Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σήμερα (9.5.2018) το απόγευμα υπάρχει κάλεσμα από το εν Ελλάδι «Ρωσικό Συμβούλιο Συμπατριωτών» για συγκέντρωση μνήμης και τιμής της αντιφασιστικής «νίκης» σε 11 πόλεις της Ελλάδας. Στην Αθήνα η σύναξη θα γίνει στη ρωσική εκκλησία. Καλούνται οι απόγονοι «αυτών που πολέμησαν τον φασισμό» να συμμετάσχουν και να συγκροτήσουν έτσι «το Αθάνατο Τάγμα». 

Απ’ ό,τι φαίνεται μαζεύονται κατά κύριο λόγο Ρώσοι μετανάστες και διάφοροι μπολσεβίκοι αφενός για να γιορτάσουν αφετέρου για να ξορκίσουν τον φόβο τους ότι η ιστορία θα επαναληφθεί.  Να γιορτάσουν τι; Τις φρικαλεότητες των προγόνων τους, την κτηνωδία τους, τη μογγολική βαρβαρότητά τους, τους βιασμούς παιδιών και γυναικών, τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες, το πλιάτσικο και τον επακόλουθο χωρισμό της Ευρώπης και την στυγνή καταπίεση των σκλαβωμένων λαών. 

Να δοξάσουν τον Κόκκινο Στρατό. Πρέπει να έχει κανείς πολύ βάρβαρη ψυχή για να χαίρεται για όλα αυτά και να τα γιορτάζει. Ακολούθως θα γίνει συναυλία στο Ζάππειο, όπου η μπάντα της πολεμικής αεροπορίας σύμφωνα με την ανακοίνωση θα ερμηνεύσει και σοβιετικά πολεμικά τραγούδια!!! Υπάρχει, άραγε, σκαλί πιο χαμηλά;

Ένα είναι το σίγουρο: την ώρα της συγκέντρωσης θα αδειάσουν τα μπουρδέλα. Αναρωτιόμαστε αν θα συμμετάσχει και η φανατικά ρωσόφιλη ελληνική ακροδεξιά… Γιατί όχι; Εξάλλου ο πνευματικός και ιδεολογικός καθοδηγητής της Ίων Δραγούμης ήταν μισός Ρώσος, περήφανος Σλάβος, όπως ο ίδιος έλεγε…

πηγή

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Μια μέρα σαν κι αυτή...

του Σωτήρη Αντωνακόπουλου

Μια μέρα σαν κι αυτή, στις 8 Μαΐου 1945, στο προάστιο Κάρλχορστ του Βερολίνου υπογράφεται η άνευ όρων συνθηκολόγηση της Γερμανίας. Ο δεύτερος μεγάλος πόλεμος, και τυπικά πλέον, έχει τελειώσει. Το ιστορικό υπόβαθρο της εποχής που ακολούθησε είναι γνωστό. Θάνατος, λεηλασία, βιασμοί, διώξεις θα είναι τα μέσα των ''νικητών'' για να σβήσουν κάθε σπίθα του εθνικοσοσιαλισμού. 'Επειτα θα ακολουθήσει η ''πολιτική ορθότητα'' και ''ο νόμος του εφικτού'' στη πολιτική προκειμένου

να εξουσιάσουν τις μάζες και να κρύψουν την αλήθεια στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Σήμερα, 73 χρόνια μετά υπάρχουμε. Λαμπαδηφόροι της Αλήθειας που έχει ταξιδέψει χέρι με χέρι όλες αυτές τις δεκαετίες. Αυτό είναι η μεγαλύτερη νίκη μας και η μεγαλύτερη ήττα τους. Μπορεί να είμαστε οι χαμένοι ενός πολέμου αλλά είμαστε οι νικητές της αιώνιας Αλήθειας και της πιο βαθιάς Πίστης.

Σήμερα, 73 χρόνια μετά υπάρχουμε. Είμαστε ο τρόμος στο βλέμμα των άβουλων, των εγωπαθών και των μίζερων ανθρώπων. Είμαστε το χαμόγελο της ελπίδας, της ζωής και της νίκης.

Σήμερα, 73 χρόνια μετά υπάρχουμε. Είμαστε το απόλυτο κακό για μια κοινωνία εκφυλισμένη. Για ένα κόσμο χωρίς ιδανικά. Είμαστε το απόλυτο καλό, γιατί έχουμε το πιο αγνό αίμα που πηγάζει από την Άρια βιολογική μας μνήμη.

Μια μέρα σαν κι αυτή ας γιορτάσουν άλλη μια φορά όλοι αυτοί οι αντιναζί και αντιφασίστες την μεγάλη τους νίκη. Ας αρχίσουν οι πομπώδεις παρελάσεις, οι χοροί και τα τραγούδια. Εμείς υπάρχουμε κουβαλώντας το άγιο φως της Ιδέας. Σ' αυτή τη κόλαση που φτιάξανε παραμένουμε το μοναδικό καζάνι που βράζει και θα εκραγεί. Υπάρχουμε και παραμένουμε

εθνικιστές, όμως για μάς το έθνος δεν είναι απλά μια ταυτότητα. Είναι η φυλετική ψυχή που ταξιδεύει στο χρόνο και μας δίνει λόγο ύπαρξης. Υπάρχουμε και παραμένουμε 

σοσιαλιστές, γιατί πιστεύουμε στην δικαιοσύνη του Αίματος και στη φλόγα του Αγώνα. Μα πάνω απ' όλα

Εθνικοσοσιαλιστές μέχρι την τελική Νίκη γιατί ο Αδόλφος Χίτλερ είχε δίκιο.

Μια μέρα σαν κι αυτή, στις 8 Μαΐου 1945, προσπάθησαν να σκοτώσουν τον Εθνικοσοσιαλισμό, εμείς όμως υπάρχουμε... Και μια μέρα σαν κι αυτή θα είναι, όταν θα έρθουμε πάλι, πιστοί στα τελευταία λόγια του μεγάλου δασκάλου και προπαγανδιστή του Τρίτου Ράιχ, Γιόζεφ Γκαίμπελς:

ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ

Πηγή:

Eθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Η πίστη είναι πιο δυνατή και από τη φωτιά - 30 Απριλίου 2018

 Νύχτα ανάβουνε φωτιές / Τη μέρα φράγμα για να χτίζουν

  Goethe

Eθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Ο Κόσμος περιστρέφεται γύρω Του

Όχι, δεν ήρθε για να δημιουργήσει και να πεθάνει, και απλώς να μείνει στη μνήμη των ανθρώπων. Όχι, δεν έπαψε να υπάρχει από εκείνο το ζοφερό απόγευμα της 30ής Απριλίου 1945. Καθώς  απλωνόταν στη γη το  σκοτάδι, συγχρόνως άρχισε να αχνοφέγγει η νέα ελπίδα.  

73 χρόνια ο Κόσμος  περιστρέφεται γύρω Του. Πιστοί και εχθροί καθορίζονται από Αυτόν. Κι εμείς οι τυχεροί, οι αφυπνισμένοι. Εμείς οι ευλογημένοι, που δεν απαρνηθήκαμε το φως Του, αυτό το φως που φωτίζει την ψυχή, το πνεύμα μας και τη ζωή μας.

73 χρόνια μετά, κανείς δεν Τον ξέχασε και κανείς δεν νιώθει ότι Εκείνος χάθηκε στον χρόνο. Γιατί ο Ήλιος δεν πέθανε, ο Ήλιος δεν πεθαίνει.

ΧΙΤΛΕΡ ΓΙΑ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Πηγή:

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Νύχτα 20ής Απριλίου 2018 - Χρόνια πολλά

Πηγή:

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Υιός του Ήλιου- 20 Απριλίου 1889

 Έτος -129 μ.Χ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΡΙΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΠΑΤΡΙΩΤΕΣ

 Είναι εύκολο να φωνάζεις πύρινα αντιτουρκικά συνθήματα σε μια ασφαλή συγκέντρωση, μια φορά τον χρόνο, στο κέντρο της Αθήνας, στην πρωτεύουσα του αθηνοκεντρικού κράτους, όπου πάντα οι περισσότεροι πίστευαν ότι «εδώ δεν γίνεται τίποτα», «δεν φτάνει ο Τούρκος μέχρι εδώ». Είναι εύκολο να γράφεις και να λες ύμνους για τον πόλεμο, «τον πατέρα πάντων», «την κατάφαση της ζωής», από την ασφάλεια  του κλειστού σου χώρου σε μια Ελλάδα εκνευριστικά ειρηνική, όταν τίποτα δεν προμηνύει πόλεμο, και έχοντας ενδόμυχα τη σιγουριά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ναι, ναι, αυτή η ίδια η ευρωπαϊκή ένωση) θα φροντίσει να μη γίνει ένας πόλεμος με την Τουρκία.

    Είναι δύσκολο, όμως, για κάποιους να τα επαναλάβουν με την ίδια θέρμη όλα αυτά, όταν οι καιροί γίνονται πιο ζόρικοι, όπως σήμερα, και ο πόλεμος είναι μια λογική πιθανότητα. Και πόσω μάλλον όταν για άλλη μία φορά δεν μπορούν να στηριχθούν στον Μόσκοβο (αφού ήταν τόσο αφελείς –ή τόσο φιλάργυροι– και εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στον Μόσκοβο). Τότε τα συνθήματα αλλάζουν. Ο πόλεμος παύει να είναι ο πατέρας πάντων, και αρχίζει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τη μαρξιστική θεωρία: γίνεται για τα όπλα, για τα λεφτά, για τα πετρέλαια.  Ο ίδιος ο τούρκος παύει να είναι ο αξιομίσητος εχθρός, και δεν είναι παρά ένα τσιράκι των Αμερικανών. Σε τι διαφέρει αυτή η νοοτροπία από αυτή των προσκυνημένων μπολσεβίκων που υποστήριζαν και υποστηρίζουν ότι για την εισβολή στην Κύπρο φταίνε οι Αμερικανοί και μόνο; Αυτών των μπολσεβίκων που φώναζαν και φωνάζουν «Αμερικανοί φονιάδες των λαών» αλλά ούτε μία στιγμή δεν στράφηκαν κατά των τούρκων, αντιθέτως διοργάνωναν ελληνοτουρκικές φιέστες και προωθούσαν σταθερά την ελληνοτουρκική φιλία. Σε τι διαφέρει αυτή η νοοτροπία από τη νοοτροπία όλων αυτών που αρνούνται επίμονα να δουν στον τούρκο τον προαιώνιο εχθρό, έναν εχθρό που το εθνικό και φυλετικό του μίσος (που πηγάζει από την κατωτερότητά του) δεν τον αφήνει να ησυχάσει αν δεν ταπεινώσει και κατακτήσει και τον τελευταίο Έλληνα, την τελευταία Ελληνίδα, το τελευταίο Ελληνόπουλο, και δεν πατήσει πάνω και στο τελευταίο ελληνικό πετραδάκι. Αντ’ αυτού βλέπουν μόνο ξένες δυνάμεις. Σε τι διαφέρει αυτή η νοοτροπία από τη νοοτροπία όλων εκείνων των προσκυνημένων που το 1996 μετά τα Ίμια έλεγαν «εγώ δεν πολεμάω για τον Σημίτη»; Σε τι διαφέρει από τη νοοτροπία εκείνων που έλεγαν ότι η εθνικοφυλετική Επανάσταση του 1821 έγινε για τα συμφέροντα των τότε Μεγάλων Δυνάμεων (ή ότι είχε ταξικό χαρακτήρα και έγινε κατά των κοτζαμπάσηδων);   Σε τι διαφέρει από τη νοοτροπία του μέντορα των ακροδεξιών ψευτοπατριωτών Ίωνα Δραγούμη, ο οποίος, όταν πλέον είχε δει το φως το αληθινό στον μπολσεβικισμό, ευχήθηκε να τσακίσουν οι μπολσεβίκοι το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία, αυτό το ηρωικό σώμα που πήγε να πολεμήσει τον μπολσεβικισμό με απώτερο στόχο να επιχειρήσει, κατόπιν, την απελευθέρωση της Ανατολικής Θράκης και της Μ. Ασίας; (ημερολόγιο Δραγούμη, 12 Μαρτίου 1919.) Σε τι διαφέρει από τον ραγιαδισμό εκείνων που λίγο πριν την Άλωση έτρεχαν και κρύβονταν στα μοναστήρια, παραδίδοντας ουσιαστικά την Πόλη στους Οθωμανούς;

Τα σύγχρονα μοναστήρια για να κρυφτεί κανείς και να καλύψει τον φόβο του, την ηττοπάθεια και τον ραγιαδισμό του είναι τα ψευτοπατριωτικά και στο βάθος τους μαρξιστικά ιδεολογήματα, σύμφωνα με τα οποία ο πόλεμος ετοιμάζεται από τους Αμερικανούς και λοιπούς, συνεπώς δεν (μπορεί να) οφείλεται στον εθνικισμό και το φυλετικό μίσος των τούρκων. Οπότε γιατί να πολεμήσει κανείς; Για τα οικονομικά συμφέροντα των ξένων, για τα μιράζ, για τις γεωτρήσεις; Η απάντηση είναι απλή: Για όλα αυτά ίσως μπορεί να πολεμήσουν οι ξένοι. Εμείς θα πολεμήσουμε για την Ελλάδα και τη Φυλή. Και όταν πολεμάς για την Ελλάδα, πολεμάς και για την Ευρώπη –και αντιστρόφως. Και ας μην ξεχνάμε ότι η ιστορία μας είναι γεμάτη από την ηρωική συμπαράσταση Ευρωπαίων στους πολέμους μας, Ευρωπαίων που πολέμησαν όχι για αεροπλάνα και πετρέλαια, αλλά γιατί η Ελλάδα ήταν γι’ αυτούς ένα υψηλό ιδανικό, για το οποίο άξιζε να πεθάνει κανείς, γιατί «θεία ήταν η δάφνη»…

    Είναι λυπηρό, λοιπόν, να βλέπει κανείς σήμερα αυτούς που τόσα χρόνια παρίσταναν τους φιλοπόλεμους πατριώτες, να υιοθετούν τη μαρξιστική ερμηνεία του πολέμου, και κρυμμένοι πίσω από τα ιδεολογήματά τους να αρνούνται τον πόλεμο και κάποιοι, μάλιστα, προκειμένου να τον αποφύγουν, να ετοιμάζονται να καταφύγουν στας (σιωνιστικάς κατ’ αυτούς) Ευρώπας. Από την άλλη, είναι ελπιδοφόρο να βλέπεις απλό κόσμο, νέους και νέες που δεν έχουν φιλοσοφήσει τον πόλεμο, δεν έχουν εντρυφήσει στον Ηράκλειτο, αλλά έχουν καθαρό αίμα και αγνή ψυχή, να λαχταρούν τον πόλεμο και να έχουν ηθικό ακμαίο, γιατί βαρέθηκαν να ανέχονται, και είναι ζήτημα τιμής ο πόλεμος, και γιατί τελικά ο Ηράκλειτος κυλάει στο αίμα τους.

    Κι επειδή όλοι αυτοί οι ψευτοπατριώτες στην προσπάθειά τους να κρύψουν τον φόβο τους παριστάνουν τους αντιεβραίους και ισχυρίζονται ότι οι εβραίοι υποκινούν τον πόλεμο που πιθανόν θα ξεσπάσει με την Τουρκία, ας θυμίσουμε ότι στον Μεγάλο Πόλεμο κατά των εβραίων, κατά του χρήματος, κατά της παγκόσμιας τοκογλυφίας και υπέρ του Πολιτισμού, οι ιδεολογικοί και πνευματικοί τους πρόγονοι και οδηγοί ήταν με την πλευρά των εβραίων! 

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ

Πηγή:

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού