του. Η ιστορία και ο ιστορικισμός της εποχής μας με αφήνουν ασυγκίνητο. Θέση στην αιωνιότητα έχουν μόνο αυτοί οι οποίοι επαναλαμβάνουν εδώ κάτω τον αρχετυπικό  και μυθικό τρόπο ζωής των Θεών μας αυτοί που τυχαίνει να είναι διερμηνείς ή ιερείς τους... 
 









[...] Επαναλαμβάνω, μόνο σε έναν,  στον Χίτλερ, συσσωρεύεται η ανώτερη δύναμη του Υπερβόρειου Αρχέτυπου, του Θεού, μόνω μέσω αυτού ακούγεται ο λόγος του από έναν άλλον κόσμο. Διότι μόνο αυτός ακούει τη Φωνή του...

ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΙΤΛΕΡ


Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού




Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2021

ΡΟΜΠΕΡ ΜΠΡΑΖΙΓΙΑΚ 6-2-1945 - 76 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ!











Να με σκέφτεσται και να σκέφτεστε και εκείνους που πέθαναν στις 6 Φεβρουαρίου 1934


Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού


Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2020

Η κόρη του Ήλιου - Savitri Devi 30 Σεπτεμβρίου 1905





Η Σάβιτρι Ντέβι (Savitri Devi), η Οντινική ιέρεια του εσωτερικού Εθνικοσοσιαλισμού,  γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1905 στην πόλη Λυών της Γαλλίας, από Έλληνα πατέρα και Αγγλίδα μητέρα. Ο έντονος ριζοσπαστικός της χαρακτήρας, ο οποίος έμελλε να σημαδέψει τόσο πολύ την ζωή της, εκδηλώθηκε από νωρίς: κατά την διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, η ενδεκαετής Σάβιτρι Ντέβι έγραψε με κιμωλία στο σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών συνθήματα εναντίον της Αντάντ (Κάτω οι Σύμμαχοι, Ζήτω η Γερμανία) ως διαμαρτυρία για την παράνομη εισβολή των Συμμαχικών (αγγλικών και γαλλικών) στρατευμάτων στην ουδέτερη Ελλάδα. 
  
Η Savitri Devi, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της διανόησης. Εξαιρετικά μορφωμένη, με πολλές σπουδές, άριστη γνώση πολλών ξένων γλωσσών και πολυγραφότατη, ασπάστηκε τον εθνικοσοσιαλισμό σε νεαρή ηλικία. 
Η πνευματική της πληρότητα και η ακατάβλητη θέλησή της ήταν τέτοιες ώστε να μπορέσει να κατανοήσει τον αριστοκρατικό τρόπο ζωής και τα ανώτερα ιδανικά που πρέπει να διαπνέουν κάθε ολοκληρωμένο άνθρωπο, αφιερώνοντας την ζωή της στην διάδοσή των ιδεών της, κάτι που ομολογουμένως είναι εξαιρετικά δύσκολο, ειδικά για μια γυναίκα.

Κατά το 1948 και 1949, στο αποκορύφωμα της διαδικασίας αποεθνικοσοσιαλιστικοποίησης, η Ντέβι διεξήγαγε μια σειρά προπαγανδιστικών αποστολών σε μια Γερμανία προσκυνημένη και ακόμα καθημαγμένη από το γενικευμένο λιμό  και τους τρομακτικού τύπου βομβαρδισμούς των Συμμάχων, κατά τις οποίες μοίραζε φυλλάδια  και ταχυδρομούσε προκηρύξεις που εξήγειραν σε αντίσταση εναντίον της συχνά βάρβαρης κατοχής, με λόγια όπως τα ακόλουθα: '' Γερμανοί και Γερμανίδες: Εν τω μέσω ανείπωτων κακουχιών και δυστυχίας, μείνετε σταθεροί στην ένδοξη Εθνικοσοσιαλιστική πίστη σας και αντισταθείτε! Αψηφήστε τους διώκτες σας... Τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει αυτό που έχει χτιστεί πάνω στην αλήθεια. Είμαστε ο γνήσιος χρυσός, ο οποίος δοκιμάζεται στο καμίνι. Ας φουσκώνει και ας βρυχάται η φλόγα, τίποτα δεν μπορεί να μας καταστρέψει. Κάποια μέρα θα εξεγερθούμε και θα θριαμβέυσουμε πάλι. Ελπίζετε και αναμείνατε. Χαίλ Χίτλερ!''... 

Ακούραστη πολεμίστρια, διαφύλαξε αυτό το Φως για όλη της τη ζωή, συνεχίζοντας ως τον θάνατό της να πολεμά για τον Φύρερ της. Όταν οι άνδρες έχουν νικηθεί, οι γυναίκες,  μόνες, συντηρούν την Ιερή φωτιά στη σκοτεινότερη νύχτα, καθιστώντας εφικτή με τη θυσία τους την επιστροφή της Νέας Ημέρας και του παλιού Ήλιου.

Εκείνος, ο Οποίος Επιστρέφει  Όταν γαρ της μεν ευνομίας μείωσις γένηται, της δ' ανομίας αύξησις, τότ΄ εγώ σαρκούμε. Γίνομαι άνθρωπος εν εκάστω αιώνι, εις διατήρησιν μεν των αγαθοποιών, είς όλεθρον δε των κακοποιών, του δε νόμου εις σωτηρίαν.  
Μπαγκβάντ Γκίτα, 4,7-8



Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού



Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2020

Miguel Serrano 10-09-1917- Ένας Πολεμιστής του Τάγματος του Αυγερινού! (103 Χρόνια μετά!)


''Ευλογημένοι είναι εκείνοι που ούτε σκέφτονται, ούτε νιώθουν από μόνοι τους. Κάποιος άλλος έπρεπε να νιώσει για εκείνους. Ο ποιητής!''



[...] Επαναλαμβάνω, μόνο σε έναν, στον Χίτλερ, συσσωρεύεται η ανώτερη δύναμη του Υπερβόρειου Αρχέτυπου, του Θεού, μόνο μέσου αυτού ακούγεται ο λόγος του από έναν άλλο κόσμο. Διότι μόνο αυτός ακούει τη Φωνή του.   

[...] Τα γεγονότα της ζωής ενός ατόμου δεν μετράνε, έχουν προορισμό τον θάνατο, το τίποτα, την αποσύνθεση στο φως του Χρυσού Ήλιου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν με ενδιαφέρουν οι προσωπικές βιογραφίες. Όπως και οι αρχαίοι, δίνω έμφαση μόνο στο αρχέτυπο στον Μύθο, στον Θρύλο. Ζει μόνο αυτός ο οποίος έχει τη δυνατότητα να συμπεριλάβει τον ευατό του στη φωτιά ενός Υπερβόρειου Αρχέτυπου, μέσα στην αιωνιότητα του και στην Αιώνια επιστροφή του. Η ιστορία και ο ιστορικισμός της εποχής μας με αφήνουν ασυγκίνητο. Θέση στην αιωνιότητα έχουν μόνο αυτοί οι οποίοι επαναλαμβάνουν εδώ κάτω τον αρχετυπικό και μυθικό τρόπο ζωής των Θεών μας, αυτοί που τυχαίνει να είναι διερμηνείς ή ιερείς του.

  

[...] Μια μέρα έπρεπε να καταλήξω σε αυτό το συμπέρασμα και με χαρούμενη καρδιά ένιωσα αναγεννημένος και υψώθηκα στον ήρωα, στον σύντροφό μου, στον κόσμο του φωτός που πάντοτε ανήκε σε εκείνον και σε εμένα, ενώθηκα με τους πολεμιστές του Βόταν, αυτή ήταν η ομοιότητά μας. 



[...]  ΓΙΑΤΙ με ρωτάνε <<διακινδυνεύεις τόσα πολλά βάζοντας σε κίνδυνο τη συγγραφική δουλειά μιας ολόκληρης ζωής; Μήπως, δεν γνωρίζεις ότι όλες οι εκδοτικές εταιρίες του κόσμου βρίσκονται στα χέρια Ιουδαίων; Και τώρα που τα βιβλία σου μεταφράζονται στα γερμανικά, στα αγγλικά και σε άλλες γλώσσες και διαβάζονται σε τόσες χώρες, εσύ γράφεις ανοιχτά υπέρ του Χίτλερ και της ανακαλύψεις του εσωτερισμού του. Αυτό θα ήταν τρέλα, αν ήσουν κάποιος που δεν γνώριζε την απόλυτη δύναμη και τον πλήρη έλεγχο της ζωής από τον ιουδαϊσμό. Μα εσύ έχεις διατελέσει διπλωμάτης και έχεις καταφέρει να διεισδύσεις στα βάθη των ιστορικών γεγονότων του παρόντος και του παρελθόντος είχες όσο κανείς άλλος τη δυνατότητα, τη γνώση και τα μέσα για να το μάθεις, έχεις ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο, δεξιά και αριστερά, γνωρίζεις... Και τώρα σε κίνδυνο όχι μόνο το έργο σου αλλά και την ίδια τη ζωή σου. 

Έτσι μου μίλησαν οι φίλοι, οι συγγενείς, ακόμα και οι εχθροί μου. Γιατί έτσι μιλούν σήμερα οι άνθρωποι. Αυτή είναι η φωνή των καιρών μας. Μα εγώ δεν ανήκω σε αυτούς τους καιρούς, ούτε σε αυτόν τον κόσμο, ούτε σε αυτές τις ημέρες. Είμαι από έναν άλλο πλανήτη. Είμαι από τον Αυγερινό. Δε φοβάμαι να χάσω τα πάντα, ακόμα και τη ζωή μου. Επιπλέον, το ρητό στο οικόσημο μου γράφει: <<Τιμή μου η Πίστη>>. Ναι, πίστη στα ιδανικά, στα όνειρα, στις δόξες της νύχτας του παρελθόντος, στα φαντάσματα των συντρόφων που έχουν χαθεί, στις χρυσές σκιές, στην ηχώ των βημάτων τους, στους παλαιούς δρόμους και πόλεις, σε όλα αυτά που δραπετεύουν προς το φως που εκπέμπει η μαρτυρική γη, στη νοσταλγία για μια Χρυσή Εποχή, τότε που οι ήρωες ζούσαν ανάμεσά μας και οι Θεοί μας μιλούσαν. Διότι είμαι ένας από αυτούς που έχουν μιλήσει με τους Θεούς... 


[...] Είμαστε οι πολεμιστές από τον ιερότερο των πολέμων, από τον μυθικό, αιώνιο, κοσμικό πόλεμο. Διότι υπάρχει ένας μύθος προς υπεράσπιση, για τον οποίον πρέπει να πολεμήσουμε και να πεθάνουμε, εσωτερικά και εξωτερικά.

[...] Mείνε Πιστός στα παλιά όνειρα, ώστε να μην χάσει ο κόσμος μας την ελπίδα!


Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού