Σάββατο 21 Μαΐου 2016

Πολωνία: Απαγορεύεται και η παραμικρή αναφορά στον κομμουνισμό σε δημόσιους χώρους!


Πολωνία: Απαγορεύεται και η παραμικρή αναφορά στον κομμουνισμό σε δημόσιους χώρους!
21/05/2016  07:58 

Το σχετικό νόμο υπέγραψε ο πρόεδρος Ντούντα

Ο συντηρητικός πρόεδρος της Πολωνίας Αντρέι Ντούντα υπέγραψε χθες έναν νόμο που απαγορεύει κάθε αναφορά σε δρόμους, δημόσια κτίρια και χώρους που διαδίδει τον κομμουνισμό ή οποιοδήποτε άλλο ολοκληρωτικό καθεστώς.

Σύμφωνα με την ερμηνευτική εγκύκλιο του νόμου, οι ονομασίες σε κτίρια, δρόμους, οδούς, πλατείες, γέφυρες "δεν μπορούν να τιμούν ανθρώπους, οργανώσεις, γεγονότα και ημερομηνίες που συμβολίζουν τον κομμουνισμό ή οποιαδήποτε άλλο ολοκληρωτικό καθεστώς, είτε προάγουν το καθεστώς με άλλους τρόπους".

Παράλληλα απαγορεύονται οι αναφορές στο καθεστώς που επιβλήθηκε στην Πολωνία κατά το διάστημα 1944 - 1989, όταν η χώρα ήταν μέλος της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

Ο νόμος δίνει στις τοπικές αρχές προθεσμία ενός έτους να αφαιρέσουν όλα τα σύμβολα που τιμούν "το απολυταρχικό και μη κυρίαρχο καθεστώς" από τους δημόσιους χώρους.

Στην περίπτωση μη έγκαιρης συμμόρφωσης με τις νέες διατάξεις, η κυβέρνηση θα επιβάλει μια νέα προσωρινή ονομασία για να αντικαταστήσει εκείνη που χαρακτηρίζει ανεπιθύμητη.
Σύμφωνα με τους συντάκτες του νόμου, περίπου 1.200 έως 1.400 διαφορετικές τοποθεσίες σε όλη την Πολωνία θα αλλάξουν ονομασία.

Παρόμοιοι νόμοι που απαγορεύουν την προπαγάνδα υπέρ του κομμουνισμού έχουν ψηφισθεί και σε άλλες χώρες, όπως την Ουγγαρία, την Μολδαβία και την Ουκρανία.



Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Παρασκευή 20 Μαΐου 2016

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ ΘΕΩΡΙΑ - ΠΡΑΞΙΣ




Η φράσις περί ''ελευθερίας και δικαίων του ανθρώπου'' είναι από τις πιο αγαπημένες φράσεις της προπαγάνδας του κομμουνισμού. Ήδη στον επαναστατικό του ύμνο την συναντούμε. 'Εν τούτοις, σε ποίον σημείο ευρίσκονται η ελευθερία και τα δίκαια του ανθρώπου εις την Σοβιετική Ένωση, το αποδεικνύουν οι πιο κάτω επιστολές.


....Κατόπιν στοιβάζονται μερικαί εκατοντάδες των απόκληρων τούτων, ωσάν να ήσαν κτήνη, εις κενά, ψυχρά φορτηγά βαγόνια. Προορίζονται για την Λευκή Θάλασσα και την Σιβηρίαν... Και θα συμβεί ακριβώς εκείνο, που μας είπε ένας από τους ιθύνοντας κομμουνιστάς: '' Να ψοφήσετε. Δεν μπορούμε να σας σκοτώνουμε όλους, μα θα ψοφήσετε μόνοι σας!!! ...Επιστολή 10 Αυγούστου 1935.

....''Μου φαίνεται, ωσάν να επανέρχεται πάλιν η κρίσις. Αλλά ας ελπίσουμε, ότι δεν θα ξαναέλθουν τα έτη 1932 - 1933, όπου είχαν πεθάνει σχεδόν το 80% των εξόριστων μέσα σε ένα έτος''  ...Επιστολή 7 Ιουνίου 1936.


Λοιπόν Εβραίοι υπήρξαν οι επινοήσαντες την μαρξιστική αυτήν σοφία, όπως ο Δαυίδ Ρικάρντο, ή ο Μαρξ (Μαρδοχάι).
Εβραίοι επίσης έχουν οργανώσει όλας τας εργατικάς κινήσεις, όπως ο Λασάλ (Βόλφσον), ο Άντλερ, ο Λίμπνεχτ, η Ρόζα Λούξεμπουργκ, ο Λεβή και τόσοι άλλοι. Εβραίοι επίσης, όπως ο Πάουλ Σίγκερ, ο Σίφ, ο Κόν κ.λ.π., ήσαν οι χρηματοδόται και τραπεζίται του Μαρξισμό - Μπολσεβικισμού.

Ούτε ένας καν εργάτης, αλλά αντιθέτως σχεδόν αποκλειστικώς Εβραίοι αποτελούν ανέκαθεν και αποτελούν και σήμερα επίσης την Σοβιετική κυβέρνηση.
Η τριανδρία, η οποία εξήλθε ήδη νικήτρια από την έριδα αυτή των Ιουδαίων μεταξύ των και η οποία, εν τη ουσία, κυβερνά σήμερα δικτατορικώς την Σοβιετική Ένωση, αποτελείται από τούς εξείς: Χέρσελ - (Γιαγκοδά), αρχηγός της Γκεπεού, Λάζαρος Μόζεσσον Καγκάνοβιτς, πεθερός του Στάλιν και επίτροπος επί των συγκοινωνιών, Φίνκελσταιν - Λιτβίνωφ, επίτροπος επί των εξωτερικών. Και οι τρεις αυτοί είναι Εβραίοι του Γκέτο.


Αναλόγως προς την πολιτική δημαγωγία του Μπολσεβικισμού είναι και η δημαγωγία αυτού επί του οικονομικού πεδίου. Παραδείσιον ζωή διάγει δήθεν ο εργάτης εις το μπολσεβικικόν κράτος. Τον Απρίλιο του 1932 ακόμα εζήτει η Ρότε Φανέ (Ερυθρά Σημαία) του Βερολίνου εις μια εκλογική προκήρυξη: Να παύσει ο υποβιβασμός των ημερομισθίων. Να αυξηθούν τα ημερομίσθια. Να εισαχθεί η επτάωρος εργασία και η εβδομάς των 40 ωρών με πλήρη προσαρμογή των ημερομισθίων. 

Πως εμφανίζεται λοιπόν η εξέλιξις εις αυτήν ταύτην την Σοβιετική Ένωση; Η τιμή του ψωμιού ανήλθε, μεταξύ του 1928 και του 1935, από 9 εις 75 καπίκια το χιλιόγραμμον. Τα μηνιαία ημερομίσθια του σοβιετικού εργάτου, υπολογιζόμενα εν αναλογία προς την τιμή του ψωμιού, εμειώθησαν κατά 78,5%. Εάν θέλει ο Ρώσος εργάτης να ζήσει, πρέπει να εργάζεται σήμερα κατά το σύστημα (Σταχάνοφ), το οποίον έχει αναβιβάσει τόσο υψηλά την ατομική απόδοση, ως ένα είδος εξαιρετικού ρεκόρ, ώστε η μεγάλη μάζα των εργατών ουδέποτε μπορεί να την φτάσει. Το αποτέλεσμα είναι: περικοπή του ημερομισθίου δια τον μη δυνάμενον να επιτελέσει τοιούτους άθλους.

                               

Κατά το 1932 δημοσίευσε η Ρότε Φάνε του Βερολίνου σε ένα άρθρο περί το πως κατοικεί ένας σύντροφος εις την Σοβιετική Ένωση. Έχει, έλεγε,  εις την διάθεσή του έκαστος, ανύπαντρος μάλιστα, ένα διαμέρισμα με δύο μεγάλα δωμάτια, με ηλεκτροφωτισμό, κεντρική θέρμανση κ.τ.λ. 

Ας δούμε τώρα και την πραγματικότητα: Εις την κομμουνιστική εφημερίδα, ''Λενιγκράδσκαγια Πράβδα'' (της Πετρουπόλεως) γράφει μια εργάτις: Με το αγοράκι μου ηλικίας δύο ετών, τον αδελφό μου και την φυματική αδελφή μου κατοικούμε εις ένα μικρό και σκοτεινό δωμάτιο. Τα παράπονά μας προς την κομμουνιστική δημοτική επιτροπή δεν ωφέλησαν εις τίποτε. Εξακολουθούμε πάντοτε  ακόμη να κατοικούμε υπό τας ελεινάς αυτάς συνθήκας. 
Δια την διατροφή του μόνον αναγκάζεται ο Ρώσος εργάτης να δαπανά τα 75% του μισθού του, μολονότι τρώει μόνο ψωμί, λαχανόσουπα και λίγο ρύζι.
Αν ήθελε να διατρέφεται όπως ο Γερμανός εργάτης, θα έπρεπε να ξοδεύει κατά μέσον όρο το διπλάσιον του ημερομισθίου του και περισσότερο ίσως ακόμη.

Εξι εκατομμύρια πεθαίνουν της πείνας στην Σοβιετικη Ενωση  8 Φεβρουαρίου 1935

'Ενα από τα γνωστότερα δημαγωγικά επιχειρήματα των Μπολσεβίκων είναι η δήθεν δημιουργία ελεύθερου εργατικού δικαίου. Η Ρότε Φάνε έγραψε τη 20 Ιουνίου 1932:  
''Ρίψατε εν βλέμμα προς την Μόσχα, το Λενιγκράδ, το Βακού, το Νοβοσιβήρσκ και θα μάθετε: εργασίαν, ψωμί και ελευθερία μόνον κατά το υπόδειγμα των Μπολσεβίκων μπορείς αυτά να τα αποκτήσεις''.
''Ήδη και μόνος ο τρόπος εργασίας του εργάτου εις την Σοβιετική Ρωσία κατά το περιβόητον παρορμητικών σύστημα Σταχάνοφ αξίζει το όνομα δουλεία''.

Εις την Σοβιετική Ένωση επιφυλάσσετο η τιμή της επαναφοράς της δουλείας υπό την κυριολεκτική της σημασία. Περίπου τα 6.500.000 εκατομμύρια ανθρώπων στενάζουν εις τα στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων της Σοβιετικής Ενώσεως, τα οποία αποτελούν μια επίγειος κόλαση. Εις 300 απέραντα συγκροτήματα στρατοπέδων καταναγκαστικών έργων εκμεταλλεύεται και την τελευταία ζωτική δύναμη των δύστυχων τούτων ανθρώπων.


Παρά την διώρυγα της Λευκής Θαλάσσης, όπου φέρει το όνομα του Στάλιν και κατασκευάσθη δια καταναγκαστικών έργων, είναι ενταφιασμέναι ή μάλλον παραχωμέναι προχείρως εκατοντάδες  χιλιάδων ανθρωπίνων υπάρξεων.
Οι εξείς Εβραίοι αρχηγοί της Γκεπεού: Χέρσελ Γιαγκοδά, Δαυιδσόν, Κβασνίτσκη, Ισαακσόν, Ρόττεμπεργκ, Γκίνσμπουργκ, Μπρόδσκη, Μπέρενσον, Ντόρφμανν, Κάγκνερ, Άνγκερτ και άλλοι. Επέτυχαν, δια τρομοκρατικής ασκήσεως βίας, την κατασκευή της διώρυγος με τον ρυθμό του θανάτου, κατατυρανούντες τούς εργάτες. 
Ο Ιούδας κρατάει απειλητικά το μπολσεβικικό μαστίγιο επάνω από την ''πατρίδα του προλεταριάτου''.

Η μπολσεβίκικη προπαγάνδα ισχυρίζεται, ότι απελευθέρωσε τον εργαζόμενο αγροτικό κόσμο από τα νύχια της κεφαλαιοκρατικής εκμεταλλεύσεως. Για να εξαπατά τούς αφελείς χωρικούς ίδρυσε ο μπολσεβικισμός την ούτω καλούμενη ''Διεθνή των Αγροτών'' εις το πρόγραμμα της οποίας αναφέρονται τα εξείς:
''Ζητούμε την κατάργηση της φορολογικής επιβαρύνσεως εν γένει και ελάττωση των φόρων δια τούς μικρότερους αγρότες, ζητούμε την άνευ αποζημιώσεως απαλλοτρίωσις των μεγάλων αγροτικών κτημάτων και την δωρεά παροχή γης εις τούς καλλιεργητές και εις τούς υιούς των αγροτών.



Ας δούμε τώρα την πραγματικότητα: Οι απέραντοι σιτοβολώνες της Σοβιετικής Ρωσίας, οι οποίοι άλλοτε διέτρεφαν και τον ρωσικό λαό και ολόκληρη την Δυτική Ευρώπη, δεν είναι πλέον σε θέση να διαθρέψουν, έστω και πενιχρότατα, ούτε καν τον πληθυσμό της ίδιας της χώρας. Εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούν.
Μεταξύ των τρομοκρατικών οργάνων της Γκεπεού και των χωρικών διεξάγεται μια λυσσώδης πάλη. Οι Εβραίοι Καγκάνοβιτς, Γιαγκοδά και Μπάουμαν διενήργησαν ριζικότατα τον αναγκαστικό γεωργικόν ''κολεκτιβισμόν.'' 'Άνω των 15 εκατομμυρίων αγροτών καταστράφηκαν. Μαζί και οι οικογένειές τους.
Η κυριότερη επιτυχία της μπολσεβικικής αγροτικής πολιτικής είναι ο τρομοκρατικός νόμος της 7 Αυγούστου 1932, ο οποίος θεσπίζει την θανατική ποινή ή καταναγκαστικά έργα για κάθε παράπτωμα των γεωργών, δεν αναγνωρίζεται ελαφροτέρα ποινή. Προς εφαρμογή του νόμου τούτου δεν διστάζει ο Ιουδαίο- Μπολσεβικισμός να μεταχειριστεί και τα παιδιά ακόμη, κινητοποιών αυτά εναντίον των ίδιων των γονέων. 

Η ''Ισβέστια'' της 28 Μαΐου 1934 περιγράφει το πώς ένα κορίτσι κατήγγειλε τον πατέρα του, ο οποίος μεταχειρίσθη δια την οικογένεια του ένα μέρος του κολεκτιβικού σίτου προορισμένου για το κράτος. Ο Πατήρ υφίσταται την θανατική ποινή την καθοριζομένη υπό του τρομακτικού νόμου. Το παιδί του επαινείται (εγκωμιάζεται) δημόσια!!!


Επίσης, εις εκατομμύρια φυλλαδίων και εφημερίδων κάμνει θόρυβο ο κομμουνισμός εις τας κεφαλαιοκρατικάς χώρας υπέρ της καταργήσεως της θανατικής ποινής. Και εις την Σοβιετική Ένωση; Τι γίνεται εκεί; Μόνο εις το άρθρο 58 του ποινικού κώδικος αναγράφονται 14 διάφορες περιπτώσεις εγκλημάτων τιμωρουμένων δια της θανατικής ποινής!!! Δια του νόμου 7 Απριλίου 1935 εισήχθη μάλιστα η θανατική ποινή και για παιδιά!!!



Πεινασμένα παιδιά ενός σωφρονιστηρίου διηγούντο κάποτε πόσο καλύτερα ήταν η διατροφή των άλλοτε. Αυτό ήταν αρκετό για να θεωρηθούν ως διαπράξαντα έγκλημα υπό την έννοια του άρθρου 58. Δέκα από τα παιδιά αυτά τουφεκίσθησαν υπό της Γκεπεού, παρουσία των συναδέλφων των τροφίμων του σωφρονιστηρίου εκείνου.



Ο ανώτατος εισαγγελεύς των Σοβιέτ Βισίνσκυ επανηγύριζε προς τίνος εις, άρθρον του δημοσιευθέν εις ρωσική εφημερίδα '' με βαθείαν ικανοποίηση και αγαλλίασιν'',ως έλεγε, την πρώτην έπέτειον της ιστορικής εκείνης ημέρας, καθ' ήν ετέθη εις ισχύν ο νόμος αυτός της παιδοκτονίας!!!


Ένα άλλο μπολσεβικικό σύνθημα, πιστευθέν από πολλούς, είναι η ''απολύτρωση της γυναικός''. Η γυναίκα θα απολυτρωθεί δήθεν από τον οικιακό ζυγό και θα ετίθετο εις εντελώς ίση θέση προς τον άνδρα.



Η επανάστασις δεν μπορεί να επιτύχει, εφ όσον υφίστανται η έννοια της οικογενείας και οι οικογενειακές σχέσεις, εδηλώθη σαφέστατα κατά το συνέδριο της Κομιντέρν του έτους 1924. Εις την πραγματικότητα όμως της Σοβιετικής Ενώσεως η τόσο εξυμνηθείσα ελευθερία της γυναικός παρουσιάζεται ως εξείς: η γυναίκα έχει παραδοθεί απροστάτευτος εις την αυθαιρεσία του ανδρός και έχει υποχρεωθεί να κερδίζει μόνη τα προς το ζην δια βαρύτατης σωματικής εργασίας. Αυτή είναι, εν τη πράξει, η ελευθερία της. Ακόμη και εις τα διαβόητα στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων υπάρχουν και εργάζονται άνω του ενός εκατομμυρίου γυναίκες.


Επίσης ισχυρίζεται η προπαγάνδα του μπολσεβικισμού, ότι αφαίρεσε από την γυναίκα την φροντίδα δια τα τέκνα της. Την φροντίδα αυτήν, λέγει, αναλαμβάνει το Σοβιετικό κράτος. Συγχρόνως όμως και αυτός ακόμη ο επίσημος τύπος του κόμματος, δηλαδή των Σοβιέτ, αναγκάζεται να ομολογήση, ότι το πλήθος των εξαθλιωμένων και απροστάτευτων αλητόπαιδων αυξάνει διαρκώς, όπως αυξάνει επίσης συνεχώς και η εγκληματικότητα της νεολαίας.

Εις την κορυφή όμως των ψευδολογιών αναρριχάται η μπολσεβικική προπαγάνδα, αφορώντας το γυναικείο φύλο, όταν ισχυρίζεται, ότι η πορνεία είναι ένα αναγκαίο κακό των αστικών κοινωνιών, το οποίο θα εξαφανιστεί τελειωτικώς δια του κομμουνιστικού συστήματος.
Σε καμία χώρα του κόσμου δεν αποτελεί η πορνεία ένα τόσο γενικό φαινόμενο όσο στην Σοβιετική Ένωση. Ήδη και μόνον δια να εξασφαλίσουν μία θέση, μια εργασία, αναγκάζονται οι εργαζόμενες γυναίκες να ανταποκρίνονται σε όλες τις ορέξεις των προϊσταμένων τους.


Εις την δημοκρατική Γερμανία, το Κομμουνιστικό κόμμα είχε περιλάβει εις το διαβόητον στρατιωτικό πρόγραμμά του και τα εξείς αιτήματα: Άρθρο 12: Απομάκρυνσις όλων των μη αρεστών εις στρατιώτας αξιωματικών και υπαξιωματικών. Άρθρο 20: Κατάργησις του υποχρεωτικού στρατωνισμού. ''Απόλυτρωσις από την τυφλή υπακοή'' και ''δημοκρατικοποήσις του στρατού'', αυτές ήσαν οι πομπώδεις επαγγελίαι των κομμουνιστών. 
Την επομένη της εγκαθιδρύσεως της μπολσεβίκικης δικτατορίας όμως διενεργείται η υποχρεωτική στρατολογία των εργαζομένων, όποιος δεν υπακούει αμέσως, τουφεκίζεται ή ρίπτεται εις τα αίματοβαφή υπόγεια της Τσέκας.
Αντί της εθελοντικής λαϊκής πολιτοφυλακής, καθιερώνεται αμέσως συγκεντρωτική και αυστηρότατη στρατιωτική αρχηγία, σιδηρά προλεταριακή πειθαρχία, αυστηρότατος στρατωνισμός, στρατοδικεία... Από τους ''διοικούντες συντρόφους'' γίνονται πολύ γρήγορα ανθυπολοχαγοί, λοχαγοί και ανώτεροι αξιωματικοί, μάλιστα δε και ερυθραί στρατάρχαι!!! Με κυνική ειλικρίνεια δε ομολογεί ο Ιουδαίος Μπολσεβίκος Ραββίνοβιτς, εκ των επιτελών των Σοβιέτ, ότι η δήθεν '' δημοκρατικοποίησις'' του στρατεύματος ήταν  ''μόνον ένα μέσο προς την κατάκτηση τού στρατού''.



Αυτός είναι ο μπολσεβικισμός εις την θεωρία και εις την πράξη. Μια σατανικής επινοήσεως παγκόσμιος πανώλης, η οποία πρέπει να εξοντωθεί. Είναι δε καθήκον παντός ανθρώπου έχοντας συναίσθηση των γενικότερων ευθυνών του να βοηθήσει εις το έργο της καταπολεμησεώς της. Δεν είναι απλό σχήμα λόγου, όταν εμείς οι Γερμανοί καλούμε τούς λαούς της γης να συνενωθούν κατά του κινδύνου τούτου, εάν δεν θέλουν να παρασυρθούν εις τον στρόβιλο μιας τρομεράς και ανυπολόγιστης καταστροφής.



Ότι πράττουμε εμείς, υπαγορεύεται από το καθήκον μας και τις ευθύνες μας έναντι της Γερμανίας και έναντι της Ευρώπης. Εάν άλλα κράτη και άλλες κυβερνήσεις προσπαθούν με πολύ ελαφρότητα να παρουσιάζουν ως ανάξιον λόγου τον κίνδυνο τον προερχόμενο από την Μόσχα, εμείς δεν αφήνουμε να μας εξαπατήσουν, για εμάς εκείνο το οποίο λέγουν οι Μοσχοβίται Εβραίοι, δεν έχει καμία σημασία, για εμάς έχει σημασία το τι πράττουν.
Τούς διαγνώσαμε ήδη πολύ καλά και ενεργούμε έναντι αυτών με αποφασιστικήν ακρίβεια και συνέπειαν, δίδοντας αμέσως την απάντησιν εις κάθε πρόκλησίν των.


Εκείνος ο οποίος δεν αντιλαμβάνεται και σήμερα ακόμη αυτήν την τόσο φανερά αλήθεια, δεν δικαιούται να παραπονείται κατόπιν για τις συνέπειες.

Eν Νυρεμβέργη 1936 - Joseph Goebbels



Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού




Τετάρτη 11 Μαΐου 2016

ΕΚ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ Η ΔΥΝΑΜΗ


 Αθηνά & Ευθαλία!  




Απεικόνιση του φωτεινού και δυνατού άνδρα. Σταθερή τάση να κυριαρχήσει επί του κόσμου και των ανθρώπων.

Αυτή η δημιουργική δύναμη που οικοδομεί πολιτισμούς είναι το αίμα. Ο Άριος, εξέπεμψε την ακτινοβολία του σε όλο τον κόσμο, για να δημιουργήσει κάθε πολιτισμό. Όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί της ιστορίας είναι δικά του έργα. 




Για την αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους η φύση διαλέγει τούς δυνατούς και ωραίους άντρες, αυτή η σταθερή βούληση της φύσης εκφράζεται μέσα από το πάθος των γυναικών. 

Στα χέρια μας βρίσκεται  ο χαρακτήρας και κατά επέκταση η ευημερία του ανθρώπινου είδους, στις επόμενες γενιές που θα γεννήσουμε και που σε εμάς έχει ανατεθεί η φροντίδα τους.





Η γυναίκα είναι σύντροφος του ανδρός στην φυλετική ένωση. Ας ανταποκριθούμε  με ευσυνειδησία στην εμπιστοσύνη που μας έδειξε η φύση.




Το γένος, η φυλή, πρέπει να διατηρηθεί καθαρό, δεν επιτρέπεται να μιανθεί από τις ρίζες ενός ξένου δέντρου. Αν, μολαταύτα, γινόταν κάτι τέτοιο, λίγη αξία θα είχε για το ξένο δέντρο, διότι ο βλαστός, όταν θα μεγάλωνε, θα γινόταν ο σφοδρότερος εχθρός του.
Επομένως: <<Το αίμα σου, είναι ότι πολυτιμότερο έχεις>>.  

Η παράβαση αυτού του πρωταρχικού και ιερού νόμου, αυτό είναι το πραγματικό προπατορικό αμάρτημα αυτού του κόσμου και το τέλος της ανθρωπότητας που παραδίδεται σε αυτό. 




Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού





ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ!!!



«Λίγες ημέρες μετά από τη συνθηκολόγηση των γερμανικών στρατευμάτων, μερικοί αξιωματικοί των SS συνεκεντρώθησαν σε κάποιο ξέφωτο της Βοημίας. Τη νύχτα άναψαν μια φωτιά και γύρω από τη φωτιά με δάκρυα στα μάτια ετραγούδησαν το “ Αν όλοι εγίνοντο άπιστοι…”
Με την πρώτη ακτίνα του πρωινού αναζήτησαν τον εχθρό και σκοτώθηκαν πολεμώντας».
                                        Θ. Μανιάτης, «Η μάχη του Βερολίνου»


 Στις 8 Μαΐου του 1945 γράφτηκε το τέλος της στρατιωτικής εκείνης φάσης του Μεγάλου Πολέμου που διήρκεσε από το 1939 ως τότε.
Συνηθίζουμε να λέμε ότι χάθηκε μια μάχη και όχι ο πόλεμος και αυτό, πράγματι, ισχύει. Όσο υπάρχουν Άριοι, η προοπτική συνέχισης του πολέμου είναι ζωντανή.
Αν θέλει, όμως, να κοιτάξει κανείς την αλήθεια κατάματα, δεν μπορεί παρά να παραδεχθεί ότι στις 8 Μαΐου του 1945 ο δυτικός πολιτισμός υπέστη μία τρομακτική ήττα και οπισθοδρόμησε αιώνες πίσω. Η βαρβαρότητα επικράτησε. Ποιος είναι ο κόσμος που ανέτειλε; Μήπως ένας κόσμος ελευθερίας, ειρήνης, ευημερίας, εργασίας, ανάπτυξης του πολιτισμού, αξιοπρέπειας; Ακριβώς το αντίθετο συνέβη. Τότε, αναδύθηκαν στην επιφάνεια από τον χειρότερο βούρκο της ιστορίας όλα τα κακά για να συνθέσουν τον νέο κόσμο: σκλαβιά, αναταραχή, φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση, ανεργία, πνευματική και πολιτισμική παρακμή και κατάπτωση, ατομισμός, φιλαργυρία, υλισμός, διαφθορά, τρέλλα, δυστυχία και αναξιοπρέπεια.
Γι’ αυτό είναι ν’ απορεί κανείς: Ο Άριος τι γιορτάζει σήμερα;


 Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει σε δύο χώρες: στη Γερμανία και στην Ελλάδα. Στη Γερμανία, πρώτα: τι άραγε γιορτάζουν οι Γερμανοί αυτή την ημέρα;  Το ότι παραδόθηκε το Βερολίνο στους σοβιετικούς μογγόλους, οι οποίοι κατέστρεψαν ό,τι υπήρχε; Το ότι για πολύ καιρό βίαζαν γυναίκες και παιδιά;  Το ότι έκαναν πλιάτσικο στα υπάρχοντα των Βερολινέζων; Το ότι τους άρπαξαν την αξιοπρέπεια; Το ότι κυμάτισε στο Ράιχσταγκ η σημαία με το σφυροδρέπανο; Αυτό γιορτάζουν οι ανεγκέφαλοι; Το μαρτύριο των γιαγιάδων τους; Το ότι οι γυναίκες στο εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς έχαιραν προστασίας, υποστήριξης και σεβασμού και μετά υποχρεώθηκαν είτε να ανεχθούν την ασιατική κτηνωδία των ρώσων, είτε να αυτοκτονήσουν, είτε να κρυφτούν και να ζήσουν ως το τέλος με τον φόβο, την αυτολύπηση και τους εφιάλτες τους; Τι γιορτάζουν οι Γερμανοί; Την καταστροφή των πόλεών τους από τους «συμμάχους»; Την πείνα, την εξαθλίωση; Τον επακόλουθο χωρισμό της πατρίδας τους στα δύο; Αν δεν είναι βαρβαρότητα, παράνοια, ακραία διαστροφή το να πανηγυρίζεις τις δολοφονίες των συγγενών σου, τους βιασμούς τους, την καταστροφή της περιουσίας σου, των μνημείων και των κειμηλίων σου, τον εξευτελισμό και τα βασανιστήρια των προγόνων σου ‒και μάλιστα των πολύ κοντινών, γονέων και παππούδων‒ τότε πραγματικά τι είναι; Και πότε άλλοτε στην ιστορία έχει συμβεί κάτι τέτοιο; ΠΟΤΕ! Σε τέτοιο σημείο διανοητικής μόλυνσης και αποκτήνωσης έφεραν τους Γερμανούς ‒έναν περήφανο, έξυπνο και γενναίο λαό‒ οι «νικητές» και η αναθεματισμένη μεταπολεμική «γενιά της ενοχής», που ευτυχώς σβήνει, ψοφάει.


Στην άλλη αποκτηνωμένη χώρα, τώρα, την Ελλάδα. Τι γιορτάζουν οι Έλληνες; Όμως, μία επισήμανση είναι αναγκαία: στην Ελλάδα ποτέ δεν εορτάστηκε το τέλος του Β΄Ππ όπως στο εξωτερικό. Και αυτό, διότι αμέσως μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων, η οποία έλαβε χώρα προ της λήξεως του πολέμου (μόνο στην Κρήτη έφυγαν αργότερα, και, μάλιστα, ενώ είχε ήδη τελειώσει ο πόλεμος), άρχισε ο συμμοριτοπόλεμος. Αλλά, τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολύ ακούμε να μιλούν και να γιορτάζουν την «αντιφασιστική νίκη». Τι γιορτάζουν, λοιπόν, οι Έλληνες; Τι δώρα τούς έφερε η έκβαση του Β΄Ππ, η «αντιφασιστική νίκη», πέρα από έναν επιταχυνόμενο ξεπεσμό σε κάθε επίπεδο, σε κάθε πτυχή και σε κάθε τομέα της ζωής;  Τι άλλο θέλουν για να αντιληφθούν πως ό,τι ζουν σήμερα οφείλεται στο ότι οι δήθεν σύμμαχοί τους κέρδισαν αυτή τη μάχη; Και οι διάφοροι αντιναζί εθνικόφρονες, εθνικιστές και λοιποί αντικομμουνιστές (που αναπαράγουν τους διάφορους «εθνικούς» μύθους περί ηρωικής αντίστασης στην είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα) ρωτήσανε ποτέ τον παππού τους ποιοι ευγενείς και γενναιόδωροι πολεμιστές τού άφησαν τα όπλα τους για να πολεμήσει τους κομμουνιστές; Έχουν επίγνωση οι νεοέλληνες ότι μετά την 8η Μαΐου του 1945 όσοι επέζησαν και όσοι γεννήθηκαν και γεννιούνται είναι σκλάβοι;


Αλλά δεν είναι μόνο η Γερμανία ή η Ελλάδα. Όλος ο Λευκός Κόσμος υποφέρει και είναι υποδουλωμένος. Όλος ο Λευκός Κόσμος μαρτυρικά υφίσταται τις συνέπειες της έκβασης του Β΄Ππ. Και πιο πολύ, πλέον, υφίσταται τον κίνδυνο εξαφάνισής του. Γιατί, οι νικητές γνώριζαν και γνωρίζουν ότι στις 8 Μαΐου δεν πέθανε ούτε η Αρία Φυλή ούτε ο Εθνικοσοσιαλισμός. Γνωρίζουν ότι όσο υπάρχουν Άριοι, θα υπάρξει Επιστροφή. Γι’ αυτό σήμερα περισσότερο από ποτέ μάχονται για τον αφανισμό της Φυλής. Η εκστρατεία κάλυψης της Ευρώπης με αλλόφυλους είναι πλέον γεγονός. Στην Αμερική το κακό έχει γίνει από καιρό.  Πριν από αυτό, όμως, έπρεπε να προετοιμαστεί το έδαφος κατάλληλα, ώστε να μην υπάρξουν οργανωμένες και συντονισμένες αντιδράσεις (αντιδράσεις δηλαδή σε επίπεδο κρατών με τη χρησιμοποίηση του στρατού και λαϊκή απαίτηση για αντίσταση). Προηγήθηκε η πλύση εγκεφάλου μέσα από τα ΜΜΕ, τα βιβλία, τα σχολεία. Εβραίοι ιδιοκτήτες καναλιών και εφημερίδων, εβραίοι ή εβραιόδουλοι μπολσεβίκοι ιδιοκτήτες μεγάλων εκδοτικών οίκων, εβραϊκές εταιρείες παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, μπολσεβίκοι καθηγητές, εβραίοι δήθεν φιλόσοφοι. Ό,τι δεν τους εξυπηρετούσε, δεν «περνούσε». Και αφού οι νικητές πίστεψαν ότι τελείωσαν με το μυαλό των ανθρώπων, προχώρησαν στην κατάληψη εδαφών που βιώνουμε στις μέρες μας.


Όλα τα παραπάνω είναι η «8η Μαΐου». Γίνονται, όμως, όλα όπως τα υπολόγισαν οι νικητές; Όχι! Γιατί δεν υπολόγισαν τη δύναμη του Αίματος. Το πνεύμα μπορεί να ελεγχθεί, αλλά το Αίμα, αν μείνει καθαρό, αντιδρά και αντεπιτίθεται και παλεύει για τη διατήρησή του. Γεννιούνται ακόμη Άριοι και, ακόμη περισσότερο, υπάρχουν ακόμη Εθνικοσοσιαλιστές. Ο Αγώνας του Αδόλφου Χίτλερ μπορεί να μην είχε νικηφόρο έκβαση, αλλά δικαιώνεται. Το αίμα των τελευταίων μαχητών κάρπισε. Το τραγούδι των τελευταίων SS στο ξέφωτο της Βοημίας, την τελευταία νύχτα της ζωής τους, αντηχεί ακόμη στα δικά μας αυτιά και καθορίζει την ύπαρξή μας. Μείναμε πιστοί.

ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ!!!



Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού




Δευτέρα 9 Μαΐου 2016

''Απόσπασμα από τον λόγο του Δόκτορος- Γκαίμπελς εις το συνέδριο του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος... Εν Νυρεμβέργη- 1936''




Αρχηγέ μου, Εξοχότατοι, Αξιότιμοι ξένοι, Σύντροφοι του κόμματος.

Εις τους πολιτικούς ενδιαφερόμενους κύκλους των χωρών της Δυτικής Ευρώπης θεωρείται το φαινόμενο του Μπολσεβικισμού, όπως τούτο παρουσιάζεται δια μεν του Μαρξισμού στην θεωρία, δια δε του Ρωσικού Σοβιετικού κράτους εις την πράξιν, πάντοτε ακόμη ως μία πνευματική εκδήλωσις και πολιτική πραγματικότης, με την οποία η πολιτισμένη ανθρωπότης οφείλει να συζήτησή και να συνεννοηθεί επίσης πνευματικώς και πολιτικώς.

Η αντίληψις αυτή αποδεικνύει μια πολύ επικίνδυνη έλλειψη κατανοήσεως ως προς την αληθινή μορφή και την φύση του διεθνούς Μπολσεβικισμού. Εκείνο το οποίο εμείς γενικώς εννοούμε, όταν λέμε ''Ιδέα και Κοσμοθεωρία'', δεν έχει καμία απολύτως σχέση με εκείνο το οποίο καλείται ''Μπολσεβικισμός''. Διότι εδώ πρόκειται περί μιας παθολογικής και εγκληματικής παραφροσύνης, η οποία αποδεδειγμένα έχει επινοηθεί από τους Ιουδαίους και διευθύνεται επίσης από τους Ιουδαίους με τον σκοπό της εκμηδενίσεως των πολιτισμένων λαών της Ευρώπης και της εγκαθυδρίσεως  μιας διεθνούς Ιουδαϊκής ηγεμονίας έπ, αυτών.

Ο Μπολσεβικισμός μόνον εις τον έγκέφαλον Εβραίων ήτο δυνατόν να γεννηθεί και μόνον το άγονον έδαφος της ασφάλτου των κοσμοπόλεων έδωσε εις αυτόν την δυνατότητα εξαπλώσεως. Ήδυνήθη  δε να εύρη είσοδον μόνον εις μιαν ανθρωπότητα, η οποία είχε βαθύτατα συγκλονισθεί και αποσυντεθεί υπό του πολέμου και της οικονομικής κρίσεως και ως εκ τούτου ήτο προσιτή και για αυτή ακόμη την εγκληματική παραφροσύνη.  

Ο Μπολσεβικισμός υπερνικά πάντοτε όλες εκείνες τις πολιτικές ομάδες, οι οποίες δεν τον αντιμετωπίζουν με αδιάλλακτον εχθρότητα, δια τον απλούστατον λόγον, διότι κινητοποιεί, χωρίς δισταγμούς ή περιορισμούς, κατά του κράτους και των υγιών, συντηρητικών ιδεών τον ''υπανθρωπισμό''  ο οποίος υφίσταται εις κάθε λαόν ως η υποστάθμη αυτού.

Ο Μπολσεβικισμός είναι η οργάνωσις των ταπεινοτέρων ενστίκτων ενός λαού προς εξολόθρευσιν όλων των ανωτέρας αξίας στοιχείων της φυλής του. Κατά το πλείστον, χρησιμοποιεί ως όργανόν του μια δυναμική ομάδα, η οποία στηρίζεται εις μιαν βάναυσον μειονότητα και με εγκληματική ασυνειδησία εις ζητήματα τακτικής προχωρεί προς τον κύριο πολιτικό σκοπό του: την δια παντός τρόπου κατακτήσιν της εξουσίας. 

Ο Μπολσεβικισμός είναι η δικτατορία των υποδεεστέρων ανθρώπων. Εις την αρχή ανέρχεται δια του ψεύδους και εν τη αρχή διατηρείται δια της βίας. Πρέπει να τον γνωρίζη τις και να τον έχει διαγνώση μέχρι έσωτερικωτέρων μυστικών του δια να διανυθή να τον πλήξη αποτελεσματικώς. Πρέπει να κινητοποιηθούν εναντίον του ήνωμέναι αι ανώτεραι και πολυτιμότεραι αξίαι ενός έθνους.

Το ψεύδος είναι- κατά την δοξασία του Λένιν, του πατρός της μπολσεβικικής επαναστάσεως - όχι μόνον θεμιτό μέσον, αλλά και το επιτυχέστερον όπλον δια την επικράτησιν του μπολσεβικικού αγώνος. Ήδη ο Σοπενχάουερ είχε πει, ως γνωστόν, ότι ο Ιουδαίος είναι ο αριστοτέχνης του ψεύδους. 

Και δεν είναι ως εκ τούτο εκπληκτικό, ότι Μπολσεβικισμός και Ιουδαϊσμός συναντώνται, εις το σημείο τούτον, εις την έσωτερικωτέραν των συγγένειαν. Το ψεύδος χρησιμοποιείται κυριαρχικά και μαστορικώτατα υπό του Εβραϊκού Μπολσεβικισμού. Καταπλήσσει ή μάλλον μπλοφάρει κατ΄αρχάς τον τίμιον και φιλαλήθη άνθρωπον, ώστε δεν είναι πλέον ούτος ικανός προς οιανδήποτε εσωτερική αντίδραση. Ακριβώς αυτό είναι όμως εκείνο, το οποίο επιδιώκει ο Εβραίος Μπολσεβίκος. Υπολογίζει επί του ότι ο φιλαλήθης άνθρωπος δεν μπορεί να φαντασθεί καν, ότι είναι ποτέ δυνατό να ψεύδεται κανείς σε τέτοιο μεγάλο βαθμό, όπως ψεύδεται εκείνος, με την θρασείαν και αναίσχυντον φυσικότητα, την οποία μεταχειρίζεται ψευδόμενος. Και όμως, μάλιστα: είναι δυνατόν να ψεύδεται τις μέχρι τοιούτου βαθμού! Ο Μπολσεβικισμός το πράττει, πάντως, και επιτυγχάνη ούτως εις τους άκακους και απονήρευτους ανθρώπους τα κτυπητά του αποτελέσματα.

Η προπαγάνδα του είναι, ως προς την φύση της διεθνής και επιθετική. Έχει ως σκοπούς της τον ριζοσπαστισμόν, την αναρχοποίησιν και την μπολσεβικοποίησιν  όλων των λαών της γης. Χρησιμοποιεί προς τούτο τεράστια χρηματικά μέσα, τα οποία είναι βεβαίως ανυπολόγιστα, διότι οι Μπολσεβίκοι δεσπόται, χάριν των σκοπών των τούτων, αφήνουν ασυνειδήτως να πεινά και να εξαθλιούται ολόκληρος ο Ρωσικός λαός.      

Η Οργή και λύσσα των εναντίον εμάς είναι τόσο μεγάλη, διότι βλέπουν, ότι εμείς τούς αναγνωρίσαμε και ετοιμαζόμεθα να ανατρέψωμεν εκ βάθρων την εν Ευρώπη ευρύτατα διαδεδομένην σφαλεράν αντίληψη περί του Μπολσεβικισμού. Το μίσος των προς εμάς έχει το βάθος αβύσσου. 

Αποτελεί όμως ένα των ωραιότερων τίτλων τιμής δια το πολιτικόν μας αγώνα. Αφαιρούμε από αυτούς την προσωπίδα, υπό την οποίαν κρύπτονται, και τους παρουσιάζουμεν εις τον κόσμο με την αληθινή τους μορφή.  

Η Μπολσεβικική προπαγάνδα εργάζεται επι της βάσεως ενός ευρύτατου σχεδίου. Σκοπός της είναι η παγκόσμιος καταστροφή. Φροντίζει να δημιουργεί είς τις άλλες χώρες εσφαλμένας αντιλήψεις περί του Μπολσεβικισμού. Αι αντιλήψεις αυτές διακρίνονται ως επί το πλείστον δια την απίστευτη αφέλειά των. Εν τούτοις υφίστανται και ασκούν πάντως την επιδρασίν των.
Η πραγματικότης όμως του Μπολσεβικισμού είναι τελείως διαφορετική. Και αυτή υφίσταται και δεν μπορεί να αμφισβητηθή. Έχει σημειώσει τον τρομερό δρόμο της με αίμα.
Θέλει να παρασύρει ολόκληρον τον κόσμο εις τον στρόβιλο του χάους. Αποτελεί την μεγάλη απόπειρα του Ιουδαισμού όπως εγκαθυδρύση την ηγεμονία του έφ όλων των εθνών.

Οι Εβραίοι αυτοί, οι οποίοι έφθασαν υψηλά δια της Μπολσεβικικής επαναστάσεως και μπορούν να συνεχίζουν 'ανενοχλήτως την άλλοτε δράση των ως μικροαπατεώνων και αγυρτών, εις μεγαλειώδη πλέον έκταση, επι της ράχεως ενός λαού 160 εκατομμυρίων, είναι οι πλέον αιμοβόροι τύραννοι, οι οποίοι δεν έχουν ιδεώδη, αλλά κάνουν μόνον τούς άλλους λαούς να υποφέρουν.
Είναι αληθής μάστιξ Θεού, προωρισμένη να βασανίζει τα έθνη και να φέρει δυστυχία είς τούς ανθρώπους.

Όποιος τρώγει από το δηλητηριώδες βότανον του Μπολσεβικισμού, άποθνήσκει!!!
Ιδού γιατί είς το συνέδριον τούτο του κομματός μας , καλούμεν την πολιτισμένη ανθρωπότητα εις συναγερμόν, κατά του παγκόσμιου τούτου κινδύνου, ιδού γιατί παρουσιάζομεν τον Μπολσεβικισμόν εν τη πράξει, εμφανίζομεν την θεωρίαν του άνευ του προσωπείου, το οποίο φορεί και συμβάλλομεν ούτως εις την κατανόησιν της συγχρόνου ιστορίας, η οποία υπάρχει δια να αντλώσιν οι λαοί διδάγματα εξ αυτής και όχι δια να λησμονούν.

Δια τούτο είναι και ο αγών κατά του κινδύνου τούτου κυριολεκτικώς ένας παγκόσμιος αγών. Έχει αρχίσει επί Γερμανικού εδάφους, έχει διεξαχθεί επί Γερμανικού εδάφους, ο Αδόλφος Χίτλερ είναι ο ιστορικός αρχηγός του αγώνος τούτου, εμείς δε όλοι είμεθα οι φορείς αυτού και συνεπώς οι εκπληρωταί μιας μεγάλης και ιστορικής διεθνούς αποστολής. 


H στερνή μας ελπίδα - Χίτλερ



Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού



Κυριακή 8 Μαΐου 2016

Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΗΣ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ.


Η Κροατία είναι σύμμαχος των δυνάμεων του Άξονος. Η ένοπλος νεολαία της καλείται να υπηρετήση εις τον Γερμανικό στρατό. Συγκροτημένη εις ανεξαρτήτους μεραρχίας και διακρινομένη από την ιδιαιτέραν στολήν και το κροατικόν σήμα που φέρουν οι άνδρες επί του γερμανικού κράνους, η κροατική νεολαία δίδει τον όρκο πίστεως προς τον Αδόλφο Χίτλερ. Και οι πατέρες των αγωνίσθηκαν παρά το πλευρόν Γερμανίας και Αυστρίας.

ΕΘΕΛΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΣΙΑ


Ρώσσοι εθελονταί, εκπαιδευθέντες εις την Γερμανίαν, φέρουν την νέαν των στολή. Εις τον βραχίονα φέρουν τα ρωσσικά ψηφία Ρ.Ο.Α. που είναι τα αρχικά των λέξεων Ρωσικός Απελευθερωτικός Στρατός, ύπερθεν ενός  μπλε σταυρού σε λευκό φόντο. 


Ο αξιωματικός αυτός φέρει το διακριτικόν τμημάτων επιθέσεως, ως διακριθείς εναντίον των άτακτων.Όπως και πολλοί άλλοι, ο νεαρός Ρώσος φέρει τα διάσημα ανδρείας των τμημάτων εις το ανατολικό μέτωπο.

Σπάνιον φαινόμενο: Πολίται των Σοβιέτ, γεννηθέντες και ανδρωθέντες εις τον παράδεισο των εργατών, συγκροτούν τμήματα δια να απελευθερώσουν την πατρίδα των από τον εν λόγω παράδεισον. Κάθ΄όν χρόνον η Ευρώπη - αμέσως απειλούμενη  - είναι αναγκασμένη να διεξάγει τον περί υπάρξεως της αγώνα, τα τμήματα ταύτα εισέρχονται εις τον αγώνα εθελοντικώς. Εις την πραγματικότητα, γνωρίζουν πολύ καλά γιατί ακολουθούν τον δύσκολο αυτόν δρόμον.

Αντιθέτως, οι στρατιώται του Ρούζβελτ έρχονται από μακρυά. Παρά ταύτα όμως γνωρίζουν φυσικά πολύ καλύτερα γιατί αγωνίζονται. Συχνά τους έχουν πει ότι πρόκειται δια την ασφάλεια της Αμερικής!!! Αξίζει να ομιλήσωμεν εκτενέστερα έπ' αυτού;


Μια ομάς αιχμαλώτων Αμερικανών στρατιωτών πού προ ολίγου είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν μια Ευρώπη που υπεραμύνεται εαυτής. Από τας εκφράσεις των συνάγεται ότι η Ευρώπη, όπως αυτοί την φαντάζονται, δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν πεινά, δεν είναι καθόλου ανίσχυρος και δεν απειλεί την ασφάλεια της Αμερικής.


Οπωσδήποτε πρέπει να επιβεβαιώσουμε το γεγονός ότι η περί Βορείου Αμερικής η ιδέα του Ευρωπαίου δεν ανταποκρίνεται προς την πραγματικότητα.
Επεριμέναμεν εδώ τούς ισχυρούς και αθλητικούς εκείνους νέους, που αποτελούν το ιδεώδες. Αληθώς εις την Ευρώπη εξηπατήθη ο κόσμος, διότι συναντά μεταξύ των αιχμαλώτων τόσον πολλούς τύπους γκάγκστερ, ώστε να είναι υποχρεωμένος να αναθεωρήσει τας μέχρι τούδε υφισταμένας γνώμες περί της ευλογημένης αυτής χώρας. 

Πηγή: Σύνθημα 2ον Τεύχος Μάιος 1943

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού