Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2019

(102 Χρόνια μετά) Μιγκέλ Σερράνο- 10 Σεπτεμβρίου 1917




Τίποτα δεν συμβαίνει κατά τύχη, εδώ συναντιούνται μονάχα οι σωστοί προσκεκλημένοι[…]

Το όνομά μου είναι Σερράνο. Αυτή η λέξη σημαίνει: οροσειρά, βουνό. Γεννήθηκα κοντά στα βουνά της πατρίδας μου και έχω αγαπήσει τις ψηλότερες κορφές[…]. Έτσι μεγάλωσα, λοιπόν, σαν ένας «αγνός τρελός», ανάμεσα στα άγρια δάση της πατρίδας μου στον νότο του κόσμου, στον Νότιο Πόλο[…]

Τα γεγονότα της ζωής ενός ατόμου δεν μετράνε έχουν προορισμό τον θάνατο, το τίποτα, την αποσύνθεση στο φως του Χρυσού Ήλιου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν με ενδιαφέρουν οι προσωπικές βιογραφίες. Όπως και οι αρχαίοι, δίνω έμφαση μόνο στο αρχέτυπο, στον Μύθο, στον Θρύλο. Ζει μόνο αυτός ο οποίος έχει τη δυνατότητα να συμπεριλάβει τον ευατό του στη φωτιά ενός Υπερβόρειου Αρχέτυπου, μέσα στην αιωνιότητά του και στην Αιώνια Επιστροφή του. Η Ιστορία και ο ιστορικισμός της εποχής μας με αφήνουν ασυγκίνητο. Θέση στην αιωνιότητα έχουν μόνο αυτοί οι οποίοι επαναλαμβάνουν εδώ κάτω τον αρχετυπικό και μυθικό τρόπο ζωής των Θεών μας, αυτοί που τυχαίνει να είναι διερμηνείς ή ιερείς τους […] 

Μόνο σε έναν, στον Χίτλερ, συσσωρεύεται η ανώτερη δύναμη του Υπερβόρειου Αρχέτυπου, του Θεού […]

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ο Μεγάλος Πόλεμος των Κόσμων. Όποιος βλέπει αυτόν τον πόλεμο σαν έναν ακόμη πόλεμο, ή τον συγκρίνει με τον Α΄ Παγκόσμιο, δεν έχει καταλάβει τίποτα. Όλοι οι πόλεμοι που είχαν λάβει χώρα μέχρι τότε ήταν απλώς μια προετοιμασία για αυτόν τον Μεγάλο Πόλεμο. Και οι πόλεμοι που θα ακολουθήσουν σε αυτόν τον πλανήτη δεν θα είναι παρά η συνέχειά του[…]

Ο Μεγάλος Πόλεμος δεν έχει ακόμα τελειώσει· η τελευταία λέξη δεν έχει ακόμα ειπωθεί. Η Τελευταία Στρατιά θα είναι αυτή του Χίτλερ…




Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού



Δευτέρα 20 Μαΐου 2019

ΜΠΡΑΒΟ FORZA NUOVA



Την περασμένη Κυριακή, μέλη της ιταλικής οργάνωσης Forza Nuova πλησίασαν την πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό την ώρα που ο Πάπας Φραγκίσκος προσευχόταν, και ανάρτησαν ένα τεράστιο πανό που έγραφε: Μπεργκόλιο όπως Μπαντόλιο, γιατί ευλογεί τη μετανάστευση.


Χόρχε Μπεργκόλιο είναι το κοσμικό όνομα του Πάπα Φραγκίσκου και Πιέτρο Μπαντόλιο ήταν ο στρατηγός που, μετά τη σύλληψη του Μπενίτο Μουσολίνι το 1943, τον διαδέχθηκε στην ηγεσία της Ιταλίας και το όνομά του είναι συνώνυμο του προδότη. 

«Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο στη Ρώμη, μια τέτοια επίθεση εναντίον του Ποντίφικα» γράφει η ισπανική εφημερίδα El Periodico.

«Σήμερα o Χόρχε Μπεργκόλιο συντάσσεται με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τους ακτιβιστές, τους δικαστές και τους πολιτικούς που ξεπουλιούνται στις Βρυξέλλες» έγραψε η Forza Nuova στο λογαριασμό της στο Facebook. Μια ανάρτηση που συνοδεύτηκε με εκατοντάδες σχόλια και τις ύβρεις εναντίον Πάπα Φραγκίσκου.

Λίγες ώρες μετά, το ιταλικό Facebook έκλεισε 23 σελίδες, με 2,4 εκατομμύρια οπαδούς, για τη διάδοση ψευδών ειδήσεων για τους μετανάστες, αντισημιτικά μηνύματα και τις ευρωπαϊκές εκλογές...

Η ελληνική ακροδεξιά θα τολμούσε ποτέ να εναντιωθεί στον προδοτικό ρόλο αρχιεπισκόπου και πατριάρχη; 

Πηγή: R V

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού




Τετάρτη 8 Μαΐου 2019

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ



"8 Μαΐου, μόνο ηλίθιοι γιορτάζουν" 

    Το ημερολόγιο δείχνει 8 Μαΐου. Είναι η γιορτή των νικητών του Μεγάλου Πολέμου. Αύριο, στην Κόκκινη Πλατεία θα εκτυλιχθούν, για άλλη μία φορά, θλιβερές σκηνές στις οποίες θα δεσπόζει το σφυροδρέπανο. Θα τιμήσουν τον Στάλιν, τα γκουλάγκ, τις εκτελέσεις και τα βασανιστήρια εκατομμυρίων αντιφρονούντων, ενώ δήμιοι και βιαστές θα τιμηθούν ακόμη μία φορά κάτω από τις κόκκινες σημαίες με το κίτρινο αστέρι. Ο παλιάτσος του διεθνούς Σιωνισμού Πούτιν δεν θα πει καμία αλήθεια, δεν θα πει ούτε μια λέξη για τα πιο άγρια εγκλήματα που έζησε ποτέ η ανθρωπότητα και τα εκατομμύρια των νεκρών του κομμουνισμού. Θα μιλήσει και πάλι για τον "μεγάλο πατριωτικό πόλεμο".

    Και οι Εσθονοί; Οι Λετονοί; Οι Λιθουανοί, οι Ουκρανοί, οι Ούγγροι, οι Ρουμάνοι, οι Πολωνοί και τόσοι άλλοι Ευρωπαίοι; Θα γιορτάσουν, άραγε, και αυτοί τον "μεγάλο πατριωτικό πόλεμο"; Θα πάνε κι εκεί οι Ρώσοι "απελευθερωτές"; Και τι στολές θα φορούν στην παρέλαση; Της KGB, της securitate, της stasi;

Όχι! Αυτοί δεν θα γιορτάσουν στις πατρίδες τους κανενός είδους απελευθέρωση. Μόνο, θα τρέξουν στα νεκροταφεία να θρηνήσουν τους νεκρούς τους, να αφήσουν λουλούδια στους τόπους εκτελέσεων και στα κελιά των φυλακών της σοβιετικής σκλαβιάς. Και ίσως θυμηθούν να σιγοψιθυρίσουν κάποιο τραγούδι για την όμορφη πατρίδα τους που τόσα υπέστη από τους σοβιετικούς "απελευθερωτές". Ρωτήστε τους και θα σας πουν αυτοί τι είναι "πατριωτικός πόλεμος".
    Θα γιορτάσουν, άραγε, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι τον νέο κόσμο των νικητών; Τι ακριβώς θα γιορτάσουν; Την εισβολή στις πατρίδες τους των εκατομμυρίων αλλοφύλων; Τις στρατιές των ανέργων; Τις στρατιές των αστέγων; Το τέλος της Τέχνης; Τον θάνατο των ποιητών και της μουσικής; Τον θάνατο του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και την επιβολή της jazz και της εκφυλισμένης τέχνης; 
    Ποιο μπορεί να είναι σήμερα το μέλλον των νέων Ευρωπαίων; Υπάρχει έστω και ένας ειλικρινής άνθρωπος, που να χαίρεται με τον νέο κόσμο των νικητών; Θα γιορτάσουν, αλήθεια, οι Ευρωπαίοι την υποδούλωση των εθνών τους στους διεθνείς πιστωτές; Θα γιορτάσουν τη χρεωκοπία όλων των κρατών της Ευρώπης και την υποδούλωσή τους στους τοκογλύφους; Σε ποιους είναι υποθηκευμένες οι ζωές των Ευρωπαίων; Ποιοι είναι οι διεθνείς πιστωτές; Σε ποιους χρωστάνε όλα τα κράτη της γης; 
    Αυτοί είναι οι νικητές του πολέμου. Και αυτοί είναι που γιορτάζουν.


 Τα διεθνή χρηματιστήρια είναι που γιορτάζουν, η Γκόλντμαν Σακς είναι που γιορτάζει και η οικογένεια Ρότσιλντ. Γιορτάζει η διεθνής κλίκα στο Σίτι του Λονδίνου και στο χρηματιστήριο της Ν. Υόρκης. 

   Εμείς, όμως, δεν γιορτάζουμε. Δεν έχουμε τίποτε απολύτως να γιορτάσουμε, σήμερα. Δεν μας συγκινούν οι διεθνείς χρηματαγορές ούτε οι μαρξιστικές και φιλελεύθερες εβραϊκές θεωρίες περί δικαίου. Γνωρίσαμε το δίκαιο και τον ανθρωπισμό τους. Και αντικρίζοντας τον κόσμο που γεννήθηκε μετά την 8η Μαΐου του 1945, μπορούμε να πούμε με υπερηφάνεια: 

Ο ΧΙΤΛΕΡ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ! 





Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού





Τρίτη 30 Απριλίου 2019

ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΙΤΛΕΡ




Στις 30 Απριλίου 1945, ώρα Γερμανίας 15.30,  το μπούνκερ γίνεται ο ομφαλός της γης. Ένας κύκλος κλείνει και το κλείσιμο αυτό επισφραγίζεται 8 ημέρες αργότερα. Ο ουρανός σκοτεινιάζει, η ελπίδα χάνεται, ο δυτικός πολιτισμός πλήττεται καίρια.  Και από τότε ζούμε υπό αυτές τις συνθήκες και ζούμε την έκβαση του Β΄Ππ, που δεν ήταν, όμως, παρά μία μόνο φάση του Μεγάλου Πολέμου.
Όμως, ο Αδόλφος Χίτλερ δεν εγκατέλειψε τον Κόσμο πραγματικά, αλλά προστάτευσε την Αποστολή Του και τον Αγώνα Του. Κανείς, έκτοτε, δεν ένιωσε ούτε νιώθει ότι απεσύρθη στ’ αλήθεια και ότι έπαψε να υπάρχει, παρά τις συνεχείς συκοφαντίες, την ασταμάτητη προπαγάνδα εναντίον Του.  Καθημερινά, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, εξώφυλλα σε περιοδικά, άρθρα, αναρτήσεις, στη συντριπτική πλειονότητά τους συκοφαντικά, μαρτυρούν, παρά το αρνητικό, ψευδές, υβριστικό και συχνά γελοίο περιεχόμενό τους, πόσο απίστευτα λείπει από τον σύγχρονο πολιτισμένο κόσμο. Αυτόν τον κόσμο που ολοένα προσπερνά τις λέξεις, αδιαφορεί για την προπαγάνδα και στέκεται μπροστά στην Ιερή Εικόνα έμπλεως νοσταλγίας. Κι ενώ ΚΑΝΕΙΣ ποτέ δεν πολεμήθηκε τόσο εν ζωή όσο και μετά τον θάνατό του, ΚΑΝΕΙΣ δεν είχε, παρά τον αδυσώπητο αυτό πόλεμο, τόσους πιστούς μετά.
Κι αν τα πρώτα λεπτά και τον πρώτο καιρό μετά τον εκούσιο θάνατό Του, οι σύντροφοι και οι πιστοί Του ένιωθαν μόνοι, καθώς ο χρόνος περνούσε το συναίσθημα αυτό εξασθενούσε. Υπήρχε η αίσθηση ότι υπάρχει. «Είναι κοντά και δύσκολο να τον συλλάβεις, ο Θεός» έγραψε κάποτε ο Hölderlin. Και το 1968, ο (εθνικοσοσιαλιστής) Heidegger το ερμήνευσε (προβαίνοντας σαφώς σε κάτι περισσότερο από ερμηνεία του στίχου) «Ο Θεός είναι υπερβολικά κοντά, για να είναι εύκολο να τον συλλάβεις…». Και μίλησε ακόμη για «την έλευση που διαρκεί επί μακρόν χρόνον», χωρίς να ονομάσει, γιατί, όπως εξήγησε, «το όνομα είναι ακόμα σκοτεινό»…
Πιο απλά, εμείς θα λέγαμε, θα παραφράζαμε, σήμερα, 30 Απριλίου, 74 χρόνια μετά: Είναι κοντά… κι ας είναι δύσκολο να τον συλλάβεις, ο Θεός.



Αλλά παραμένει γεγονός όλα αυτά τα χρόνια, ότι όσο κάποιοι γεννιούνται με προπατορικά αμαρτήματα, υπάρχουν και κάποιοι που γεννιούνται με μία χρυσή κληρονομιά, γενιές καθαρές που, όταν αρχίζουν να έχουν συνείδηση του εαυτού τους, στέκονται όρθιες και φωνάζουν στους Ουρανούς δυνατά, για να ακουστεί ως τα πέρατα του Χρόνου, την ιαχή τους: Heil Hitler!


Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού




Κυριακή 21 Απριλίου 2019

130 ΧΡΟΝΙΑ





  Σαν σήμερα το 1889 γεννήθηκε ο Αδόλφος Χίτλερ, ο Άνθρωπος που έμελλε να αλλάξει τον ρου της Ιστορίας και να κυριαρχήσει σε αυτήν.  Αρχίζοντας από τη Γερμανία, την οποία το Πεπρωμένο όρισε πατρίδα Του, πολέμησε και θυσιάστηκε για την Ευρώπη, τη Λευκή Φυλή και τον προαιώνιο πολιτισμό της.
   Παρά τη συνεχή, μανιασμένη προσπάθεια σπίλωσης του ονόματός Του και δυσφήμησης και διαστρέβλωσης των Ιδεών και έργου Του από όλο το ελεγχόμενο πολιτικό φάσμα, από την ακροδεξιά ως την ακροαριστερά, οι καιροί Τον δικαιώνουν συνεχώς, οι πραγματικά ελεύθεροι άνθρωποι Τον μνημονεύουν και Τον αναζητούν και οι πιστοί Του πληθαίνουν. Και όσο αυτά συμβαίνουν τόσο εντείνεται ο αγώνας εναντίον των Ιδεών Του.
    Παραμένει Κυρίαρχος. Δεν γεννήθηκε εκείνο το απόγευμα στο Μπραουνάου για να εκτελέσει μόνο τη μεγαλειώδη Αποστολή Του από τον πρώτο Μεγάλο Πόλεμο μέχρι και τον επόμενο. Δεν γεννήθηκε μόνο για τους ανθρώπους της εποχής Του. Δεν ανήκε μόνο στην εποχή Του. Γεννήθηκε και για τους επόμενους, γεννήθηκε για να αφήσει παρακαταθήκη, γεννήθηκε για να καταγραφεί στο φυλετικό μας ασυνείδητο, γεννήθηκε για να μας θυμίσει την καταγωγή μας, γεννήθηκε για να μας εμπνεύσει και να μας συντροφεύει, γεννήθηκε για την Ελπίδα. Γεννήθηκε για να μας χαρίσει τη Φωτιά.

Γι' αυτό, χρόνια πολλά στους ελεύθερους ανθρώπους, τους ανεπηρέαστους, τους δυνατούς. Χρόνια πολλά στον πολιτισμένο κόσμο.

ΧΙΤΛΕΡ ΓΙΑ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ





Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού




Σάββατο 16 Μαρτίου 2019

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ από τη Θούλη: Ρομπέρ Μπραζιγιάκ – Ανρί Μασσίς, Η Πολιορκία του Αλκαζάρ 110 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΡΟΜΠΕΡ ΜΠΡΑΖΙΓΙΑΚ





Η Πολιορκία του Αλκαζάρ των Ρομπέρ Μπραζιγιάκ και Ανρί Μασσίς κυκλοφόρησε πρώτη φορά έναν μήνα μετά τη λύση της πολιορκίας, δηλαδή τον Οκτώβριο του 1936, με τον τίτλο Οι Ευέλπιδες του Αλκαζάρ, από τις εκδόσεις Plon. Το βιβλίο ήταν το πρώτο που εξεδόθη παγκοσμίως για το πολεμικό αυτό επεισόδιο του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και απετέλεσε βιβλιογραφική πηγή για τις μεταγενέστερες εκδόσεις. Μεταφράστηκε στην Ισπανία, την Αμερική, την Αγγλία, την Ιταλία και τη Σουηδία και θεωρείται ένα βιβλίο που άσκησε μεγάλη επιρροή. Οι έρευνες των συγγραφέων για το θέμα αυτό αλλά και για τον Ισπανικό Εμφύλιο συνεχίστηκαν, και έτσι τον Φεβρουάριο του 1939 το βιβλίο επανεκδόθηκε από τον ίδιο εκδοτικό οίκο διορθωμένο, εμπλουτισμένο και συμπληρωμένο, αυτήν τη φορά με τον τίτλο Η Πολιορκία του Αλκαζάρ, και με πρόλογο του Στρατηγού Μοσκαρντό –τεκμήριο εγκυρότητας και ακρίβειας της ιστορικής αφήγησης, καθώς αυτός ήταν ο διοικητής της φρουράς του Αλκαζάρ και τραγικός ήρωας και πρωταγωνιστής. Από αυτήν την έκδοση έγινε η παρούσα μετάφραση.
    Το Αλκαζάρ δεν είχε στρατηγική σημασία, παρ’ όλα αυτά μαζί με τον γύρω χώρο του, έγινε πεδίο σφοδρών μαχών για 72 ημέρες, κατ’ αρχήν λόγω του ότι στέγαζε τη Σχολή Ευελπίδων, την οποία οι εθνικιστικές δυνάμεις ήθελαν να κρατήσουν ελεύθερη και οι Κόκκινοι να αλώσουν. Γρήγορα, λόγω της ανέλπιστης και ηρωικής αντίστασης των πολιορκημένων, το Αλκαζάρ έλαβε τις διαστάσεις συμβόλου και για τις δύο πλευρές. Στρατιωτικοί, λίγοι ευέλπιδες που είχαν έρθει εθελοντικά από τη Μαδρίτη, στρατιώτες, σπουδαστές της Γυμναστικής Ακαδημίας, χωροφύλακες, γυναίκες με τα παιδιά τους κλείστηκαν στο φρούριο, αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Από την άλλη πλευρά, οι κυβερνητικές δυνάμεις φάνηκαν αποφασισμένες να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, προκειμένου να κάμψουν την αντίσταση των πολιορκημένων και σφυροκόπησαν ανελέητα το Αλκαζάρ.
     Η πένα του Ρομπέρ Μπραζιγιάκ και η δημοσιογραφική ματιά του Ανρί Μασσίς καταφέρνουν να δώσουν στον αναγνώστη μια πλήρη εικόνα των δραματικών γεγονότων που έλαβαν χώρα  κατά την πολιορκία του Αλκαζάρ και να του μεταφέρουν το μαχητικό πνεύμα αντίστασης και τον ηρωισμό των πολιορκημένων.
    Το βιβλίο μεταφράζεται για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα.




Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού