Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

   

ΕΚ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ Η ΔΥΝΑΜΗ

 Αθηνά & Ευθαλία!  

Απεικόνιση του φωτεινού και δυνατού άνδρα. Σταθερή τάση να κυριαρχήσει επί του κόσμου και των ανθρώπων.

Αυτή η δημιουργική δύναμη που οικοδομεί πολιτισμούς είναι το αίμα. Ο Άριος, εξέπεμψε την ακτινοβολία του σε όλο τον κόσμο, για να δημιουργήσει κάθε πολιτισμό. Όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί της ιστορίας είναι δικά του έργα. 

Για την αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους η φύση διαλέγει τούς δυνατούς και ωραίους άντρες, αυτή η σταθερή βούληση της φύσης εκφράζεται μέσα από το πάθος των γυναικών. 

Στα χέρια μας βρίσκεται  ο χαρακτήρας και κατά επέκταση η ευημερία του ανθρώπινου είδους, στις επόμενες γενιές που θα γεννήσουμε και που σε εμάς έχει ανατεθεί η φροντίδα τους.

Η γυναίκα είναι σύντροφος του ανδρός στην φυλετική ένωση. Ας ανταποκριθούμε  με ευσυνειδησία στην εμπιστοσύνη που μας έδειξε η φύση.

Το γένος, η φυλή, πρέπει να διατηρηθεί καθαρό, δεν επιτρέπεται να μιανθεί από τις ρίζες ενός ξένου δέντρου. Αν, μολαταύτα, γινόταν κάτι τέτοιο, λίγη αξία θα είχε για το ξένο δέντρο, διότι ο βλαστός, όταν θα μεγάλωνε, θα γινόταν ο σφοδρότερος εχθρός του.

Επομένως: <<Το αίμα σου, είναι ότι πολυτιμότερο έχεις>>.  

Η παράβαση αυτού του πρωταρχικού και ιερού νόμου, αυτό είναι το πραγματικό προπατορικό αμάρτημα αυτού του κόσμου και το τέλος της ανθρωπότητας που παραδίδεται σε αυτό. 

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ!!!

«Λίγες ημέρες μετά από τη συνθηκολόγηση των γερμανικών στρατευμάτων, μερικοί αξιωματικοί των SS συνεκεντρώθησαν σε κάποιο ξέφωτο της Βοημίας. Τη νύχτα άναψαν μια φωτιά και γύρω από τη φωτιά με δάκρυα στα μάτια ετραγούδησαν το “ Αν όλοι εγίνοντο άπιστοι…”

Με την πρώτη ακτίνα του πρωινού αναζήτησαν τον εχθρό και σκοτώθηκαν πολεμώντας».

                                        Θ. Μανιάτης, «Η μάχη του Βερολίνου»

 Στις 8 Μαΐου του 1945 γράφτηκε το τέλος της στρατιωτικής εκείνης φάσης του Μεγάλου Πολέμου που διήρκεσε από το 1939 ως τότε.

Συνηθίζουμε να λέμε ότι χάθηκε μια μάχη και όχι ο πόλεμος και αυτό, πράγματι, ισχύει. Όσο υπάρχουν Άριοι, η προοπτική συνέχισης του πολέμου είναι ζωντανή.

Αν θέλει, όμως, να κοιτάξει κανείς την αλήθεια κατάματα, δεν μπορεί παρά να παραδεχθεί ότι στις 8 Μαΐου του 1945 ο δυτικός πολιτισμός υπέστη μία τρομακτική ήττα και οπισθοδρόμησε αιώνες πίσω. Η βαρβαρότητα επικράτησε. Ποιος είναι ο κόσμος που ανέτειλε; Μήπως ένας κόσμος ελευθερίας, ειρήνης, ευημερίας, εργασίας, ανάπτυξης του πολιτισμού, αξιοπρέπειας; Ακριβώς το αντίθετο συνέβη. Τότε, αναδύθηκαν στην επιφάνεια από τον χειρότερο βούρκο της ιστορίας όλα τα κακά για να συνθέσουν τον νέο κόσμο: σκλαβιά, αναταραχή, φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση, ανεργία, πνευματική και πολιτισμική παρακμή και κατάπτωση, ατομισμός, φιλαργυρία, υλισμός, διαφθορά, τρέλλα, δυστυχία και αναξιοπρέπεια.

Γι’ αυτό είναι ν’ απορεί κανείς: Ο Άριος τι γιορτάζει σήμερα;

 Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει σε δύο χώρες: στη Γερμανία και στην Ελλάδα. Στη Γερμανία, πρώτα: τι άραγε γιορτάζουν οι Γερμανοί αυτή την ημέρα;  Το ότι παραδόθηκε το Βερολίνο στους σοβιετικούς μογγόλους, οι οποίοι κατέστρεψαν ό,τι υπήρχε; Το ότι για πολύ καιρό βίαζαν γυναίκες και παιδιά;  Το ότι έκαναν πλιάτσικο στα υπάρχοντα των Βερολινέζων; Το ότι τους άρπαξαν την αξιοπρέπεια; Το ότι κυμάτισε στο Ράιχσταγκ η σημαία με το σφυροδρέπανο; Αυτό γιορτάζουν οι ανεγκέφαλοι; Το μαρτύριο των γιαγιάδων τους; Το ότι οι γυναίκες στο εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς έχαιραν προστασίας, υποστήριξης και σεβασμού και μετά υποχρεώθηκαν είτε να ανεχθούν την ασιατική κτηνωδία των ρώσων, είτε να αυτοκτονήσουν, είτε να κρυφτούν και να ζήσουν ως το τέλος με τον φόβο, την αυτολύπηση και τους εφιάλτες τους; Τι γιορτάζουν οι Γερμανοί; Την καταστροφή των πόλεών τους από τους «συμμάχους»; Την πείνα, την εξαθλίωση; Τον επακόλουθο χωρισμό της πατρίδας τους στα δύο; Αν δεν είναι βαρβαρότητα, παράνοια, ακραία διαστροφή το να πανηγυρίζεις τις δολοφονίες των συγγενών σου, τους βιασμούς τους, την καταστροφή της περιουσίας σου, των μνημείων και των κειμηλίων σου, τον εξευτελισμό και τα βασανιστήρια των προγόνων σου ‒και μάλιστα των πολύ κοντινών, γονέων και παππούδων‒ τότε πραγματικά τι είναι; Και πότε άλλοτε στην ιστορία έχει συμβεί κάτι τέτοιο; ΠΟΤΕ! Σε τέτοιο σημείο διανοητικής μόλυνσης και αποκτήνωσης έφεραν τους Γερμανούς ‒έναν περήφανο, έξυπνο και γενναίο λαό‒ οι «νικητές» και η αναθεματισμένη μεταπολεμική «γενιά της ενοχής», που ευτυχώς σβήνει, ψοφάει.

Στην άλλη αποκτηνωμένη χώρα, τώρα, την Ελλάδα. Τι γιορτάζουν οι Έλληνες; Όμως, μία επισήμανση είναι αναγκαία: στην Ελλάδα ποτέ δεν εορτάστηκε το τέλος του Β΄Ππ όπως στο εξωτερικό. Και αυτό, διότι αμέσως μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων, η οποία έλαβε χώρα προ της λήξεως του πολέμου (μόνο στην Κρήτη έφυγαν αργότερα, και, μάλιστα, ενώ είχε ήδη τελειώσει ο πόλεμος), άρχισε ο συμμοριτοπόλεμος. Αλλά, τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολύ ακούμε να μιλούν και να γιορτάζουν την «αντιφασιστική νίκη». Τι γιορτάζουν, λοιπόν, οι Έλληνες; Τι δώρα τούς έφερε η έκβαση του Β΄Ππ, η «αντιφασιστική νίκη», πέρα από έναν επιταχυνόμενο ξεπεσμό σε κάθε επίπεδο, σε κάθε πτυχή και σε κάθε τομέα της ζωής;  Τι άλλο θέλουν για να αντιληφθούν πως ό,τι ζουν σήμερα οφείλεται στο ότι οι δήθεν σύμμαχοί τους κέρδισαν αυτή τη μάχη; Και οι διάφοροι αντιναζί εθνικόφρονες, εθνικιστές και λοιποί αντικομμουνιστές (που αναπαράγουν τους διάφορους «εθνικούς» μύθους περί ηρωικής αντίστασης στην είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα) ρωτήσανε ποτέ τον παππού τους ποιοι ευγενείς και γενναιόδωροι πολεμιστές τού άφησαν τα όπλα τους για να πολεμήσει τους κομμουνιστές; Έχουν επίγνωση οι νεοέλληνες ότι μετά την 8η Μαΐου του 1945 όσοι επέζησαν και όσοι γεννήθηκαν και γεννιούνται είναι σκλάβοι;

Αλλά δεν είναι μόνο η Γερμανία ή η Ελλάδα. Όλος ο Λευκός Κόσμος υποφέρει και είναι υποδουλωμένος. Όλος ο Λευκός Κόσμος μαρτυρικά υφίσταται τις συνέπειες της έκβασης του Β΄Ππ. Και πιο πολύ, πλέον, υφίσταται τον κίνδυνο εξαφάνισής του. Γιατί, οι νικητές γνώριζαν και γνωρίζουν ότι στις 8 Μαΐου δεν πέθανε ούτε η Αρία Φυλή ούτε ο Εθνικοσοσιαλισμός. Γνωρίζουν ότι όσο υπάρχουν Άριοι, θα υπάρξει Επιστροφή. Γι’ αυτό σήμερα περισσότερο από ποτέ μάχονται για τον αφανισμό της Φυλής. Η εκστρατεία κάλυψης της Ευρώπης με αλλόφυλους είναι πλέον γεγονός. Στην Αμερική το κακό έχει γίνει από καιρό.  Πριν από αυτό, όμως, έπρεπε να προετοιμαστεί το έδαφος κατάλληλα, ώστε να μην υπάρξουν οργανωμένες και συντονισμένες αντιδράσεις (αντιδράσεις δηλαδή σε επίπεδο κρατών με τη χρησιμοποίηση του στρατού και λαϊκή απαίτηση για αντίσταση). Προηγήθηκε η πλύση εγκεφάλου μέσα από τα ΜΜΕ, τα βιβλία, τα σχολεία. Εβραίοι ιδιοκτήτες καναλιών και εφημερίδων, εβραίοι ή εβραιόδουλοι μπολσεβίκοι ιδιοκτήτες μεγάλων εκδοτικών οίκων, εβραϊκές εταιρείες παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, μπολσεβίκοι καθηγητές, εβραίοι δήθεν φιλόσοφοι. Ό,τι δεν τους εξυπηρετούσε, δεν «περνούσε». Και αφού οι νικητές πίστεψαν ότι τελείωσαν με το μυαλό των ανθρώπων, προχώρησαν στην κατάληψη εδαφών που βιώνουμε στις μέρες μας.

Όλα τα παραπάνω είναι η «8η Μαΐου». Γίνονται, όμως, όλα όπως τα υπολόγισαν οι νικητές; Όχι! Γιατί δεν υπολόγισαν τη δύναμη του Αίματος. Το πνεύμα μπορεί να ελεγχθεί, αλλά το Αίμα, αν μείνει καθαρό, αντιδρά και αντεπιτίθεται και παλεύει για τη διατήρησή του. Γεννιούνται ακόμη Άριοι και, ακόμη περισσότερο, υπάρχουν ακόμη Εθνικοσοσιαλιστές. Ο Αγώνας του Αδόλφου Χίτλερ μπορεί να μην είχε νικηφόρο έκβαση, αλλά δικαιώνεται. Το αίμα των τελευταίων μαχητών κάρπισε. Το τραγούδι των τελευταίων SS στο ξέφωτο της Βοημίας, την τελευταία νύχτα της ζωής τους, αντηχεί ακόμη στα δικά μας αυτιά και καθορίζει την ύπαρξή μας. Μείναμε πιστοί.

ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ!!!

Πηγή: Ευρωπαική Αντίσταση

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

''Απόσπασμα από τον λόγο του Δόκτορος- Γκαίμπελς εις το συνέδριο του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος... Εν Νυρεμβέργη- 1936''

Αρχηγέ μου, Εξοχότατοι, Αξιότιμοι ξένοι, Σύντροφοι του κόμματος.

Εις τους πολιτικούς ενδιαφερόμενους κύκλους των χωρών της Δυτικής Ευρώπης θεωρείται το φαινόμενο του Μπολσεβικισμού, όπως τούτο παρουσιάζεται δια μεν του Μαρξισμού στην θεωρία, δια δε του Ρωσικού Σοβιετικού κράτους εις την πράξιν, πάντοτε ακόμη ως μία πνευματική εκδήλωσις και πολιτική πραγματικότης, με την οποία η πολιτισμένη ανθρωπότης οφείλει να συζήτησή και να συνεννοηθεί επίσης πνευματικώς και πολιτικώς.

Η αντίληψις αυτή αποδεικνύει μια πολύ επικίνδυνη έλλειψη κατανοήσεως ως προς την αληθινή μορφή και την φύση του διεθνούς Μπολσεβικισμού. Εκείνο το οποίο εμείς γενικώς εννοούμε, όταν λέμε ''Ιδέα και Κοσμοθεωρία'', δεν έχει καμία απολύτως σχέση με εκείνο το οποίο καλείται ''Μπολσεβικισμός''. Διότι εδώ πρόκειται περί μιας παθολογικής και εγκληματικής παραφροσύνης, η οποία αποδεδειγμένα έχει επινοηθεί από τους Ιουδαίους και διευθύνεται επίσης από τους Ιουδαίους με τον σκοπό της εκμηδενίσεως των πολιτισμένων λαών της Ευρώπης και της εγκαθυδρίσεως  μιας διεθνούς Ιουδαϊκής ηγεμονίας έπ, αυτών.

Ο Μπολσεβικισμός μόνον εις τον έγκέφαλον Εβραίων ήτο δυνατόν να γεννηθεί και μόνον το άγονον έδαφος της ασφάλτου των κοσμοπόλεων έδωσε εις αυτόν την δυνατότητα εξαπλώσεως. Ήδυνήθη  δε να εύρη είσοδον μόνον εις μιαν ανθρωπότητα, η οποία είχε βαθύτατα συγκλονισθεί και αποσυντεθεί υπό του πολέμου και της οικονομικής κρίσεως και ως εκ τούτου ήτο προσιτή και για αυτή ακόμη την εγκληματική παραφροσύνη.  

Ο Μπολσεβικισμός υπερνικά πάντοτε όλες εκείνες τις πολιτικές ομάδες, οι οποίες δεν τον αντιμετωπίζουν με αδιάλλακτον εχθρότητα, δια τον απλούστατον λόγον, διότι κινητοποιεί, χωρίς δισταγμούς ή περιορισμούς, κατά του κράτους και των υγιών, συντηρητικών ιδεών τον ''υπανθρωπισμό''  ο οποίος υφίσταται εις κάθε λαόν ως η υποστάθμη αυτού.

Ο Μπολσεβικισμός είναι η οργάνωσις των ταπεινοτέρων ενστίκτων ενός λαού προς εξολόθρευσιν όλων των ανωτέρας αξίας στοιχείων της φυλής του. Κατά το πλείστον, χρησιμοποιεί ως όργανόν του μια δυναμική ομάδα, η οποία στηρίζεται εις μιαν βάναυσον μειονότητα και με εγκληματική ασυνειδησία εις ζητήματα τακτικής προχωρεί προς τον κύριο πολιτικό σκοπό του: την δια παντός τρόπου κατακτήσιν της εξουσίας. 

Ο Μπολσεβικισμός είναι η δικτατορία των υποδεεστέρων ανθρώπων. Εις την αρχή ανέρχεται δια του ψεύδους και εν τη αρχή διατηρείται δια της βίας. Πρέπει να τον γνωρίζη τις και να τον έχει διαγνώση μέχρι έσωτερικωτέρων μυστικών του δια να διανυθή να τον πλήξη αποτελεσματικώς. Πρέπει να κινητοποιηθούν εναντίον του ήνωμέναι αι ανώτεραι και πολυτιμότεραι αξίαι ενός έθνους.

Το ψεύδος είναι- κατά την δοξασία του Λένιν, του πατρός της μπολσεβικικής επαναστάσεως - όχι μόνον θεμιτό μέσον, αλλά και το επιτυχέστερον όπλον δια την επικράτησιν του μπολσεβικικού αγώνος. Ήδη ο Σοπενχάουερ είχε πει, ως γνωστόν, ότι ο Ιουδαίος είναι ο αριστοτέχνης του ψεύδους. 

Και δεν είναι ως εκ τούτο εκπληκτικό, ότι Μπολσεβικισμός και Ιουδαϊσμός συναντώνται, εις το σημείο τούτον, εις την έσωτερικωτέραν των συγγένειαν. Το ψεύδος χρησιμοποιείται κυριαρχικά και μαστορικώτατα υπό του Εβραϊκού Μπολσεβικισμού. Καταπλήσσει ή μάλλον μπλοφάρει κατ΄αρχάς τον τίμιον και φιλαλήθη άνθρωπον, ώστε δεν είναι πλέον ούτος ικανός προς οιανδήποτε εσωτερική αντίδραση. Ακριβώς αυτό είναι όμως εκείνο, το οποίο επιδιώκει ο Εβραίος Μπολσεβίκος. Υπολογίζει επί του ότι ο φιλαλήθης άνθρωπος δεν μπορεί να φαντασθεί καν, ότι είναι ποτέ δυνατό να ψεύδεται κανείς σε τέτοιο μεγάλο βαθμό, όπως ψεύδεται εκείνος, με την θρασείαν και αναίσχυντον φυσικότητα, την οποία μεταχειρίζεται ψευδόμενος. Και όμως, μάλιστα: είναι δυνατόν να ψεύδεται τις μέχρι τοιούτου βαθμού! Ο Μπολσεβικισμός το πράττει, πάντως, και επιτυγχάνη ούτως εις τους άκακους και απονήρευτους ανθρώπους τα κτυπητά του αποτελέσματα.

Η προπαγάνδα του είναι, ως προς την φύση της διεθνής και επιθετική. Έχει ως σκοπούς της τον ριζοσπαστισμόν, την αναρχοποίησιν και την μπολσεβικοποίησιν  όλων των λαών της γης. Χρησιμοποιεί προς τούτο τεράστια χρηματικά μέσα, τα οποία είναι βεβαίως ανυπολόγιστα, διότι οι Μπολσεβίκοι δεσπόται, χάριν των σκοπών των τούτων, αφήνουν ασυνειδήτως να πεινά και να εξαθλιούται ολόκληρος ο Ρωσικός λαός.      

Η Οργή και λύσσα των εναντίον εμάς είναι τόσο μεγάλη, διότι βλέπουν, ότι εμείς τούς αναγνωρίσαμε και ετοιμαζόμεθα να ανατρέψωμεν εκ βάθρων την εν Ευρώπη ευρύτατα διαδεδομένην σφαλεράν αντίληψη περί του Μπολσεβικισμού. Το μίσος των προς εμάς έχει το βάθος αβύσσου. 

Αποτελεί όμως ένα των ωραιότερων τίτλων τιμής δια το πολιτικόν μας αγώνα. Αφαιρούμε από αυτούς την προσωπίδα, υπό την οποίαν κρύπτονται, και τους παρουσιάζουμεν εις τον κόσμο με την αληθινή τους μορφή.  

Η Μπολσεβικική προπαγάνδα εργάζεται επι της βάσεως ενός ευρύτατου σχεδίου. Σκοπός της είναι η παγκόσμιος καταστροφή. Φροντίζει να δημιουργεί είς τις άλλες χώρες εσφαλμένας αντιλήψεις περί του Μπολσεβικισμού. Αι αντιλήψεις αυτές διακρίνονται ως επί το πλείστον δια την απίστευτη αφέλειά των. Εν τούτοις υφίστανται και ασκούν πάντως την επιδρασίν των.
Η πραγματικότης όμως του Μπολσεβικισμού είναι τελείως διαφορετική. Και αυτή υφίσταται και δεν μπορεί να αμφισβητηθή. Έχει σημειώσει τον τρομερό δρόμο της με αίμα.
Θέλει να παρασύρει ολόκληρον τον κόσμο εις τον στρόβιλο του χάους. Αποτελεί την μεγάλη απόπειρα του Ιουδαισμού όπως εγκαθυδρύση την ηγεμονία του έφ όλων των εθνών.

Οι Εβραίοι αυτοί, οι οποίοι έφθασαν υψηλά δια της Μπολσεβικικής επαναστάσεως και μπορούν να συνεχίζουν 'ανενοχλήτως την άλλοτε δράση των ως μικροαπατεώνων και αγυρτών, εις μεγαλειώδη πλέον έκταση, επι της ράχεως ενός λαού 160 εκατομμυρίων, είναι οι πλέον αιμοβόροι τύραννοι, οι οποίοι δεν έχουν ιδεώδη, αλλά κάνουν μόνον τούς άλλους λαούς να υποφέρουν.
Είναι αληθής μάστιξ Θεού, προωρισμένη να βασανίζει τα έθνη και να φέρει δυστυχία είς τούς ανθρώπους.

Όποιος τρώγει από το δηλητηριώδες βότανον του Μπολσεβικισμού, άποθνήσκει!!!
Ιδού γιατί είς το συνέδριον τούτο του κομματός μας , καλούμεν την πολιτισμένη ανθρωπότητα εις συναγερμόν, κατά του παγκόσμιου τούτου κινδύνου, ιδού γιατί παρουσιάζομεν τον Μπολσεβικισμόν εν τη πράξει, εμφανίζομεν την θεωρίαν του άνευ του προσωπείου, το οποίο φορεί και συμβάλλομεν ούτως εις την κατανόησιν της συγχρόνου ιστορίας, η οποία υπάρχει δια να αντλώσιν οι λαοί διδάγματα εξ αυτής και όχι δια να λησμονούν.

Δια τούτο είναι και ο αγών κατά του κινδύνου τούτου κυριολεκτικώς ένας παγκόσμιος αγών. Έχει αρχίσει επί Γερμανικού εδάφους, έχει διεξαχθεί επί Γερμανικού εδάφους, ο Αδόλφος Χίτλερ είναι ο ιστορικός αρχηγός του αγώνος τούτου, εμείς δε όλοι είμεθα οι φορείς αυτού και συνεπώς οι εκπληρωταί μιας μεγάλης και ιστορικής διεθνούς αποστολής. 

H στερνή μας ελπίδα - Χίτλερ

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΗΣ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ.

Η Κροατία είναι σύμμαχος των δυνάμεων του Άξονος. Η ένοπλος νεολαία της καλείται να υπηρετήση εις τον Γερμανικό στρατό. Συγκροτημένη εις ανεξαρτήτους μεραρχίας και διακρινομένη από την ιδιαιτέραν στολήν και το κροατικόν σήμα που φέρουν οι άνδρες επί του γερμανικού κράνους, η κροατική νεολαία δίδει τον όρκο πίστεως προς τον Αδόλφο Χίτλερ. Και οι πατέρες των αγωνίσθηκαν παρά το πλευρόν Γερμανίας και Αυστρίας.

ΕΘΕΛΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΣΙΑ

Ρώσσοι εθελονταί, εκπαιδευθέντες εις την Γερμανίαν, φέρουν την νέαν των στολή. Εις τον βραχίονα φέρουν τα ρωσσικά ψηφία Ρ.Ο.Α. που είναι τα αρχικά των λέξεων Ρωσικός Απελευθερωτικός Στρατός, ύπερθεν ενός  μπλε σταυρού σε λευκό φόντο. 

Ο αξιωματικός αυτός φέρει το διακριτικόν τμημάτων επιθέσεως, ως διακριθείς εναντίον των άτακτων.Όπως και πολλοί άλλοι, ο νεαρός Ρώσος φέρει τα διάσημα ανδρείας των τμημάτων εις το ανατολικό μέτωπο.

Σπάνιον φαινόμενο: Πολίται των Σοβιέτ, γεννηθέντες και ανδρωθέντες εις τον παράδεισο των εργατών, συγκροτούν τμήματα δια να απελευθερώσουν την πατρίδα των από τον εν λόγω παράδεισον. Κάθ΄όν χρόνον η Ευρώπη - αμέσως απειλούμενη  - είναι αναγκασμένη να διεξάγει τον περί υπάρξεως της αγώνα, τα τμήματα ταύτα εισέρχονται εις τον αγώνα εθελοντικώς. Εις την πραγματικότητα, γνωρίζουν πολύ καλά γιατί ακολουθούν τον δύσκολο αυτόν δρόμον.

Αντιθέτως, οι στρατιώται του Ρούζβελτ έρχονται από μακρυά. Παρά ταύτα όμως γνωρίζουν φυσικά πολύ καλύτερα γιατί αγωνίζονται. Συχνά τους έχουν πει ότι πρόκειται δια την ασφάλεια της Αμερικής!!! Αξίζει να ομιλήσωμεν εκτενέστερα έπ' αυτού;

Μια ομάς αιχμαλώτων Αμερικανών στρατιωτών πού προ ολίγου είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν μια Ευρώπη που υπεραμύνεται εαυτής. Από τας εκφράσεις των συνάγεται ότι η Ευρώπη, όπως αυτοί την φαντάζονται, δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν πεινά, δεν είναι καθόλου ανίσχυρος και δεν απειλεί την ασφάλεια της Αμερικής.

Οπωσδήποτε πρέπει να επιβεβαιώσουμε το γεγονός ότι η περί Βορείου Αμερικής η ιδέα του Ευρωπαίου δεν ανταποκρίνεται προς την πραγματικότητα.
Επεριμέναμεν εδώ τούς ισχυρούς και αθλητικούς εκείνους νέους, που αποτελούν το ιδεώδες. Αληθώς εις την Ευρώπη εξηπατήθη ο κόσμος, διότι συναντά μεταξύ των αιχμαλώτων τόσον πολλούς τύπους γκάγκστερ, ώστε να είναι υποχρεωμένος να αναθεωρήσει τας μέχρι τούδε υφισταμένας γνώμες περί της ευλογημένης αυτής χώρας. 

Πηγή: Σύνθημα 2ον Τεύχος Μάιος 1943

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΙΤΛΕΡ

Στις 30 Απριλίου 1945, ώρα Γερμανίας 15.30,  το μπούνκερ γίνεται ο ομφαλός της γης. Ένας κύκλος κλείνει και το κλείσιμο αυτό επισφραγίζεται 8 ημέρες αργότερα. Ο ουρανός σκοτεινιάζει, η ελπίδα χάνεται, ο δυτικός πολιτισμός πλήττεται καίρια.  Και από τότε ζούμε υπό αυτές τις συνθήκες και ζούμε την έκβαση του Β΄Ππ, που δεν ήταν, όμως, παρά μία μόνο φάση του Μεγάλου Πολέμου.

Όμως, ο Αδόλφος Χίτλερ δεν εγκατέλειψε τον Κόσμο πραγματικά, αλλά διά της αυτοκτονίας Του προστάτευσε την Αποστολή Του και τον Αγώνα Του. Κανείς, έκτοτε, δεν ένιωσε ούτε νιώθει ότι απεσύρθη στ’ αλήθεια και ότι έπαψε να υπάρχει, παρά τις συνεχείς συκοφαντίες, την ασταμάτητη προπαγάνδα εναντίον Του.  Καθημερινά, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, εξώφυλλα σε περιοδικά, άρθρα, αναρτήσεις, στη συντριπτική πλειονότητά τους συκοφαντικά, μαρτυρούν, παρά το αρνητικό, ψευδές, υβριστικό και συχνά γελοίο περιεχόμενό τους, πόσο απίστευτα λείπει από τον σύγχρονο πολιτισμένο κόσμο. Αυτόν τον κόσμο που ολοένα προσπερνά τις λέξεις, αδιαφορεί για την προπαγάνδα και στέκεται μπροστά στην Ιερή Εικόνα έμπλεως νοσταλγίας. Κι ενώ ΚΑΝΕΙΣ ποτέ δεν πολεμήθηκε τόσο εν ζωή όσο και μετά τον θάνατό του, ΚΑΝΕΙΣ δεν είχε, παρά τον αδυσώπητο αυτό πόλεμο, τόσους πιστούς μετά.

Κι αν τα πρώτα λεπτά και τον πρώτο καιρό μετά τον εκούσιο θάνατό Του, οι σύντροφοι και οι πιστοί Του ένιωθαν μόνοι, καθώς ο χρόνος περνούσε το συναίσθημα αυτός εξασθενούσε. Υπήρχε η αίσθηση ότι υπάρχει. «Είναι κοντά και δύσκολο να τον συλλάβεις, ο Θεός» έγραψε κάποτε ο Hölderlin. Και το 1968, ο (εθνικοσοσιαλιστής) Heidegger το ερμήνευσε (προβαίνοντας σαφώς σε κάτι περισσότερο από ερμηνεία του στίχου) «Ο Θεός είναι υπερβολικά κοντά, για να είναι εύκολο να τον συλλάβεις…». Και μίλησε ακόμη για «την έλευση που διαρκεί επί μακρόν χρόνον», χωρίς να ονομάσει, γιατί, όπως εξήγησε, «το όνομα είναι ακόμα σκοτεινό»…

Πιο απλά, εμείς θα λέγαμε, θα παραφράζαμε, σήμερα, 30 Απριλίου, 71 χρόνια μετά: Είναι κοντά… κι ας είναι δύσκολο να τον συλλάβεις, ο Θεός.

Αλλά παραμένει γεγονός όλα αυτά τα χρόνια, ότι όσο κάποιοι γεννιούνται με προπατορικά αμαρτήματα, υπάρχουν και κάποιοι που γεννιούνται με μία χρυσή κληρονομιά, γενιές καθαρές που, όταν αρχίζουν να έχουν συνείδηση του εαυτού τους, στέκονται όρθιες και φωνάζουν στους Ουρανούς δυνατά, για να ακουστεί ως τα πέρατα του Χρόνου, την ιαχή τους: Heil Hitler! 

Πηγή: Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ

Από το βίντεο φαίνεται ότι ο ελληνικός πληθυσμός μόνο εχθρικός δεν ήταν απέναντι στη Βέρμαχτ. Οι μόνοι που εξέφρασαν την εχθρότητά τους ήταν οι ''ελληνόφωνοι'' πράκτορες μπολσεβίκοι και κάποιοι Αγγλόφιλοι αντιδραστικοί. Το φιλμ είναι αποκαλυπτικό. Η Ιστορία που μας ''δίδαξαν'' δεν είναι διόλου αληθινή. 

   

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού