Η Γερμανίδα Mathilde Ludendorff (1877- 1966), ψυχίατρος και φιλόσοφος του παραδοσιακού, αριοσοφικού υπαρξισμού, σύζυγος του στρατηγού Ludendorff, στην περίοδο του μεσοπολέμου μέσα από μία σειρά πονημάτων επιχείρησε την τολμηρή διαφωτιστική μάχη αποκαλύψεως και στιγματισμού της μισαλλόδοξης και απάνθρωπης εβραϊκής κοσμοαντιλήψεως, η οποία εφοδιάζει την πνευματική ασιατική εισβολή, εδώ και χιλιάδες χρόνια, υποσκάπτοντας τα θεμέλια του αρχέγονου Ευρωπαϊκού πολιτιστικού γίγνεσθαι. Στα περίφημα βιβλία της ΄΄Θεική επίγνωση, ο θρίαμβος της βουλήσεως αθανασίας΄΄, ΄΄Το θηλυκό και ο προορισμός του΄΄, ΄΄Θεική επίγνωση και φυλετική γνώση΄΄ αναψηλαφίζει σκοτεινά κεφάλαια ψυχολογικού εξανδραποδισμού των Αρίων λαών και καταδεικνύει με αυστηρά επιστημονικά ιστορικά και φιλολογικά τεκμήρια την ολέθρια επίδραση του εβραϊσμού στην παραμόρφωση της θρησκευτικής συνειδητότητας των Ευρωπαίων.
Με το επιδέξιο νυστέρι μίας αποφασισμένης ερευνήτριας ανατάμει το ιστορικό της ψυχικής καταβαραθρώσεως της νοσούσης ψυχολογίας του Λευκού Ανθρώπου, την διαστρέβλωση της πνευματικότητας του, την καταστροφή των πατροπαράδοτων καταπιστευμάτων του και εντοπίζει θαρραλέα την πυορροούσα πληγή από την οποία διαχέεται ο εβραιογενής σκοταδισμός με την πυκνή αχλύ αναθυμιάσεων από τον πρωτογενή διεθνιστικό χριστιανισμό μέχρι τον μαρξισμό, τον ταλμουδισμό και την μασονία.
Η Ludendorff διαπιστώνει τις τυραννικές, πνευματικές δυνάμεις κατοχής της Ευρώπης από την εποχή της επιβολής με βίαιο αλλά και ύπουλο τρόπο των ιδεοληπτικών ρευμάτων του βιβλικού εβραϊσμού και των πολυσχιδών παραφυάδων του. Από την εποχή της κατισχύσεως της εβραϊκής ψυχικής τρομοκρατίας μέσα από τον εξουσιαστικό μανδύα της ύστερης φάσεως της παρηκμασμένης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της εξαπλώσεως των δογματικών της επιρροών σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Τα βασικά σημεία της εξελικτικής της μελέτης εντοπίζονται στις αμυντικές οριογραμμές απωθήσεως των πνευματικών στιγμάτων των επήλυδων της εβραϊκής ερήμου. Κάθε ράτσα βιώνει την έννοια και το ενδόμυχο βίωμα του Θεού σύμφωνα με την βιολογική της συγκρότηση, την αντίστοιχη αποστολή της η οποία ανταποκρίνεται στην γενετική της προδιάθεση και στο αποθεματικό των ιστορικών της εγχαραγμάτων. Το δογματικό συμπίλημα της Μέσης Ανατολής, ο πρωτόλειος μπολσεβικικός εβραιοχριστιανισμός και οι τερατώδεις αποφύσεις του εκφράζουν τα πρότυπα μίας οθνείας ασιατικής ράτσας στην προσπάθεια της εσαεί παρασιτικής της επιβιώσεως σε βάρος άλλων φυλών. Η ευθεία γνωριμία και αντιπαράθεση με αυτήν την αλλότρια αντίληψη του υπερβατικού και ενδοκοσμικού γίγνεσθαι, η εμβριθής προσέγγιση των μύθων της αποτελεί το πρώτο βήμα για τον εντοπισμό της φυλετικής ψυχοσυνθέσεως των φορέων της, αλλά και συνιστά την πρώτη ενέργεια απολυτρώσεως μας από τις σκιάσεις της.
Στις γραπτές παρακαταθήκες του εβραϊσμού, στην ΄΄Παλαιά διαθήκη΄΄ και το Ταλμούδ, η Γερμανίδα ψυχίατρος ανιχνεύει τις ρίζες του μίσους, της εμπάθειας, και του αρρωστημένου ρατσισμού των Εβραίων κατά των υπολοίπων λαών και των παραδόσεων τους. Ο εβραϊκός ρατσισμός αυτών των θρησκευτικών κειμένων εκδηλώνει την περιφρόνηση και την θεαματική άρνηση ακόμα και της στοιχειώδους ανθρώπινης ιδιότητας των μη εβραϊκών φυλών.
Και συνεχίζει η Ludendorff. Η απόπειρα ψυχαναγκαστικής αυτοπροβολής και μανιακής τάσεως αυτοχαρακτηρισμού των εβραίων, ως ΄΄αγίων εκλεκτών σπερμάτων΄΄ κατόπιν μίας μυθιστορηματικής συμφωνίας με τον γενοκτονικό φαντασιακό Ιεχωβά, αυτήν την ανώμαλη ψυχική εξωτερίκευση του ρατσιστικού μίσους κατά της ανθρωπότητας, σφραγίζει την αιώνια εβραϊκή ροπή καταληστεύσεως, πολιτιστικής και οικονομικής, των υπολοίπων εθνών και εξηγεί εν μέρει την ιστορία των τελευταίων 2 χιλιάδων ετών. Η Γερμανίδα διανοούμενη περιγράφει την εβραϊκή φυλετική ψυχολογία, όπως αναφύεται από τα προαναφερθέντα βιβλία, ως την γλαφυρή πινακοθήκη της απαξιώσεως και κτηνοποιήσεως των μη Εβραίων και του ΄΄θεϊκού΄΄ δικαιώματος και προνομίου των Εβραίων για την λεηλασία τους. Αυτό δεν είναι μία συνηθισμένη θρησκευτική έκφραση, αλλά η νοσηρή παθολογία απαξιώσεως και χυδαίας λοιδωρίας παντός μη εβραϊκού λαού, κουλτούρας και πολιτισμού. Μία φρικτή συνωμοσία κατά της ανθρωπότητας.
Αυτό το ανώμαλο, αντιφυσικό πνεύμα μεταγγίστηκε στις φλέβες των μη Εβραίων με την διείσδυση διαφόρων δογματικών κατασκευών. Για την Ludendorff κραυγαλέο παράδειγμα αποτελεί ο ΄΄χριστιανισμός΄΄. Μία από τις πολλές εσωτερικές εβραϊκές αιρέσεις, ένας ιός που ξεπήδησε από τα πειραματικά εργαστήρια της ιουδαϊκής και εν γένει ασιατικής ιδιοσυγκρασίας, εξαπλώθηκε ραγδαία στο προλεταριάτο της αχανούς ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και καταβροχθίζει μέχρι και σήμερα το ανοσοποιητικό σύστημα της κουλτούρας των Αρίων εθνών.
Στο περίφημο βιβλίο της ΄΄Απελευθέρωση από τον Ιησού΄΄ η Ludendorff, αφιερώνει εκατοντάδες σελίδες στην ανατομία της γενέσεως των ΄΄ευαγγελίων΄΄ των Ιουδαίων χριστιανών. Αντιπαραβάλει ψύχραιμα και εξαντλητικά, παραβολές, αφηγήματα, επεισόδια, ιστορίες από την μυθοπλασία του βίου του Ιησού με τα κατά εκατοντάδες χρόνια, πρότερα εκπονηθέντα βιβλία και τις συγγραφές από τους αντίστοιχους θρύλους του Κρίσνα, του Βούδα, και λοιπών ανατολικών θεοτήτων και με την κατά αναλογικό παράδειγμα αντιπαράθεση, διαπιστώνει την αφοπλιστική αντιγραφική ομοιότητα τους. Πολλές φορές και κυριολεκτική. Και καταλήγει στο εύγλωττο συμπέρασμα της κοινής λογοκλοπής και επιμέρους παραχάραξης από τους Ιουδαίους ΄΄ευαγγελιστές΄΄.
Ως οξυδερκής γυναίκα η Γερμανίδα επιστήμων και φιλόσοφος εστιάζει την προσοχή της στην επιχειρούμενη ΄΄ευαγγελική΄΄ προσβλητική και ταπεινωτική μείωση και περιφρόνηση του γυναικείου φύλου, το οποίο απεριφράστως αποκαλείται βρωμερή παγίδα του Σατανά. Επίσης στηλιτεύει την προτροπή για φαλκίδευση της φυλετικής καθαρότητας των λαών, με την υπαγωγή τους στο εβραιοχριστιανικό δόγμα και την συνεπόμενη διάδοση των φυλετικών επιμειξιών και των μεικτών γάμων, τους οποίους ευνοεί και ευλογεί το εβραιοχριστιανικό εκκλησιαστικό κατεστημένο.
Ουδέποτε άλλοτε στην παγκόσμια Ιστορία δεν καταγράφηκαν καταστροφές και γενοκτονίες λαών και πολιτισμών, απ΄ όσες προκλήθηκαν από από το εβραιοχριστιανικό βιβλικό μισαλλόδοξο πνεύμα και τις διάφορες εκβολές του στα συστήματα του ιουδαισμού, του καθολικισμού και του προτεσταντισμού. Από την εκθεμελίωση του κλασσικού ελληνορωμαικού πολιτισμού, την βίαιη καθυπόταξη των γερμανικών λαών, την εξολόθρευση των ιθαγενών φυλών στο πλαίσιο της εποικιστικής κατακτήσεως αμερικανικής, ασιατικής και αφρικανικής ηπείρου. Και όλα αυτά υπό το πρόσχημα της καθοδηγήσεως του εκκλησιαστικού ΄΄αγίου΄΄ πνεύματος επιβολής σκοτεινών και εν πολλοίς αντιφατικών κελευσμάτων. Είναι γνωστό άλλωστε ότι τα αιματηρά παραμύθια των Εβραίων για την Γη της επαγγελίας της Ιουδαίας και της εξοντώσεως των ιθαγενών λαών της Παλαιστίνης, μεταδόθηκαν αυτούσια στα εκκλησιαστικά κατεστημένα, τα οποία ευλόγησαν την καταστροφή όλων των λαών που συνάντησαν στην επέλαση της ΄΄αγάπης΄΄ και του προσηλυτισμού.
Επισημαίνει την εβραιοχριστιανική προπαγάνδα της παγκοσμίου μπασταρδοποιήσεως, της αλληλοχώνευσης όλων των εθνών, και την ευθεία ιδεολογική επίθεση κατά των αξιών των αρίων εθνών σε ότι αφορά τα ζητήματα της πολεμικής αρετής, του φυλετικού πατριωτισμού, της σωματικής και αισθητικής ομορφιάς και ευεξίας, την διαβολοποίηση των υγειών ερωτικών ενστίκτων και της φυλετικής ευγονίας. Η Ludendorff δεν είναι καθόλου φειδωλή στους χαρακτηρισμούς της και αποδίδει στο εν θέματι φαινόμενο τον καταλυτικό ρόλο ενός σαρωτικού ποταμού εκφυλισμού, δυσγενετικής και προαγωγής της ψυχοσωματικής καχεξίας.
Σαφώς και η Γερμανίδα φιλόσοφος δεν ήταν άθεη. Η πίστη της στο προσωπικό βίωμα της μεταφυσικής αναζητήσεως του Θεού και της Θεϊκής κοσμικής τάξεως στηρίζονταν στην αναδίφηση των αρχέγονων πνευματικών παρακαταθηκών των Αρίων λαών, στην αρχαία ελληνική κοσμολογία και στις ΄΄απαγορευμένες΄΄ από το μεσαιωνικό εκκλησιαστικό καθεστώς γερμανικές παραδόσεις. Στα ήθη, στα έθιμα, στην κουλτούρα των Αρίων προγόνων. Στους αιώνιους νόμους της μητρός Φύσεως. Στα δυναμικά ορμέφυτα της ράτσας μας.
Αυτά αποτέλεσαν τα κεντρικά εναύσματα των μελετών της Mathilde Ludendorff. Μίας φιλοσόφου, παντελώς άγνωστης στο ελληνικό κοινό. Μίας Γερμανίδας, η οποία με τα δεκάδες βιβλία της προσπάθησε στην περίοδο του μεσοπολέμου, παράλληλα με το ιστορικό ξέσπασμα της Εθνικοσοσιαλιστικής Πολιτικής Επαναστάσεως, να αποκαλύψει δρόμους και πνευματικές προοπτικές για την εσωτερική ψυχική παλιγγενεσία των Αρίων Ευρωπαίων και για την αμετάθετη αποτίναξη του πνευματικού εβραικού και εβραιοτραφούς σκοταδισμού.
Μια Γερμανίδα, η οποία παρά τις διώξεις της μετά το 1945, ουδέποτε αποκήρυξε την αποστροφή της στην Εβραική ιδεολογική τρομοκρατία.
Κάποτε το άγνωστο μνημειώδες και ογκώδες έργο της θα πρέπει να γίνει γνωστό και στην Ελλάδα, έστω και ως ένα ερέθισμα σκέψεως και αντισυμβατικού προβληματισμού. Πάντα για ολίγους, άρα και εκλεκτούς.
Απόστολος Λαγός
Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού
