ΤΙΜΗ ΜΟΥ Η ΠΙΣΤΗ

<<Τιμή μου η Πίστη>>. Ναι, Πίστη στα ιδανικά, στα όνειρα, στις δόξες της νύχτας του παρελθόντος, στα φαντάσματα των συντρόφων που 'χουν χαθεί, στις χρυσές σκιές, στην ηχώ των βημάτων τους, στους παλαιούς δρόμους και πόλεις, σε όλα αυτά που δραπετεύουν προς το φως που εκπέμπει η μαρτυρική γη, στη νοσταλγία για μια Χρυσή Εποχή, τότε που οι ήρωες ζούσαν ανάμεσά μας και οι Θεοί μας μιλούσαν.

Έτσι ήταν σαν να μας προστάτευε ο ουρανός από μεγαλύτερο κακό, και αόρατοι οδηγοί να μας πήραν από το χέρι την πιο κρίσιμη στιγμή και να μας μετέφεραν στην κατάλληλη θέση για μάχη. Ίσως ήταν αυτή η ίδια η <<μνήμη του αίματος>> και οι Θεοί, που ζουν μέσα σε αυτό και ρέουν μαζί με αυτό, αυτοί που ήθελαν να μας σώσουν. 

Εμείς υποκλινόμαστε με ευγνωμοσύνη μπροστά τους και τους ζητούμε να μην μας αφήσουν ποτέ, διότι είμαστε αποφασισμένοι να παραμείνουμε πιστοί μέχρι τον θάνατο. 

''Miguel Serrano''

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΙΣ 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΘΟΥΛΗ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ «ΕΥΡΩΠΗ & ΙΣΛΑΜ»

Με ιδιαίτερη χαρά οι εκδόσεις Θούλη ανακοινώνουν την έκδοση και κυκλοφορία του νέου βιβλίου του διακεκριμένου συγγραφέως και ιατρού Παναγιώτη Μαρίνη με τίτλο: Ευρώπη & Ισλάμ. Πρόκειται για μία μοναδική, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκτεταμένη μελέτη (750 σελίδων μεγέθους Α4)  με αντικείμενο τον εποικισμό της Ευρώπης από τους Μωαμεθανούς, ο οποίος εξυπηρετεί τον πραγματικό σκοπό του Ισλάμ που είναι η απόλυτη κατάκτηση της Ευρώπης. Το βιβλίο είναι πλήρες στοιχείων και αποδείξεων, ώστε ο αναγνώστης να διαμορφώσει ολοκληρωμένη άποψη σχετικά με την πραγματική φύση και τον χαρακτήρα του Ισλάμ, τους στόχους, τη μέχρι σήμερα ιστορία του,  αλλά και τη στάση των Ευρωπαίων, οι οποίοι συνδράμουν το Ισλάμ στην επίτευξη των σκοπών του. Όπως αναφέρει ο συγγραφεύς το βιβλίο  «άρχισε να γράφεται μετά τα γεγονότα της 13ης Νοεμβρίου 2015 των Παρισίων και ετελείωσε την 21ην Ιουνίου 2016… Σκοπός της συγγραφής του παρόντος είναι να γνωρίση ο αναγνώστης: Πρώτον, την ψυχικήν, νοητικήν και ηθικήν κατάστασιν της  σημερινής Ευρώπης, διότι η σημερινή Ευρώπη νοσεί, βαρέως πάσχει υπό της "Ευρωπαϊκής νόσου", και απαιτείται η κατανόησις της νοσηράς αυτής καταστάσεως που έχει ως κύριον σύμπτωμα την αυτο-περιφρόνησιν, ώστε αφ' ενός να ερμηνευθούν οι πολιτικο-κοινωνικές εξελίξεις που εκτυλίσσονται εμπρός μας και αφ' ετέρου να επιχειρηθή η θεραπεία της. Δεύτερον, σήμερον ζώμεν την ακμήν της επεμβάσεως και εγκαταστάσεως του Ισλάμ στην Ευρώπην, οπότε είναι απαραίτητον να μάθωμε, αδρομερώς έστω, τι είναι το Ισλάμ, ποία η φύσις και η ιστορία του, καθώς ειδικώς ο Έλλην περί του Ισλάμ ουδέν γνωρίζει! Τα μυστήρια του πράγματος: και 1.400 έτη ήμασταν ραγιάδες τεταπεινωμένοι υπό του Ισλάμ (μετρήσατε πότε έγινε η κατάκτησις της Συρίας) και στα σχολεία μας ουδέν διδασκόμεθα περί αυτού! Ούτως, το κύριον μέρος του βιβλίου αποτελεί εισαγωγήν στο Ισλάμ και ιδιαιτέραν ανάλυσιν ωρισμένων χαρακτηριστικών του, τα οποία ενδιαφέρουν άμεσα τον ευρωπαίον αναγνώστην. Επίσης συζητούμε και κατανοούμε την επέμβασιν των Μωαμεθανών στην Ευρώπην, τα συμβάντα, την στρατηγικήν, τας μεθόδους και τα επακόλουθα της επεμβάσεως, ως και τους κινδύνους από τον μωαμεθανικόν εποικισμόν, τι μας επιφυλάσσει το όχι και τόσον μακρυνό μέλλον και τις δυνατότητες αντιδράσεως που έχομε στην διάθεσίν μας».

Η οξυδερκής ματιά του συγγραφέως διεισδύει σε κάθε πτυχή του Ισλάμ, με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον του αναγνώστη να παραμένει αμείωτο μέχρι και την τελευταία σελίδα.

 Ο Παναγιώτης Μαρίνης δεν χρειάζεται συστάσεις. Στο πλούσιο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα βιβλία και οι μελέτες «Ελληνική θρησκεία», «Ο Προκατακλυσμιαίος Πολιτισμός», «Έθνος και Πολιτεία», «Επανελλήνισις», «Τα Ψυχικά Φαινόμενα», καθώς επίσης και πολλά άρθρα.

Το βιβλίο θα διατίθεται από το Σάββατο 4 Αυγούστου.

Πηγή: thulebooks.blogspot.com

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Η νύχτα του φόνου, ένα παράξενο έθιμο

 Το άρθρο του Karl Holz: «Die Mordnacht, ein seltsamer Brauch» πρωτοδημοσιεύθηκε το 1934 στην εφημερίδα Der Stürmer, του εκδότη Γιούλιους Στράιχερ.

Κάθε χρόνο το Μάρτιο, οι Εβραίοι γιορτάζουν μια παράξενη γιορτή: Τις μέρες του Πουρίμ. Τις οποίες γιορτάζουν κατά έναν εξίσου περίεργο τρόπο. Δεν διασκεδάζουν και δεν είναι χαρούμενοι, ως είθισται στα άλλα έθνη. Δεν αφιερώνουν τη γιορτή στην αγάπη προς τον συνάνθρωπο, όπως εμείς τα Χριστούγεννα. Ή την ανάσταση και την αφύπνιση από τον ύπνο του θανάτου, όπως το Πάσχα. Η γιορτή των Εβραίων έχει μια αντίθετη έννοια. Είναι αφιερωμένη στο μίσος και τη δολοφονία. Και το φαγοπότι και την πορνεία. Πράγματι, οι Εβραίοι συμπεριφέρονται παράξενα, ιδιαίτερα οι ορθόδοξοι Εβραίοι. Συναντώνται μόνο μεταξύ τους και μετά αρχίζουν να βράζουν, να ψήνουν και να τηγανίζουν. Γίνεται ένα τσιμπούσι όπου τρώνε και πίνουν, μέχρι που να μην βλέπει ο ένας τον άλλο. Εβραίοι, που κανονικά δεν πίνουν αλκοολούχα ποτά, πίνουν αυτή την ημέρα ασταμάτητα. Και συμπεριφέρονται παράξενα και τρομακτικά. Εκστομίζουν κατάρες και αναθέματα εναντίον των μη Εβραίων. Και εκεί που νομίζουν ότι μένουν απαρατήρητοι, στήνουν κούκλες σε φυσικό μέγεθος. Οι οποίες αντιπροσωπεύσουν τον Αμάν, που ήταν άλλοτε ο ηγέτης του αντι-εβραϊκού κόμματος στην Περσία. Με φοβερές βρισιές ορμάνε πάνω στην κούκλα. Την τρυπάνε με μαχαιριές και στο τέλος κάτω από αποδοκιμασίες και γέλιο την κρεμάνε. Πριν δύο χρόνια ο Stürmer δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ για μια γιορτή Πουρίμ που γιόρτασαν οι Εβραίοι του Adas Yisrael στο Wroclaw, όπου σε μία κούκλα έδωσαν το όνομα «Αμάν-Χίτλερ» και την κατατρύπησαν με άγριες κραυγές γεμάτες μίσος «Κάτω ο Χίτλερ!» και «Σκοτώστε τον Χίτλερ».

Οι νόμοι του Ταλμούδ

Οι Εβραίοι γιορτάζουν αυτή τη γιορτή σ‘ όλο τον κόσμο. Την γιορτάζουν κατά τον ίδιο τρόπο και σύμφωνα με ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές, τις οποίες καθορίζει το Ταλμούδ. Το Ταλμούδ γράφει: 

«Ο Εβραίος είναι υποχρεωμένος, κατά την διάρκεια του Πουρίμ να μεθά τόσο, έτσι ώστε να μην μπορεί να μετρήσει τα πέντε δάχτυλα του χεριού του και να μην μπορεί να διακρίνει τον άνδρα από την γυναίκα.» (Orach cajjim 695, 2, Ταλμούδ, Megillah 7β)

Επίσης είναι γραμμένο (στο Orach cajjim 690, 16): 

«Ο Εβραίος πρέπει στην γιορτή του Πουρίμ να λέει: Να είναι καταραμένος ο Αμάν* και ευλογημένος ο Μαρδοχαίος*. Να είναι καταραμένη η Ζερές και ευλογημένη η Εσθήρ. Να είναι καταραμένοι όλοι η μη Εβραίοι και ευλογημένοι όλοι οι Εβραίοι.»

Όποιος αυτές τις μέρες θα μπορούσε να κρυφακούσει στις συναγωγές και τα εβραϊκά σχολεία, ιδιαίτερα δε στις μυστικές συναντήσεις των Εβραίων, θα άκουγε τους τοίχους τους να πάλλονται από τις κατάρες και τα αναθέματα των Εβραίων κατά των «Γκογίμ.» Και θα έπαιρνε μια μικρή ιδέα για το απύθμενο και παλαβό μίσος των Εβραίων κατά των μη Εβραίων (και κυρίως κατά των Γερμανών).

Ο μεγάλος Αμάν

Το Πουρίμ βασίζεται σε ένα ιστορικό γεγονός, γεμάτο με αίμα και δολοφονίες, ταραχές, μεθύσια και πόρνες, όπως είναι και η ίδια αυτή η  «γιορτή». Πρόκειται για την σφαγή των αντισημιτών στην Περσική Αυτοκρατορία την εποχή του βασιλιά Ξέρξη. Οι Εβραίοι έχουν περιγράψει πολύ καθαρά εκείνη την «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών» και την προϊστορία της. Μπορούμε να την διαβάσουμε στο βιβλίο Εσθήρ, Κεφάλαιο 2 έως 9.

Ο βασιλιάς Ξέρξης ήταν ο ισχυρός κυρίαρχος της Περσικής Αυτοκρατορίας, η οποία εκτεινόταν από την Ινδία έως την Αφρική. Είχε έναν υπουργό, ο οποίος τον συμβούλευε εξαιρετικά και τον έκανε τον υπέρτατο καγκελάριο του βασιλείου του. Το όνομά του ήταν Αμάν, γυναίκα του ήταν η Ζερές και είχε δέκα γιους. Όπως λέγεται στο βιβλίο της Εσθήρ, ο βασιλιάς Ξέρξης είχε υποδουλώσει εκατόν είκοσι χώρες και ακόμη περισσότερα έθνη και φυλές. Με καταπληκτικό και κοφτερό μάτι, ο υπουργός Αμάν ξεχώρισε ανάμεσα στους πολλούς λαούς που διοικούσε και τον πιο επικίνδυνο και επιβλαβή λαό ανάμεσά τους. Δεν ήταν ένας λαός, που ζούσε σαν τους άλλους στη δική του χώρα. Ήταν ο εβραϊκός λαός. Ο υπουργός Αμάν διαπίστωσε, ότι αυτός ο λαός είχε τους δικούς του νόμους, τους νόμους του Ταλμούδ. Και ότι εξαπατούσε και λήστευε τους μη Εβραίους. Και ότι παντού ανήρχετο και γινόταν μια ισχυρή δύναμή, που εκμεταλλεύονταν την βλαβερή ισχύ της, όπως έκαναν οι Εβραίοι στη Γερμανία μετά τον πόλεμο. Και έτσι δημιουργήθηκαν, όπως στην Γερμανία, προειδοποιητές, που κήρυξαν την μάχη στους Εβραίους, όπως έγινε και στο παρελθόν στην Περσική Αυτοκρατορία. 

Η Παλαιά Διαθήκη μας λέει για τον μεγάλο Αμάν:

«Και ο Αμάν είπε στον βασιλιά Ασσουήρη (Ξέρξη): υπάρχει ένας λαός διασπαρμένος και διαχωρισμένος μεταξύ των λαών και πάσας τα επαρχίας του βασιλείου και οι νόμοι αυτών είναι διάφοροι πάντων των νόμων πάντων των λαών και δεν φυλάττουσι τους νόμους τους βασιλέως και εάν είναι αρεστόν εις τον βασιλέα ας γραφεί να εξολοθρευθούν ...

Και ο βασιλιάς είπε στον Αμάν: Σου παραδίδω αυτό τον λαό, κάντον ότι θέλεις. Και εγράφη, ότι διέταξε ο Αμάν... και οι επιστολές απεστάλεισαν με δρομείς σε όλες τις χώρες του Βασιλέως να πνίξουν και να σκοτώσουν όλους τους Εβραίους.»

Η ηδυπαθής Εσθήρ

H γυμνόστηθη Εσθήρ να ετοιμάζεται για τη συνάντησή της με το βασιλιά των Περσών,  Τεοντόρ Σασεριώ

1841, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου 

Οι Εβραίοι όμως είχαν αντιληφθεί τις προθέσεις του μεγάλου εχθρού των Εβραίων Αμάν από πολύ καιρό. Ήξεραν, ότι ο Αμάν δεν ήταν διεφθαρμένος και ότι τίποτα δεν μπορούσε να τον αποτρέψει από τους σημαντικούς στόχους του. Έτσι πλησίασαν τον γηράσκοντα βασιλιά Ξέρξη. Και διέγειραν τα πάθη του. Τον παρέσυραν στην μέθη και στην ακολασία. Του έφεραν τις ωραιότερες παρθένες , ανάμεσά στις οποίες ήταν και μια ηδυπαθής και ξεδιάντροπη Εβραία. Το όνομά της ήταν Εσθήρ και ήταν η ανιψιά ενός υψηλού εβραίου αξιωματούχου με το όνομα Μαρδοχαίος. Ο Μαρδοχαίος ήταν ο αντίπαλος του μεγάλου εχθρού των Εβραίων, του Αμάν. Η Παλαιά Διαθήκη λέει:

«Και ο βασιλιάς αγάπησε την Εσθήρ πάνω από όλες τις γυναίκες. Και έθεσε το βασιλικό στέμμα στο κεφάλι της και την έκανε βασίλισσα.»

Έτσι οι Εβραίοι είχαν επιτύχει ότι ήθελαν. Ο βασιλιάς είχε προδώσει τους ανθρώπους και το αίμα του, είχε πέσει στην παγίδα που του έστησε η Εβραία Εσθήρ. Αυτή έμπλεξε αυτόν τον χαμένο με όλα τα μέσα της φινέτσας. Τον καλούσε σε φαγοπότια και τον έκανε με φαγητά, ποτά και χορό να χάσει τελείως την αίσθηση των πράξεών του.

Ο θάνατος του Αμάν

Σε αυτή την κατάσταση μέθης και παράλογης απληστίας τον φανάτισε εναντίον του Αμάν:

«Και ο βασιλιάς μίλησε στην Εσθήρ σε κατάσταση μέθης: Τι επιθυμείς να σου δώσω, βασίλισσα Εσθήρ. Μπορείς να μου ζητήσεις το μισό βασίλειο, γεννηθήτω το θέλημά σου. Η βασίλισσα Εσθήρ απάντησε: Γνώρισα χάρη από σένα, βασιλιά, δώσ' μου τη ζωή μου και τη ζωή του λαού μου. Επειδή πρέπει να θανατωθούμε…. Και ο βασιλιάς είπε: Ποιος είναι αυτός που συλλογίζεται τέτοια πράγματα; Η Εσθήρ είπε: Ο εχθρός και αντίπαλος είναι ο κακός Αμάν.» (Παλαιά Διαθήκη: Βιβλίο Εσθήρ).

Η Εβραία Εσθήρ απαίτησε από το βασιλιά να κρεμάσει τον εχθρό των Εβραίων Αμάν. Ο βασιλιάς το έκανε. Η Παλαιά Διαθήκη λέει:

«Και ο Χαρβόνας, ο ευνούχος (… Ένας Εβραίος δούλος και μπολσεβίκος, D. Schr. d. St.), είπε: Ιδού, στο σπίτι του Αμάν υπάρχει ένα δέντρο, πενήντα πήχες ύψος, που το ετοίμασε για τον Μαρδοχαίο. Ο βασιλιάς είπε: Κρεμάστε τον Αμάν. Και έτσι κρέμασαν τον Αμάν στο δέντρο.»

Και η εγκληματική Εβραία ζήτησε και τους δέκα γιους τού Αμάν:

«Η Εσθήρ είπε: Αν αυτό αρέσει στον βασιλιά, ας αφήσει αύριο τους Εβραίους να πράξουν σύμφωνα με τη σημερινή Εντολή και να κρεμάσουν τους δέκα γιους τού Αμάν στο δέντρο …. Και οι δέκα γιοι του Αμάν απαγχονίστηκαν. Και οι Εβραίοι συγκεντρώθηκαν και έπνιξαν τριακόσιους άνδρες.» (Παλαιά Διαθήκη, Βιβλίο Εσθήρ.)

Το ίδιο βράδυ ξέσπασε στην Περσία η ιουδαιο-μπολσεβίκικη εξέγερση. Ένας πληρωμένος όχλος ξεσηκώθηκε υπό την ηγεσία των Εβραίων. Έσφαξαν όλους τους αντιπάλους των Εβραίων. Ήταν η «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών». Ήταν μια νύχτα όπως αυτή που οργάνωσαν στη Ουγγαρία ο Εβραίος Μπέλα Κουν και αμέτρητες φορές οι Εβραίοι Τρότσκι και Ζινόβιεφ στη Ρωσία. Η Παλαιά Διαθήκη έγραψε για εκείνη τη νύχτα:

«Αλλά οι Εβραίοι στις άλλες επαρχίες του βασιλιά συγκεντρώθηκαν. Ησύχασαν από τους εχθρούς τους και έπνιξαν εβδομήντα πέντε χιλιάδες από αυτούς.»

Η γιορτή

Η επόμενη μέρα ήταν μια μέρα χαράς. Οι Εβραίοι έτρωγαν, έπιναν και επιδίδονταν σε ερωτικές διαχύσεις, γιορτάζοντας την επιτυχημένη μαζική δολοφονία. Η Παλαιά Διαθήκη λέει:

«Και οι Εβραίοι αναπαύονται την δέκατη τετάρτη ημέρα του μήνα. Την οποία έκαναν σε μέρα γλεντιού και χαράς και έστελναν ο ένας στον άλλο δώρα. Και ονόμασαν τη μέρα αυτή Πουρίμ κατά το όνομα του Λαχείου. Και οι μέρες αυτές δεν ξεχνιούνται, αλλά πρέπει να διατηρούνται στα εγγόνια και όλες τις γενιές σε όλες τις χώρες και πόλεις. Είναι οι μέρες του Πουρίμ που δεν πρέπει να αγνοούνται από τους Εβραίους.»

Οι Εβραίοι δεν αγνοούν τις «Ημέρες του Πουρίμ». Τις γιορτάζουν «όλα τα φύλα, σε όλες τις χώρες και πόλεις». Γιορτάζουν το Πουρίμ σ‘ όλο τον κόσμο. Και εφέτος, περισσότερο από ποτέ, με απειλές και κατάρες και θα σχίζουν τις κούκλες με μαχαίρια. Μόνο τις κούκλες αυτές δεν θα τις λένε πλέον «Αμάν», αλλά «Χίτλερ» ή «Στράιχερ». Και θα ψάχνουν να βρουν και αυτό τον χρόνο πραγματικά ανθρώπινα θύματα. Γιατί, για να το πούμε έτσι, ο μη Εβραίος που πιστεύει, ότι οι Εβραίοι αυτή τη μέρα ενεργούσαν μόνο συμβολικά, είναι γελοία αφελής. Υπάρχουν Εβραίοι, που σφάζουν ακόμη σήμερα τα θύματά τους ακριβώς όπως οι πρόγονοί τους τη νύχτα Πουρίμ. Ο Dr. Martin Luther (Μαρτίνος Λούθηρος) τους κατάλαβε καλά, όταν έγραφε:

«Όλοι οι στεναγμοί και οι λαχτάρες της καρδιάς τους σημαίνουν, ότι θέλουν εμάς τους ειδωλολάτρες να μας αντιμετωπίσουν, όπως αντιμετώπισαν τους ειδωλολάτρες στην Περσία τον καιρό της Εσθήρ.» (Έκδοση Erlangen, Τόμος 32)

Οι Εβραίοι δεν αναστενάζουν μόνο αλλά και δρουν. Μερικοί μυστηριώδεις φόνοι που δεν αποκαλύφθηκαν, δεν είναι τίποτα άλλο παρά θυσίες κατά την γιορτή του Πουρίμ. Τον Μάρτιο του 1929 (κατά την διάρκεια των εορτασμών του Πουρίμ) θανατώθηκε στο Gladbeck ο μαθητής Γυμνασίου Helmut Daube, ένα πανέμορφο ξανθό αγόρι. Θανατώθηκε σύμφωνα με τους θρησκευτικούς κανόνες, με μαχαιριές στο λαιμό και αιμορραγία. Το σώμα του βρέθηκε μπροστά στο σπίτι των γονέων του.

Και τον Μάρτιο του 1932 (επίσης κατά την διάρκεια του Πουρίμ) θανατώθηκε στο Paderborn κατά τον ίδιο τρόπο η υπηρέτρια Kaspar από τους Εβραίους Meyer (πατέρα και γιο) και το σώμα της κόπηκε σε μικρά κομμάτια μισού κιλού. Και οι δύο δολοφονίες ήταν θανατώσεις θυσίας  για το Πουρίμ. Και σ‘ αυτές θα μπορούσαν να προστεθούν και χιλιάδες παρόμοιες δολοφονίες.

Εβραϊκές τελετουργικές ανθρωποθυσίες, περισσότερα 

 Και Εδώ

Και εμείς γνωρίζουμε, ότι η μεγάλη δολοφονία του Πουρίμ, την οποία λαχταρά ο παγκόσμιος Εβραϊσμός, είναι η δολοφονία του ηγέτη και των συντρόφων του. Πριν από δύο χρόνια ο «Zionist Record» (μια αφρικανική εβραϊκή εφημερίδα) δημοσίευσε ένα άρθρο «Αμάν – Χίτλερ». Εκεί οι Εβραίοι εξέφρασαν την αισιοδοξία και την επιθυμία τους, ότι κάποτε ο Χίτλερ θα πάθει τα ίδια σαν τον Αμάν. Οι Εβραίοι κάνουν λάθος. Η μεγάλη αλλαγή στον κόσμο ήρθε. Η αλλαγή στον κόσμο δεν είναι πλέον ο Εβραίος, αλλά η Άρια νίκη. Αυτή η νίκη όμως, το ξέρουμε και το υποψιάζεται ο παγκόσμιος Εβραϊσμός: Αυτή η νίκη σημαίνει την κατάρρευση του παγκόσμιου εβραϊκού εχθρού.

πηγή

*Αμάν ο Μακεδών, έγινε ο πρώτος βασιλιάς του Αταρξέρξη, υπεράνω όλων των αρχόντων των περί αυτόν.

*Ο Μαρδοχαίος του Ιαϊρου (Μαρδόνιος του Γωβρύα στον Ηρόδοτο) ήταν Ιουδαίος που ζούσε στα Σούσα επί Αρταξέρξη. Προερχόταν από τους Ιουδαίους εκείνους που ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Ναβουδοχονόσορας είχε μεταφέρει στην Μεσοποταμία όταν κατέλαβε την Ιερουσαλήμ.

Μαρδοχαίος και Εσθήρ 

Ο Μαρδοχαίος αποκάλυψε στον Αρταξέρξη την συνωμοσία δύο ευνούχων του παλατιού κι έτσι κέρδισε μια θέση κοντά στο βασιλιά των Περσών. Ο Μαρδοχαίος εκπαίδευσε την Αδασά, δηλαδή την Εσθήρ, η οποία ήταν κόρη του θείου του Αμιναδάβ. 

Πηγή Εδώ

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ

Όπως είναι γνωστό, την Τετάρτη αφέθησαν ελεύθεροι οι τρεις συλληφθέντες στη συγκέντρωση που έγινε στην Αθήνα για τη Μακεδονία την Κυριακή. Οι πραιτωριανοί του Τσίπρα συνέλαβαν τρεις πατριώτες, άσχετους μεταξύ τους, με σκοπό να εκφοβίσουν τον κόσμο ώστε να μην συμμετέχει στα εθνικά συλλαλητήρια.  Και όχι μόνο αυτό, αλλά για είναι αποτελεσματική η προσπάθειά τους τούς απέδωσαν κακουργήματα. Βεβαίως οι αστυνομικοί δεν είναι δικαστές, απλώς ρουφιάνοι που στήνουν δικογραφίες. Όταν οι δικογραφίες διαβιβάζονται στη δικαιοσύνη, τα πράγματα συχνά αλλάζουν, και μάλιστα πολύ.

Ήδη, πάντως, για τον 50χρονο οι κατηγορίες γύρισαν σε πλημμέλημα, ενώ στην περίπτωσή του σημαντικό ρόλο φαίνεται ότι έχουν παίξει οι καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων, και οι φωτογραφίες και βίντεο που καίνε συγκεκριμένη διμοιρία των ΜΑΤ, η οποία την Κυριακή «έκανε το λάθος» και τώρα θα κληθεί να το πληρώσει.  Έχει επισημανθεί, ήδη, η σπουδαιότητα της λήψης φωτογραφιών και βίντεο σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά και η χρήση τους ακολούθως εναντίον των  ανθελλήνων αστυνομικών, οι οποίοι ζούνε ακόμη στην εποχή των κλεφτοκοτάδων και δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι έχουμε περάσει πλέον στην εποχή της πληροφορίας…

Και για τους τρεις παρανόμως συλληφθέντες πατριώτες διαδηλωτές η πιθανότερη εξέλιξη είναι η απαλλαγή σε ένα αρχικό στάδιο, δηλ. χωρίς καν η υπόθεση να φθάσει στο ακροατήριο. Είναι αποκαλυπτικό, πάντως, του πόσο πωρωμένοι και κυνικοί εγκληματίες είναι οι πραιτωριανοί του Τσίπρα ότι στους συλληφθέντες είναι και ένας 20χρονος, τον οποίον οι φιλοσκοπιανοί αστυνομικοί δεν δίστασαν να κατηγορήσουν άδικα και ενώ θα μπορούσαν έτσι να του καταστρέψουν το μέλλον. Το παιδί πάντως αφέθηκε και αυτό ελεύθερο χωρίς περιοριστικούς όρους. Σύμφωνα με πληροφορίες, ανάμεσα στους εμπλεκόμενους στις παράνομες συλλήψεις αστυνομικούς, που καίγονται, όπως είπαμε, από βίντεο και φωτογραφίες, είναι ένας 24χρονος. Όταν θα κληθεί –μαζί με τους υπόλοιπους– να λογοδοτήσει για τις παράνομες πράξεις του είναι βέβαιο ότι θα επικαλεστεί το νεαρό της ηλικίας του και το μέλλον του…

Η αλληλεγγύη είναι  αναγκαία, όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη, και με τη μαρτυρική κατάθεση όσων έχουν κάτι σημαντικό να καταθέσουν, και με τη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων.  Οποιοσδήποτε μπορεί να βρεθεί στη θέση των συλληφθέντων.  Αν, όμως, υπάρχει στήριξη, οι κατηγορίες πέφτουν, και τότε οι διώκτες μας είναι αυτοί που βρίσκονται σε δεινή θέση. Ο σκοπός είναι ιερός και η πραγματική αλληλεγγύη είναι από τα πιο σημαντικά όπλα μας.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ 

ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ 

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

    Οι τρομοκρατημένοι προδότες συνιστούν στους πατριώτες ψυχραιμία. Τις τελευταίες ημέρες, κατάπληκτοι από τη συνεχή εκδήλωση της εθνικής οργής, και συνειδητοποιώντας ότι οι φιέστες της γραβάτας και η εκστρατεία παραπληροφόρησης δεν πέρασαν, δοκιμάζουν άλλη μέθοδο: τη σύσταση ψυχραιμίας και την καταδίκη των επεισοδίων. Θα ήταν αστείο, αν δεν αφορούσε το ξεπούλημα της Μακεδονίας: τους βλέπεις έντρομους στα κανάλια να καταδικάζουν τις επιθέσεις με πέτρες, λες και είναι το μεγαλύτερο έγκλημα, λες και τόσα χρόνια οι εκάστοτε κρατούντες δεν επέβαλλαν στον ελληνικό λαό να ανέχεται και δέχεται ως φυσιολογικό γεγονός όχι μόνο τη ρίψη πετρών από διαδηλωτές αλλά τη ρίψη μολότωφ, το κάψιμο της ελληνικής σημαίας, την καταστροφή περιουσιών, τους εμπρησμούς και τις δολοφονίες. Και όλα αυτά στην ουσία να μην καταδικάζονται. Η αναρχοκομμουνιστική εγκληματική δράση βαφτίστηκε ακτιβισμός. Αλλά, μήπως αυτό δεν είναι ο μπολσεβικισμός;  Έγκλημα με ιδεολογικό μανδύα.

    Τώρα που για πρώτη φορά οι πατριώτες φαίνονται τόσο αποφασισμένοι και δυναμικοί, οι προδότες διαμαρτύρονται και καταδικάζουν. Αφού προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εκφοβίσουν τον κόσμο, επιχείρησαν να υποβαθμίσουν αυτό που συμβαίνει, αρχικά μιλώντας για γραφικούς και αμόρφωτους, και μετά, αφού κι αυτό δεν έπιασε (γιατί ποιος νοιάζεται για τη γνώμη των προδοτών; ), παρουσιάζοντας τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια ως «μεμονωμένα συμβάντα» με συμμετοχή πέντε δέκα ατόμων! Και τώρα κλαίγονται, επειδή τους πετάνε πέτρες και τους φωνάζουν προδότες, και μάλιστα, άκουσον άκουσον, μπροστά στα παιδιά ή και τα εγγόνια τους! Έχουν, δε, επιστρατεύσει και κάτι ρουφιάνους, που από καιρό έχουν ρίξει στον πατριωτικό χώρο, να παριστάνουν τους ψύχραιμους και τους «πολιτισμένους» και να καταδικάζουν τη βία «απ’ όπου και αν προέρχεται», να δηλώνουν ότι «σέβονται αυτούς που θεωρούν τη συμφωνία των Πρεσπών καλή», την προδοσία, δηλαδή.

    Μόνο που η Μακεδονία δεν είναι δική τους για να την πουλάνε. Αν θέλουν να πουλήσουν κάτι στους σκοπιανούς, ας τους πουλήσουν τα παιδιά τους. Και μετά ας είναι όσο ψύχραιμοι και «πολιτισμένοι» θέλουν…

    Η αλήθεια είναι ότι είχαν μάθει να έχουν υπό έλεγχο τους πατριώτες μέσα από κόμματα και οργανώσεις, και αυτό που τώρα τους ενοχλεί είναι ένας ανεξέλεγκτος πατριωτικός χώρος. Κάποιοι θα χάσουν την πραγματική δουλειά τους, θα δυσαρεστήσουν το σύστημα, το οποίο, είναι βέβαιο, ότι θα προσπαθήσει και πάλι να χειραγωγήσει τους εξαγριωμένους πατριώτες. Αλλά αυτή τη φορά δεν θα το καταφέρει.  Οι συνθήκες δεν ευνοούν. Όπως έχουμε ξαναπεί, δεν μπορούν να σερβίρουν πια στους Έλληνες το παραμύθι της επιστροφής της δημοκρατίας, της αποκατάστασης της ομαλότητας, ή των χρημάτων. Για το τελευταίο, προσπάθησαν με το σόου της γραβάτας, αλλά απέτυχαν. Τα όπλα τους δεν είναι ισχυρά. Η αλήθεια και το δίκαιο είναι με την πλευρά των πατριωτών.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

πηγή: Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

MATHILDE LUDENDORFF: Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ, ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Η Γερμανίδα Mathilde Ludendorff (1877- 1966), ψυχίατρος και φιλόσοφος του παραδοσιακού, αριοσοφικού υπαρξισμού, σύζυγος του στρατηγού Ludendorff, στην περίοδο του μεσοπολέμου μέσα από μία σειρά πονημάτων επιχείρησε την τολμηρή διαφωτιστική μάχη αποκαλύψεως και στιγματισμού της μισαλλόδοξης και απάνθρωπης εβραϊκής κοσμοαντιλήψεως, η οποία εφοδιάζει την πνευματική ασιατική εισβολή, εδώ και χιλιάδες χρόνια, υποσκάπτοντας τα θεμέλια του αρχέγονου Ευρωπαϊκού πολιτιστικού γίγνεσθαι. Στα περίφημα βιβλία της ΄΄Θεική επίγνωση, ο θρίαμβος της βουλήσεως αθανασίας΄΄, ΄΄Το θηλυκό και ο προορισμός του΄΄, ΄΄Θεική επίγνωση και φυλετική γνώση΄΄ αναψηλαφίζει σκοτεινά κεφάλαια ψυχολογικού εξανδραποδισμού των Αρίων λαών και καταδεικνύει με αυστηρά επιστημονικά ιστορικά και φιλολογικά τεκμήρια την ολέθρια επίδραση του εβραϊσμού στην παραμόρφωση της θρησκευτικής συνειδητότητας των Ευρωπαίων.

Με το επιδέξιο νυστέρι μίας αποφασισμένης ερευνήτριας ανατάμει το ιστορικό της ψυχικής καταβαραθρώσεως της νοσούσης ψυχολογίας του Λευκού Ανθρώπου, την διαστρέβλωση της πνευματικότητας του, την καταστροφή των πατροπαράδοτων καταπιστευμάτων του και εντοπίζει θαρραλέα την πυορροούσα πληγή από την οποία διαχέεται ο εβραιογενής σκοταδισμός με την πυκνή αχλύ αναθυμιάσεων από τον πρωτογενή διεθνιστικό χριστιανισμό μέχρι τον μαρξισμό, τον ταλμουδισμό και την μασονία.

Η Ludendorff διαπιστώνει τις τυραννικές, πνευματικές δυνάμεις κατοχής της Ευρώπης από την εποχή της επιβολής με βίαιο αλλά και ύπουλο τρόπο των ιδεοληπτικών ρευμάτων του βιβλικού εβραϊσμού και των πολυσχιδών παραφυάδων του. Από την εποχή της κατισχύσεως της εβραϊκής ψυχικής τρομοκρατίας μέσα από τον εξουσιαστικό μανδύα της ύστερης φάσεως της παρηκμασμένης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της εξαπλώσεως των δογματικών της επιρροών σε ολόκληρη την Ευρώπη.

  Τα βασικά σημεία της εξελικτικής της μελέτης εντοπίζονται στις αμυντικές οριογραμμές απωθήσεως των πνευματικών στιγμάτων των επήλυδων της εβραϊκής ερήμου. Κάθε ράτσα βιώνει την έννοια και το ενδόμυχο βίωμα του Θεού σύμφωνα με την βιολογική της συγκρότηση, την αντίστοιχη αποστολή της η οποία ανταποκρίνεται στην γενετική της προδιάθεση και στο αποθεματικό των ιστορικών της εγχαραγμάτων. Το δογματικό συμπίλημα της Μέσης Ανατολής, ο πρωτόλειος μπολσεβικικός εβραιοχριστιανισμός και οι τερατώδεις αποφύσεις του εκφράζουν τα πρότυπα μίας οθνείας ασιατικής ράτσας στην προσπάθεια της εσαεί παρασιτικής της επιβιώσεως σε βάρος άλλων φυλών. Η ευθεία γνωριμία και αντιπαράθεση με αυτήν την αλλότρια αντίληψη του υπερβατικού και ενδοκοσμικού γίγνεσθαι, η εμβριθής προσέγγιση των μύθων της αποτελεί το πρώτο βήμα για τον εντοπισμό της φυλετικής ψυχοσυνθέσεως των φορέων της, αλλά και συνιστά την πρώτη ενέργεια απολυτρώσεως μας από τις σκιάσεις της.

Στις γραπτές παρακαταθήκες του εβραϊσμού, στην ΄΄Παλαιά διαθήκη΄΄ και το Ταλμούδ, η Γερμανίδα ψυχίατρος ανιχνεύει τις ρίζες του μίσους, της εμπάθειας, και του αρρωστημένου ρατσισμού των Εβραίων κατά των υπολοίπων λαών και των παραδόσεων τους. Ο εβραϊκός ρατσισμός αυτών των θρησκευτικών κειμένων εκδηλώνει την περιφρόνηση και την θεαματική άρνηση ακόμα και της στοιχειώδους ανθρώπινης ιδιότητας των μη εβραϊκών φυλών. 

Και συνεχίζει η Ludendorff. Η απόπειρα ψυχαναγκαστικής αυτοπροβολής και μανιακής τάσεως αυτοχαρακτηρισμού των εβραίων, ως ΄΄αγίων εκλεκτών σπερμάτων΄΄ κατόπιν μίας μυθιστορηματικής συμφωνίας με τον γενοκτονικό φαντασιακό Ιεχωβά,  αυτήν την ανώμαλη ψυχική εξωτερίκευση του ρατσιστικού μίσους κατά της ανθρωπότητας, σφραγίζει την αιώνια εβραϊκή ροπή καταληστεύσεως, πολιτιστικής και οικονομικής, των υπολοίπων εθνών και εξηγεί εν μέρει την ιστορία των τελευταίων 2 χιλιάδων ετών. Η Γερμανίδα διανοούμενη περιγράφει την εβραϊκή φυλετική ψυχολογία, όπως αναφύεται από τα προαναφερθέντα βιβλία, ως την γλαφυρή πινακοθήκη της απαξιώσεως και κτηνοποιήσεως των μη Εβραίων και του ΄΄θεϊκού΄΄ δικαιώματος και προνομίου των Εβραίων για την λεηλασία τους. Αυτό δεν είναι μία συνηθισμένη θρησκευτική έκφραση, αλλά η νοσηρή παθολογία απαξιώσεως και χυδαίας λοιδωρίας παντός μη εβραϊκού λαού, κουλτούρας και πολιτισμού. Μία φρικτή συνωμοσία κατά της ανθρωπότητας. 

Αυτό το ανώμαλο, αντιφυσικό πνεύμα μεταγγίστηκε στις φλέβες των μη Εβραίων με την διείσδυση διαφόρων δογματικών κατασκευών. Για την Ludendorff κραυγαλέο παράδειγμα αποτελεί ο ΄΄χριστιανισμός΄΄. Μία από τις πολλές εσωτερικές εβραϊκές αιρέσεις, ένας ιός που ξεπήδησε από τα πειραματικά εργαστήρια της ιουδαϊκής και εν γένει ασιατικής ιδιοσυγκρασίας, εξαπλώθηκε ραγδαία στο προλεταριάτο της αχανούς ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και καταβροχθίζει μέχρι και σήμερα το ανοσοποιητικό σύστημα της κουλτούρας των Αρίων εθνών.

Στο περίφημο βιβλίο της ΄΄Απελευθέρωση από τον Ιησού΄΄ η Ludendorff, αφιερώνει εκατοντάδες σελίδες στην ανατομία της γενέσεως των ΄΄ευαγγελίων΄΄ των Ιουδαίων χριστιανών. Αντιπαραβάλει ψύχραιμα και εξαντλητικά, παραβολές, αφηγήματα, επεισόδια, ιστορίες από την μυθοπλασία του βίου του Ιησού με  τα κατά εκατοντάδες χρόνια, πρότερα εκπονηθέντα βιβλία και τις  συγγραφές από τους αντίστοιχους θρύλους του Κρίσνα, του Βούδα, και λοιπών ανατολικών θεοτήτων και με την κατά αναλογικό παράδειγμα αντιπαράθεση, διαπιστώνει την αφοπλιστική αντιγραφική ομοιότητα τους. Πολλές φορές και κυριολεκτική. Και καταλήγει στο εύγλωττο συμπέρασμα της κοινής λογοκλοπής και επιμέρους παραχάραξης από τους Ιουδαίους ΄΄ευαγγελιστές΄΄.

Ως οξυδερκής γυναίκα η Γερμανίδα επιστήμων και φιλόσοφος εστιάζει την προσοχή της στην επιχειρούμενη ΄΄ευαγγελική΄΄ προσβλητική και ταπεινωτική μείωση και περιφρόνηση του γυναικείου φύλου, το οποίο απεριφράστως αποκαλείται βρωμερή παγίδα του Σατανά. Επίσης στηλιτεύει την προτροπή για φαλκίδευση της φυλετικής καθαρότητας των λαών, με την υπαγωγή τους στο εβραιοχριστιανικό δόγμα και την συνεπόμενη διάδοση των φυλετικών επιμειξιών και των μεικτών γάμων, τους οποίους ευνοεί και ευλογεί το εβραιοχριστιανικό εκκλησιαστικό κατεστημένο.

Ουδέποτε άλλοτε στην παγκόσμια Ιστορία δεν καταγράφηκαν καταστροφές και γενοκτονίες λαών και πολιτισμών, απ΄ όσες προκλήθηκαν από από το εβραιοχριστιανικό βιβλικό μισαλλόδοξο πνεύμα και τις διάφορες εκβολές του στα συστήματα του ιουδαισμού, του καθολικισμού και του προτεσταντισμού. Από την εκθεμελίωση του κλασσικού ελληνορωμαικού πολιτισμού, την βίαιη καθυπόταξη των γερμανικών λαών, την εξολόθρευση των ιθαγενών φυλών στο πλαίσιο της εποικιστικής κατακτήσεως αμερικανικής, ασιατικής και αφρικανικής ηπείρου. Και όλα αυτά υπό το πρόσχημα της καθοδηγήσεως του εκκλησιαστικού ΄΄αγίου΄΄ πνεύματος επιβολής  σκοτεινών και εν πολλοίς αντιφατικών κελευσμάτων. Είναι γνωστό άλλωστε ότι τα αιματηρά παραμύθια των Εβραίων για την Γη της επαγγελίας της Ιουδαίας και της εξοντώσεως των ιθαγενών λαών της Παλαιστίνης, μεταδόθηκαν αυτούσια στα εκκλησιαστικά κατεστημένα, τα οποία ευλόγησαν την καταστροφή όλων των λαών που συνάντησαν στην επέλαση της ΄΄αγάπης΄΄ και του προσηλυτισμού.

 Επισημαίνει την  εβραιοχριστιανική προπαγάνδα της παγκοσμίου μπασταρδοποιήσεως, της αλληλοχώνευσης όλων των εθνών, και την ευθεία ιδεολογική επίθεση κατά των αξιών των αρίων εθνών σε ότι αφορά τα ζητήματα της πολεμικής αρετής, του φυλετικού πατριωτισμού, της σωματικής και αισθητικής ομορφιάς και ευεξίας, την διαβολοποίηση των υγειών ερωτικών ενστίκτων και της φυλετικής ευγονίας. Η Ludendorff δεν είναι καθόλου φειδωλή στους χαρακτηρισμούς της και αποδίδει στο εν θέματι φαινόμενο τον καταλυτικό ρόλο ενός σαρωτικού ποταμού εκφυλισμού, δυσγενετικής και προαγωγής της ψυχοσωματικής καχεξίας. 

Σαφώς και η Γερμανίδα φιλόσοφος δεν ήταν άθεη. Η πίστη της στο προσωπικό βίωμα της μεταφυσικής αναζητήσεως του Θεού και της Θεϊκής κοσμικής τάξεως στηρίζονταν στην αναδίφηση των αρχέγονων πνευματικών παρακαταθηκών των Αρίων λαών,  στην αρχαία ελληνική κοσμολογία και στις ΄΄απαγορευμένες΄΄ από το μεσαιωνικό εκκλησιαστικό καθεστώς γερμανικές παραδόσεις. Στα ήθη, στα έθιμα, στην κουλτούρα των Αρίων προγόνων. Στους αιώνιους νόμους της μητρός Φύσεως. Στα δυναμικά ορμέφυτα της ράτσας μας.

Αυτά αποτέλεσαν τα κεντρικά εναύσματα των μελετών της Mathilde Ludendorff. Μίας φιλοσόφου, παντελώς άγνωστης στο ελληνικό κοινό. Μίας Γερμανίδας, η οποία με τα δεκάδες βιβλία της προσπάθησε στην περίοδο του μεσοπολέμου, παράλληλα με το ιστορικό ξέσπασμα της Εθνικοσοσιαλιστικής Πολιτικής Επαναστάσεως, να αποκαλύψει δρόμους και πνευματικές προοπτικές για την εσωτερική ψυχική παλιγγενεσία των Αρίων Ευρωπαίων και για την αμετάθετη αποτίναξη του πνευματικού εβραικού και εβραιοτραφούς σκοταδισμού.

 Μια Γερμανίδα, η οποία παρά τις διώξεις της μετά το 1945, ουδέποτε αποκήρυξε την αποστροφή της στην Εβραική ιδεολογική τρομοκρατία.

Κάποτε το άγνωστο μνημειώδες και ογκώδες έργο της θα πρέπει να γίνει γνωστό και στην Ελλάδα, έστω και ως ένα ερέθισμα σκέψεως και αντισυμβατικού προβληματισμού. Πάντα για ολίγους, άρα και εκλεκτούς.

Απόστολος Λαγός

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Η 89χρονη ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΧΑΒΕΡΜΠΕΚ

 Τη Δευτέρα 7.5. η 89χρονη Γερμανίδα Ursula Haverbeck, την οποία τα ΜΜΕ βάφτισαν "ναζί γιαγιά", συνελήφθη για να εκτίσει ποινή φυλάκισης δύο ετών, επειδή έχει αρνηθεί το "Ολοκαύτωμα" και έχει υποστηρίξει ότι το στρατόπεδο στο Άουσβιτς ήταν εργασίας. Τα παραπάνω η Χάβερμπεκ υποστηρίζει σταθερά  με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει συνεχώς σχετικές δίκες. Εκτός από τις ποινές φυλάκισης, της έχουν επιβληθεί και διάφορα υψηλά πρόστιμα.  Η ποινή για την οποία συνελήφθη δεν ήταν μετατρέψιμη, συνεπώς πρέπει οπωσδήποτε να εκτιθεί. Πρόκειται για μία πολύ δυναμική και πιστή γυναίκα, η οποία, παρά τις συνεχείς διώξεις και δίκες, και μάλιστα σε αυτή την ηλικία, δεν παύει να αντιδρά, να αντιστέκεται και να αγωνίζεται.

Η γενναία γυναίκα έπρεπε να εμφανιστεί να εκτίσει την ποινή της στις 23 Απριλίου, δεν εμφανίστηκε, όμως, με αποτέλεσμα την Κυριακή που μας πέρασε η Εισαγγελία της πόλης Verden να εκδώσει ένταλμα σύλληψης, βάσει του οποίου η Χάβερμπεκ συνελήφθη την επόμενη μέρα. Δεν κρυβόταν, όπως τα ΜΜΕ διέδιδαν, απλά βρισκόταν στο σπίτι της στο Vlotho. Τη μετέφεραν στη φυλακή Bielefeld στη Ρηνανία. Η Χάβερμπεκ, παρά το προχωρημένο της ηλικίας της, που σημαίνει ότι ο χρόνος ήδη μετρά αντίστροφα γι' αυτήν και θα μπορούσε η ζωή της να τελειώσει στη φυλακή, δεν πτοείται και αυτοπροσδιορίζεται ως "ατρόμητη μαχήτρια της αλήθειας". Και πράγματι, είναι.

Όσες φορές βρέθηκε κατηγορούμενη -και είναι πολλές- δεν έχει δικαιολογηθεί, αλλά συνέχισε να υπερασπίζεται τις απόψεις της, δηλώνοντας ότι "το ολοκαύτωμα είναι ψέμμα".

 Τη δεκαετία του '60 η Χάβερμπεκ μαζί με τον σύζυγό της Βέρνερ Γκέοργκ Χάβερμπεκ,  συγγραφέα και εκδότη, ο οποίος απεβίωσε το 1999,  είχαν ανοίξει ένα κέντρο εκπαίδευσης ενηλίκων το Collegium Humanum, το οποίο ο Σόιμπλε το 2008, ως Υπουργός Εσωτερικών, έκλεισε, διότι προωθούσε την εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία. Επίσης, το 2003 ίδρυσε με έδρα την πόλη της την "Ένωση για την αποκατάσταση των διωκόμενων για άρνηση του ολοκαυτώματος" (Verein zur Rehabilitierung der wegen Bestreitens des Holocaust Verfolgten), την οποία το κράτος, επίσης,  έκλεισε το 2008. Ακόμη, είναι φίλη με την Gudrun Burwitz, κόρη του Χάινριχ Χίμλερ.

Σήμερα 10.5 νωρίς το απόγευμα έλαβε χώρα συγκέντρωση υποστήριξης της Χάβερμπεκ έξω από τη φυλακή. Συγχρόνως έλαβε χώρα αντισυγκέντρωση φαιδρών ατόμων με ροζ και κόκκινες γραβάτες, οι οποίοι κρατούσαν πλακάτ που έγραφαν "Η Ούρσουλα είναι ακόμη 88" και άλλα σχετικά. Επεισόδια προκλήθηκαν μεταξύ υποστηρικτών της Χάβερμπεκ και αστυνομικών, εξαιτίας της προκλητικής στάσης της αστυνομίας που σταματούσε έξω από τον σταθμό μετρό αυτούς που αντιλαμβανόταν ότι πήγαιναν στη συγκέντρωση υποστήριξης, με αποτέλεσμα τη σύλληψη δύο διαδηλωτών.

         Η ιστοσελίδα της Ούρσουλα Χάβερμπεκ είναι   http://ursula-haverbeck.info/

               

Πηγή:

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού