CHILD 44

 

Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού

Όργανο θεϊκής βούλησης

Με συζητήσεις και ψηφίσματα κανένας λαός στην ιστορία δεν υψώθηκε σε νέα άνθιση, ούτε και υπερνίκησε μ΄αυτόν τον τρόπο μεγάλους κινδύνους. Όλοι οι λαοί χρωστούν ανέκαθεν το μεγαλείο τους στη διαίσθηση της ανθρώπινης μεγαλοφυΐας.

Ο μεγαλοφυής είναι θαρραλέος, γιατί όποιος δεν ριψοκινδυνεύει, ποτέ του δε θα επιτελέσει μεγάλα έργα. Ο μεγαλοφυής τις αλήθειες που του αποκαλύπτονται  τις υποστηρίζει  ενάντια σε όλο τον κόσμο, κι΄όταν ακόμα βρίσκονται  σε αντίθεση  με τη δημόσια γνώμη και το πλήθος δεν τις κατανοεί. Στο μεγαλοφυή είναι δωρημένη η δύναμη να συλλαμβάνει με το νού πράγματα που οι άλλοι ἄνθρωποι νιώθουν σκοτισμένα. Η άγνοια της μάζας οδηγεί σε κακά, που ο μεγαλοφυής δεν μπορεί να επανορθώσει, παρά μονάχα άν έρθει αντιμέτωπος με τις πολλές γνώμες και έτσι είναι αναγκασμένος να κηρύξει τον πόλεμο κατά του αιώνα του. 

Ο μεγαλοφυής ξέρει τη δύναμή του και τη δύναμη της αλήθειας, για την οποία αγωνίζεται. Οι μεγάλοι άνδρες έχουν πίστη στον ευατό τους, μια αυτοπεποίθηση που πηγάζει από τι αίσθημα  της αξίας τους και την αυτοσυνείδηση της δύναμής τους.

Ο μεγαλοφυής είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος. Η ιδέα που το εμψυχώνει του δίνει το συναίσθημα της αξίας του. Η ισχύς του μεγαλοφυούς δεν εξαρτάται  από την κοινή γνώμη. Τη δύναμη της ενέργειας δεν του την χορηγεί  ο αιώνας του. Η κυριαρχία  του μεγαλοφυούς βασίζεται μονάχα σ΄αυτόν τον ίδιο.

Ο μεγαλοφυής έχει γυρισμένα τα βλέμματά του προς την Αλήθεια και την Ανωτερότητα. Είναι δάσκαλος καί όχι μαθητής, αρχηγός και όχι άνθρωπος που τον οδηγούν, κύριος και όχι υποταχτικός.

Ο μεγαλοφυής είναι εφευρετικός. Ακούραστα ερευνητικός, εισδύει ως αυτή την αφή των πραγμάτων και βρίσκει τη χαρά στις υπερφυσικές ιδεώδεις αξίες.

Τον μεγαλοφυή διδάσκει και το περιβάλλον του, χωρίς ωστόσο να του αποκαλύπτει τις αλήθειες που αυτός μονάχα είναι ταγμένος να βρίσκει και που η ανακάλυψή τους μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε σε αυτόν το είδωλο του ανώτερου δημιουργικού πνεύματος. Ο μεγαλοφυής δέχεται τη γνώση από τα ύψη, από την ιδέα την οποία διαμορφώνει, την αφομοιώνει, και την μεταδίδει στούς άλλους ανθρώπους. 

Ο μεγαλοφυής μοιάζει με προφήτη πού έχει κληθεί να εκτελέσει τις διαταγές της θεϊκής βούλησης. 

Η κυριαρχία του μεγαλοφυούς είναι αυστηρή, όχι όμως βίαιη. Ένα διάστημα την καταπολεμούμε, ύστερα την υποφέρουμε ευχάριστα. Γιατί τους ανθρώπους υποτάσσει η αλήθεια που εμφωλεύει στούς νόμους και τις αρχές της μεγαλοφυίας. Και η αλήθεια αυτή είναι η φωνή του Θεού, στην οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντισταθεί επί πολύ. Ο μεγαλοφυής είναι δοσμένος ολότελα στο λαό και υποταγμένος από την ιδέα να τον εξυπηρετήσει με όλο του το ζήλο.

Βιντσέντσο Τζιομπέρτι  

Ιταλός πολιτικός και φιλόσοφος (1801-1852)

(Περιεχόμενο από το περιοδικό Νέα Ευρώπη- Τεύχος δεύτερο  1943)

Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού  

         

Ο Χίτλερ ήταν ένας άγιος, ένας μάρτυρας

 

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Έζρα Πάουντ, και είναι πολύ σημαντικό ότι την άποψη αυτή εξέφρασε (στον δημοσιογράφο Ed Johnston) στις 8 Μαΐου 1945, την ημέρα της ήττας της Γερμανίας, και ενώ ήταν ήδη κρατούμενος των Αμερικανών, λίγες ημέρες πριν μεταφερθεί προς κράτηση σε ένα κλουβί στην Πίζα. Το προηγούμενο βράδυ, την ημέρα που έπεσε και η Νορβηγία, ο νομπελίστας Νορβηγός λογοτέχνης Κνουτ Χάμσουν δημοσίευσε στη νορβηγική εφημερίδα Aftenposten τη γνωστή νεκρολογία του για τον Αδόλφο Χίτλερ, στην οποία μεταξύ άλλων Τον χαρακτήριζε Απόστολο του Ευαγγελίου για τα δικαιώματα όλων των εθνών, πολεμιστή για την Ανθρωπότητα, ενώ κατέληγε: Έτσι ατενίζει ο κοινός Δυτικοευρωπαίος τον Αδόλφο Χίτλερ. Εμείς δε, οι στενοί οπαδοί Του, σκύβουμε το κεφάλι μπρος στη σορό Του.

    Έχει μεγάλη σημασία το ότι τα παραπάνω λέχθηκαν από δύο από τις μεγαλύτερες πνευματικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα και μάλιστα υπό συνθήκες δίωξης. Η ανώτερη νοημοσύνη τους, η διορατικότητά τους δεν τους άφηναν την παραμικρή αμφιβολία για το τι σηματοδότησε για την ανθρωπότητα ο Θάνατος του Φύρερ το απόγευμα της 30ής Απριλίου 1945 στο μπούνκερ στο Βερολίνο. Η πίστη τους τούς έκανε να το δηλώσουν ανοιχτά, παρά το ότι η ζωή τους κινδύνευε. Πράγματι, όλες οι τραγωδίες, οι συμφορές, ο ξεπεσμός, η παρακμή που έκτοτε βιώνουμε έχουν την αφορμή τους σε εκείνο το ζοφερό απόγευμα.

    Έκτοτε, όλοι οι λευκοί είναι σαν να στιγματιστήκαμε από αυτόν τον θάνατο. Οι Εθνικοσοσιαλιστές, ειδικότερα, ζώντας σε απόλυτα εχθρικές συνθήκες, διώξεων, απαγορεύσεων, προδοσίας από δήθεν ομοϊδεάτες, συκοφαντιών και διαστρέβλωσης των λόγων και του έργου του Αδόλφου Χίτλερ, νιώθαμε συνεχώς επηρεασμένοι από τον Θάνατό Του, συχνά, δε, γίναμε ηττοπαθείς, απαισιόδοξοι, δειλοί. Όλα αυτά, επειδή από εκείνο το τραγικό απόγευμα και μετά, όσοι επέζησαν και όσοι έκτοτε γεννήθηκαν ένιωθαν μόνοι. Σίγουρα, όμως, δεν ήταν αυτή η παρακαταθήκη Του.  78 χρόνια μετά, στην επέτειο του Θανάτου Του, ας στρέψουμε το βλέμμα στην ηρωική Ζωή Του και ας αντλήσουμε θάρρος.

    Δεν κάμφθηκε από τις μεγάλες αντιξοότητες που από νωρίς αντιμετώπισε, ούτε αυτές Τον οδήγησαν στον να επικεντρωθεί στον εαυτό Του. Το αντίθετο. Είχε πάντοτε αίσθηση του καθήκοντος και της αποστολής Του. Ούτε όμως η αίσθηση της αποστολής Του, Τον έκανε να έχει το βλέμμα στραμμένο μόνο στο μέλλον, και να υποτιμά το παρόν, όπως συμβαίνει σε πολλούς οραματιστές. Όχι! Είχε όραμα, αλλά πατούσε στη γη γερά. Αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν η αίσθηση του καθήκοντος. Είχε την αυτοπεποίθηση, την ψυχραιμία, την υπομονή και την ενεργητικότητα εκείνου που γνωρίζει τον προορισμό του. Τα βήματά Του ήταν σταθερά αλλά συγχρόνως γρήγορα. Είναι ένα φωτεινό παράδειγμα δράσης, προσφοράς και θυσίας. Ζήτησε να προφυλάξει τον κόσμο, να τον βοηθήσει να διατηρηθεί, να προστατεύσει τον πολιτισμό, υπερασπίστηκε τη Δύση, τους προγόνους και τους απογόνους. Είχε να αντιμετωπίσει το πανάρχαιο ψεύδος, την προαιώνια υποκρισία, τον αιώνιο εχθρό.

    Είχε πει στην τελευταία Tου ομιλία μέσω ραδιοφώνου στις 30.1.1945:

    Ενάντια σε έναν ολόκληρο εχθρικό κόσμο επέλεξα κάποτε τον δρόμο μου, σύμφωνα με την εσωτερική μου φωνή, και τον ακολούθησα σαν ένας άγνωστος και ανώνυμος άνδρας ως την τελική επιτυχία. Πολλές φορές είπαν ότι ήμουν νεκρός και πάντοτε εύχονταν να πεθάνω, στο τέλος, όμως, ήμουν νικητής.

    Παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια 78 ετών να μας πείσουν για το αντίθετο, δεν νικήθηκε. Τον λοιδόρησαν, τιμώρησαν ολόκληρους λαούς για να Τον εκδικηθούν, για να Τον αφανίσουν, αλλά δεν το κατάφεραν. Οι καιροί που ήρθαν απέδειξαν ότι είναι Παρών. Στις μέρες μας, οι πιο γενναίοι πολεμούν υπό εθνικοσοσιαλιστικά σύμβολα, ενώ οι πιο βάρβαροι πολεμούν στο όνομα του αντιναζισμού και εναντίον του Χίτλερ. Γιατί ο πόλεμος δεν τελείωσε, ο Χίτλερ δεν έσβησε το απόγευμα της 30ής Απριλίου 1945, και σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά γίνεται αντιληπτή η προσφορά και το έργο Του. Και για να μεταφέρουμε στο παρόν τα λόγια του Κνουτ Χάμσουν, έτσι ατενίζει σήμερα ο κοινός Δυτικός τον Αδόλφο Χίτλερ, εμείς δε, οι στενοί οπαδοί Του υψώνουμε το κεφάλι και διατρανώνουμε την πεποίθηση και την πρόθεσή μας:

ΧΙΤΛΕΡ ΓΙΑ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Πηγή: Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού

 

Ετος 134 μ.Χ

  

 Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού

Miguel Serrano , il Maestro!

Ιερός Δεσμός Αργοσασρωνικού

28 Φεβρουαρίου 2009 - 14 Χρόνια από τον θάνατο του Miguel Serrano

Οι Θεοί μόνον διά μέσου των ποιητών είναι δυνατόν να διαπαιδαγωγήσουν τούς θνητούς. Οι θνητοί δεν είναι δυνατόν να ενωτισθούν τα μηνύματα και τις διδαχές των Θεών, χωρίς, τη διαμεσολάβηση των ποιητών. '' Πίνδαρος''

 Η ''μνήμη του αίματος'' εμφανίζεται αργά, αρκετά αργά. Έρχεται μέσα από σκιές  πόνου και εξιλέωσης. Μια ζωή ολόκληρη  δεν αρκεί για να ακούσει κανείς όλα της τα μηνύματα, να διαβάσει το σοφό της βιβλίο. [...]

Έχω εντοπίσει τις οικογενειακές μου ρίζες όσο πιο μακριά μπορούσα, πρώτα στη Χιλή και έπειτα στο βόρειο τμήμα της Ισπανίας, στις Αστούριες της Γαλικίας, «εκεί όπου ούτε οι Μαυριτανοί ούτε οι Ιουδαίοι έχουν πατήσει». Από εκεί προέρχομαι. Μπορώ να αντικρίσω μόνο Κέλτες και Βησιγότθους στο οικογενειακό μου δέντρο, και για την ακρίβεια περισσότερους Βησιγότθους παρά Κέλτες. Το όνομα της μητέρας μου ήταν Μπέρτα (Berta), ένα γερμανικό όνομα το οποίο προέρχεται από τη θεά Pertha. [...]

Έτσι μεγάλωσα, λοιπόν, σαν ένας «αγνός τρελός», ανάμεσα στα άγρια δάση της πατρίδας μου στον νότο του κόσμου, στο Νότιο Πόλο. [...]

... Ο Χιμένεθ  μού έκανε νόημα να μπω στην πορεία. Δέχτηκα με χαρά. Μου άρπαξε το χέρι, λέγοντάς μου: «Τώρα βαδίζουμε μαζί. Είσαι έτοιμος να πεθάνεις μαζί μας;»

    «Ναι», του απάντησα, «είμαι έτοιμος».

Και δεν έχω ποτέ προδώσει αυτόν τον όρκο, είμαι πάντοτε έτοιμος να πεθάνω για εσάς, τους ήρωες του εδώ και του πέρα. Έκτοτε, συνεχίζω να βαδίζω, ενώ πολλοί άλλοι έχουν εγκαταλείψει τη Μεγάλη Πορεία.

Ο Μεγάλος Πόλεμος δεν έχει ακόμα τελειώσει· η τελευταία λέξη δεν έχει ακόμα ειπωθεί. Η Τελευταία Στρατιά θα είναι αυτή του Χίτλερ.   

Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού

6 Φεβρουαρίου 1945 -Ημέρα μνήμης του γενναίου Μάρτυρα και Ποιητή της Ευρωπαϊκής ιδέας!

[...]Σήμερα είναι 6 Φεβρουαρίου, να με σκέφτεσται και να σκέφτεστε και εκείνους που πέθαναν την ίδια μέρα πριν από έντεκα χρόνια.     Robert Brasillach

''Θα ζεις για πάντα μέσα στις καρδιές μας!''

Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού