ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΠΡΟΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΥ ΕΓΑΛΗΝΕΥΣΕ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟΝ ΜΑΣ

Έτσι χαρακτήρισε τους Γάλλους εθελοντάς του ανατολικού μετώπου ο πρεσβευτής Ντέ Μπρινόν κατά τον εορτασμό της δευτέρας επετείου της ιδρύσεως της λεγεώνος κατά του μπολσεβικισμού.

Ο στρατηγός Μπριντού, υφυπουργός του γαλλικού στρατού, απονέμει στρατιωτικά μετάλλια προς τούς τραυματίες λεγεωνάριους εις την αυλή του Μεγάρου των Απομάχων. 

Εις ανάμνηση της δευτέρας επετείου από της ιδρύσεως της γαλλικής λεγεώνος εθελοντών κατά του μπολσεβικισμού.

Ο στρατηγός Μπριντού παραδίδων προς τους Γάλλους  εθελοντάς την νέα σημαία που εθέσπισε ο στρατάρχης Πεταίν.

Η σημαία αυτή θα αποτελέσει το πρότυπο της μελλοντικής σημαίας των στρατιωτικών δυνάμεων της Γαλλίας.

Η δοξασμένη παράδοσις του Γαλλικού στρατού δεν διεκόπη ποτέ.

Ήδη από το καλοκαίρι 1941 περισσότεροι από τους Γάλλους στρατιώτες διείδον το καθήκον των, που συνίστατο εις την προσχώρησιν των εις τας τάξεις των Ανδρών που υπεράσπιζαν την Ευρώπη από την μπολσεβικική εισβολή. 

Υπό τας συνθήκας αυτάς γεννήθηκε η γαλλική εθελοντική λεγεώνα κατά του μπολσεβικισμού.

Επι την ευκαιρία αυτή και προς τιμήν των 211 πεσόντων εψάλη επίσημος δοξολογία στο Παρίσι εις τον καθεδρικόν ναό του Αγίου Λουδοβίκου των Απομάχων. 

Μετά την λειτουργία ευλογήθει εις το προαύλιο του Μεγάρου των Απομάχων μία νέα σημαία.

Εις την του ότι η λεγεώνα είναι άμεσος υπερασπιστής της Γαλλικής στρατιωτικής παραδόσεως, ως ετόνισε ο στρατάρχης Πεταίν, εις την σημαία αυτή εδόθη η όψις του προτύπου της μελλοντικής πολεμικής σημαίας του Γαλλικού στρατού.

Σε 50 λεγεωνάριους απονεμήθηκαν στρατιωτικά μετάλλια για τον ηρωισμό που απέδειξαν εις το μέτωπο όπου κρίνεται η τύχη της Ευρώπης.

Επίσης παραδόθηκαν τιμητικά μετάλλια επ΄ονόματι του ανώτατου αρχηγού του Γερμανικού στρατού και γαλλικά διακριτικά τίτλου πολεμικής ανδρείας εις τους συγγενείς των πεσόντων.

Όταν δε μια επιτροπή των λεγεωνάριων κατά την δύση του ηλίου έκλινε την νέα σημαία προς το μνημείο του Αγνώστου στρατιώτου, η στιγμή αυτή φαίνεται η εκδήλωση της πίστεως προς την τιμή του έθνους. 

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ...Ο λοχαγός Ντυπουί, είναι ένας από τους διακριθέντας αξιωματικούς εις το ανατολικό μέτωπο, παραδίδει εις τούς συγγενείς των πεσόντων τους πολεμικούς σταυρούς των λεγεωνάριων και τα στρατιωτικά μετάλλια.

     

<<ΟΙ ΛΕΓΕΩΝΑΡΙΟΙ ΜΑΣ>> Με εμφανή υπερηφάνεια προσβλέπουν οι Παριζιάνοι προς τους εκπροσωπούντας το μέλλον της Γαλλίας, οι οποίοι βαδίζουν δια των Ηλύσιων Πεδίων προς τον τάφο του Αγνώστου στρατιώτου, αποτίοντας φόρον τιμής προς τους πεσόντας συναδέλφους των. 

ΠΑΡΕΛΑΣΙΣ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ. Κατά τας εσπερινάς ώρας μια επιτροπή λεγεωναρίων μετέβη από την Πλάς ντέ λά Κονκόρντ εις μνημείον του Αγνώστου Στρατιώτου δια να χαιρετίσει τους Γάλλους πεσόντας εις τα πεδία των μαχών.

ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ. Ο λευκός σταυρός περιβαλλόμενος από τας σημαίας της μεγάλης στρατιάς του Ναπολέοντος και τας σημαίας όλων των κατά μπολσεβικισμού μαχομένων εθνών, είναι χαρακτηριστικός της σημασίας της τελετής.

   

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΕΞΙ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ: ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ

Παρίσι 6 Φεβρουαρίου 1945 φρούριο Μontrouge, ώρα 9.38 το πρωί.

Το ''Ζήτω η Γαλλία'' λες και το μεταφέρει η ριπή που το ακολουθεί, παντού.

Το σώμα του μεγάλου εθνικοσοσιαλιστή λογοτέχνη και συντάκτη της εφημερίδας

Είμαι Παντού,Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, κείτεται στο χώμα. 

Έχει καταδικαστεί γιατι ''Τα άρθρα του ήταν πιο επικύνδυνα από ένα τάγμα της Βέρμαχτ''. 

Πορεύτηκε περήφανος προς τον θάνατο και παρέμεινε πιστός. Μέχρι το τέλος.

Οί σφαίρες της γαλλικής δημοκρατίας δεν σκότωσαν ούτε το έργο ούτε το πνεύμα του. Είναι παντού.

Παρίσι, έντεκα χρόνια πριν από την δολοφονία του Μπραζιγιάκ: 6 Φεβρουαρίου 1934.

Χιλιάδες κόσμου από κάθε γωνιά της πόλης κατευθύνονται προς την Γαλλική Βουλή σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση με βασικά συνθήματα: ''Κάτω οι Εβραίοι!'', ''Κάτω οι Κλέφτες!'', ''Κάτω η Βουλή!''.

Θέλουν να καταλάβουν το κοινοβούλιο.

Δυστυχώς δεν έχουν οργανωθεί σωστά.

Και, επίσης, οι Εθνικιστές αρχηγοί απουσιάζουν, υπάρχει μόνο ο αγνός και επαναστατημένος κόσμος.

Η αστυνομία πυροβολεί. 22 νεκροί και ο Έλληνας Campo Costa μέλος της Action Francaise ανάμεσά τους ο Μπραζιγιάκ (που συμμετείχε) την χαρακτήρισε ''υπέροχη εξέγερση'' που γέννησε ''την ελπίδα για εθνική επανάσταση''.

Ο Λυσιέν Ρεμπατέ είπε ότι ''το όνομα των νεκρών έχει γραφτεί στην χρυσή βίβλο της επανάστασής μας''.

Και ότι οι νεκροί όπως και εκείνοι στο τραγούδι του Χόρστ Βέσσελ είναι ''οι σύντροφοί μας και το πνεύμα τους προχωρούν μαζί μας''.

Το χέρι που όπλισε αυτούς που σκότωσαν τον Μπραζιγιάκ και αυτούς που σκότωσαν τους μαχητές του 1934 ήταν το ίδιο, γιατί ο εχθρός ενάντια στον οποίο πολέμησαν ήταν ο ίδιος.

Είναι ο ίδιος ο Αιώνιος Εχθρός.

Πηγή: Ευρωπαϊκή Αντίσταση   

ΓΙΑΤΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

Οι εθελονταί του ανατολικού μετώπου δεν λένε πολλά λόγια.

Το γεγονός ότι πολεμούν εναντίον του μπολσεβικισμού που τους αφαίρεσε τα πάντα, ακόμη και ότι αξίζει για να ζει κανείς, είναι εντελώς αυτονόητο.

Πριν φύγουν δια να αποδυθούν εις τον αγώνα, αισθάνονται βαθύτατα την ανάγκη της οικογενείας, να αγκαλιάσουν τα παιδιά τους, να κοιτάξουν ακόμα μια φορά την γυναίκα τους κατάματα - και αυτό αποτελεί τον λόγο για τον οποίο εκουσίως εισήλθαν στον αγώνα.

ΓΙΑΤΙ ΜΑΧΟΝΤΑΙ 

Ο επιλοχίας Βασίλης Β.. εθελοντής εις τα τμήματα χωροφυλακής, βρίσκεται με άδεια κοντά στους δικούς τους.

Τώρα τον βλέπουμε καθισμένο στην άκρη του χωραφιού μαζί με την γυναίκα την μητέρα και τα παιδιά του.

Είναι ευτυχής διότι ξέρει ότι η σοδειά θα είναι δική του.

Όλα άλλαξαν τον τελευταίο καιρό λέει ο Βασίλης.

Τώρα έχουμε περισσότερα από ότι είχε ο πατέρας.

Και το υποστατικό που αργότερα θα αναλάβουν τα παιδιά, και αυτό είναι δικό μας.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ 

Πολλοί από τους εθελοντές κατάγονται από περιοχάς οι οποίαι κατέχονται υπό του Γερμανικού στρατού.

Έτσι, όπως και οι Γερμανοί στρατιώται, λαμβάνουν και αυτοί άδεια δια να επισκεφθούν το χωριό τους, όπου τούς υποδέχονται χαρούμενοι η γυναίκα, τα παιδιά και γονείς τους.

Κατά την εποχή της εσοδείας χορηγούνται εις αυτούς ιδιαίτερες ευκολίες δια να βοηθούν στα χωράφια.

ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

Όλοι είναι ευτυχισμένοι, πιο ευτυχής από όλους είναι ο γερό παππούς που επανέκτησε τώρα την γη που καλλιεργούσε άλλοτε σαν κουλάκος και την οποίαν είχαν απαλλοτριώσει οι μπολσεβίκοι 

ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ

Τώρα το φαγητό είναι περισσότερο γευστικό, όπως συνηθίζεται στον τόπο τρώγουν όλοι από το ίδιο πιάτο.

ΒΑΦΤΙΣΙΑ  

Όπως οι παλιοί έτσι και οι νέοι ξαναβρήκαν τώρα τον δρόμο της θρησκευτικής πίστεως.

Οι γονείς είναι τώρα ελεύθεροι να βαπτίζουν τα παιδιά των.

Κατά τα έθιμα το παιδί το φέρνει στην εκκλησία ο νουνός.

Και ενώ ο ιερεύς βαπτίζει το βρέφος στην κολυμβήθρα αντηχούν οι θρησκευτικές μελωδίες των ψαλτών. 

Η ΖΩΗ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ

Από μακρού ήδη η ζωή εις τάς υπό του γερμανικού στρατού κατεχομένας πόλεις προσέλαβε τον νέον ρυθμό της, μολονότι λόγω του πολέμου οι εν λόγω πόλεις κατά μεγάλο μέρος επυρπολήθησαν.

Η ζωή όμως αυτή είναι εντελώς άλλη από εκείνην που επεκράτει κατά την μπολσεβικικήν εποχήν.

Ήδη ανοίχθησαν παντού οι δρόμοι εις την ελεύθερη πρωτοβουλία και απασχόληση.

Κατά αρχάς οι κάτοικοι ήσαν δύσπιστοι, αργότερα όμως παράσχουν όλην των την εμπιστοσύνη προς την νέαν διοίκηση.

Εν πάση περιπτώσει τους παρεσχέθησαν όλες οι δυνατότητες προς υπεύθυνη δράση και αυτοδιοίκηση.

Μόνο οι ανώτατες βαθμίδες της διοικήσεως ευρίσκονται σήμερα εις Γερμανικά χέρια.

Η συνεργασία κατά συνέπεια διεξάγεται ολοένα και περισσότερο χωρίς προστριβές.

Πλησίον της πόλης βρίσκονται πειραματικά κτήματα, εκλεκτοί σπόροι απεστάλησαν ήδη εκ Γερμανίας. 
Ο διευθυντής ενός τοιούτου κτήματος και ο δήμαρχος της πόλης εξετάζουν την σοδειά.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΕΠΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΞΗ

ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Ο Στάλιν διαβεβαίωσε τελευταίως ότι η θρησκεία εις την Ρωσία δεν κατεδιώχθη ποτέ.

Εν τούτοις, απαγορεύθει εις τους πολίτες της Σοβιετικής Ενώσεως να στήνουν σταυρό επί των ταφών των αποθνησκόντων.

Επίσης δεν υπήρχαν πλέον πραγματικά νεκροταφεία.

Επί ελευθέρου χώρου εχαράσσοντο εις την γη διάφορα φουτουριστικά σύμβολα με το σοβιετικόν άστρον, κάτωθεν δε εθάπτετο ο πολίτης της σταλινικής Ρωσίας.

(βλ. κάτω εικών) 

  Δεν χρειάζεται και μεγάλη φαντασία δια να εννοήσει κανείς τι υπέφεραν υπό ένα τέτοιο καθεστώς οι λαοί της Ανατολής, οι οποίοι συγκαταλέγονται από εκατονταετηρίδων μεταξύ των θρησκευτικότερων του χριστιανικού πολιτισμού.

Σήμερα στις απελευθερωμένες αυτές περιοχές άνοιξαν και πάλι τις πύλες των οι εκκλησίες οι οποίες είναι υπερπλήρεις κατά την λειτουργία.  

Οι πιστοί ίστανται ευλαβείς έως έξω εις τους δρόμους, ελεύθεροι από την καταπίεση αποτέλεσμα της οποίας ήταν ότι δεν ήδύνατο να ασκήσουν πλέον τα θρησκευτικά των καθήκοντα.

Ψηλά επάνω εις τους εκκλησιαστικούς πύργους κτυπούν και πάλι οι καμπάνες την αιώνια μελωδία τους.

ΟΠΩΣ ΑΛΛΟΤΕ ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ....

Αυτά τους είχε διηγηθεί η γριά μητέρα των:
Τα κεριά έκαιγαν, πολλά, άπειρα κεριά που φώτιζαν με το τρεμουλιαστό τους φως την χρυσωμένη εικόνα.
Από τα χείλη των προσευχομένων ακούγεται ένας ελαφρύς ψίθυρος.
Οι πιστοί εγονάτιζαν και εσταυροκοπούντο, ενώ ο μητροπολίτης με τα χρυσοκέντητα άμφια του και την πολύτιμο μίτραν με τους πολύτιμους λίθους στο κεφάλι, έψαλλε την ιερά Λειτουργία....Αυτή ήτο άλλοτε η εικόνα των ρωσικών εκκλησιών. 
Και όλα αυτά δεν τα έζησαν ποτέ, γιατί τα Σοβιέτ κατέστρεψαν τις εκκλησίες ή της βεβήλωσαν, μετατρέποντα αυτάς εις αποθήκες, στάβλους η αντιθρησκευτικά μουσεία. 
Οι Γερμανοί στρατιώτες παρέδωσαν τις εκκλησίες και πάλι εις τον αρχικών των προορισμόν, εις τρόπον ώστε εκ του προχείρου τουλάχιστον να γίνονται τώρα λειτουργίες εις αυτές.
Οι εκ της Ρωσίας εργάτες και εργάτριες πού ήλθαν εις το Βερολίνο πηγαίνουν κάθε Κυριακή και εκκλησιάζονται εις τον ορθόδοξον ρωσικόν  καθεδρικόν ναό της Γερμανικής πρωτευούσης.
Και όπως άλλοτε τα χείλη των πατέρων και των μητέρων των, έτσι συγοψυθιρίζουν και τα δικά τους χείλη τις ιερές προσευχές, ενώ τα μάτια τους λάμπουν από εσωτερική αγαλλίασις ....

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΠΕΙΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΥΝ

ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤ

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΩΝ 2.500. Ο μεγαλύτερος εκ των επτά έως τώρα αποκαλυφθέντων ομαδικών τάφων, έχει ανοιχθεί εις σχήμα κεφαλαίου <<γάμα>> και έχει φάρδος 8μ.και μήκος 28 και 16μ.

Εδώ ανακαλύφθυσαν πέντε στρώματα πτωμάτων Πολωνών  αξιωματικών.

ΕΝΑΣ ΑΥΤΟΠΤΗΣ. Ο ηλικίας 74 ετών χωρικός Κίζελοφ, ομολόγησε τα εξής προς Πολωνούς σοφέρ κατά τας αρχάς του τρέχοντος έτους:

<< Πηγαίνετε επάνω εκεί, στο δάσος του Κατύν >>.

Ο ίδιος αφηγείται εις την ευρωπαϊκή επιτροπή ότι επί μήνες παρατηρεί την άφιξη Πολωνών αξιωματικών εις τον σιδηροδρομικό σταθμόν  της Γκινσντόβα κατά την Άνοιξη του 1940. Και έπειτα άκουε πυροβολισμούς...

  

Ο Ελβετός καθηγητής δόκτωρ Νάβιλ, μετά την έρευνα του Κατύν προέβει εις τας ακολούθους ανακοινώσεις:

Είδαμεν το θλιβερώτερο πεδίο πτωμάτων, που υπήρξε ποτέ.

Πολωνοί αξιωματικοί εδολοφονήθησαν.

Τα αίτια της ομαδικής αυτής δολοφονίας ανταποκρίνονται προς την κτηνώδη κοσμοθεωρία της ολοκληρωτικής εξαφανίσεως του αστικού κόσμου, η οποία αποτελεί φοβερό κίνδυνο δια όλη την Ευρώπην.

Εμείς οι ιατροδικαστές ήρθαμε εις το Κατύν δια να ερευνήσουμε και να αποκαλύψουμε επί τόπου την αλήθεια.

Αυτή την φορά, δεν ήταν καθόλου δύσκολο να ίδωμεν την πραγματική αλήθεια.

Είναι προς το σύμφερον όλης της ηπείρου και δικό μας καθήκον να γνωστοποιήσουμε εις την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρον την αλήθεια. 

ΔΩΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΠΕΘΑΝΑΝ ΒΛΗΘΕΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΑΧΗΛΟΝ

 Ο δόκτωρ Όρζός, τακτικός καθηγητής της ιατροδικαστικής και εγκληματολογίας εις το πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, ως αντιπρόσωπος της Ουγγαρίας εις την ευρωπαϊκή επιτροπή ερεύνης των ομαδικών τάφων των Πολωνών αξιωματικών εις το παρά το Σμολένσκ δάσος του Κατύν.

Ο καθηγητής ανασύρει ένα των θυμάτων της Γκεπεού προς εξέτασιν.    

                                  

   Στην είσοδο της νεκρόπολης, οι Γερμανοί συγκέντρωσαν τα εκταφιασμένα σώματα, πολλές χιλιάδες, από τα οποία σχεδόν τρείς χιλιάδες αναγνωρίστηκαν.

Ο Γερμανικός στρατός, αφού συγκέντρωσε τα χαρτιά τους και όλα εκείνα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αναγνώρισή τους, τους έδωσε αξιοπρεπείς τάφους, τάφους στρατιωτών, τεράστιους και συμμετρικούς, πάνω στους οποίους τοποθέτησε μεγάλους σταυρούς.

Το 1943 οι Γερμανοί ανακάλυψαν θαμμένα στο δάσος του Κατύν τα πτώματα 22.000 Πολωνών.

Οι εκτελεστές τους είχαν σκοτώσει έναν προς έναν με μια σφαίρα στον αυχένα  και τούς είχαν θάψει σε ομαδικούς τάφους.

Η μυστική αστυνομία του Στάλιν είχε την ευθύνη για την εν ψυχρώ δολοφονία 22.000 ανθρώπων.

Ελάχιστοι πια στον κόσμο πιστεύουν στην αθωότητα των Σοβιετικών. 

(ανάμεσά τους και το κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδος)  

'' Το ψέμα αυτό μας το διδάσκανε στα σχολεία, το ακούγαμε παντού.

Όμως σιγά σιγά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε ότι δεν μπορεί να τους σκότωσαν οι Γερμανοί, αλλά οι Σοβιετικοί ''   'Αντρει -Βάιντα. 

THE REAL HOLOCAUST

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

Under Sandet

Official Trailer

πηγή: https://www.warhistoryonline.com

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ από τη Θούλη: Robert Brasillach, πολιτικά άρθρα

Ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ ήταν ένας μεγάλος Γάλλος μυθιστοριογράφος, κριτικός, ποιητής και δημοσιογράφος, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί από πολλούς, ακόμη και ιδεολογικούς αντιπάλους του, ο μεγαλύτερος λογοτέχνης της εποχής του στη Γαλλία. Εκτελέστηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1945 ως collaborateur, εξαιτίας των πολιτικών απόψεων και ιδεών, τις οποίες εξέφραζε στα άρθρα του. Για πρώτη φορά μεταφράζονται στα ελληνικά βασικά πολιτικά άρθρα του, από αυτά για τα οποία δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε, διότι θεωρήθηκαν «πιο επικίνδυνα από ένα τάγμα της Βέρμαχτ». Η μετάφραση έγινε απευθείας από τα άρθρα που είχαν δημοσιευθεί στην εφημερίδα JE SUIS PARTOUT, και όχι από μεταγενέστερες εκδόσεις στις οποίες υπήρξαν κάποιες περικοπές. Σ’ αυτά η πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα του Μπραζιγιάκ αποκαλύπτεται χωρίς αμφιβολίες και χωρίς περιθώρια για υποκειμενικές ερμηνείες ή παρερμηνείες. Πέρα από αυτή την ιστορική σημασία τους, τα άρθρα είναι σημαντικά και ως πολιτικά καθ’ εαυτά, με τις απαιτήσεις αλλά και τις λύσεις που προβάλλουν. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στη συγκλονιστική μαρτυρία του Μπραζιγιάκ από την επίσκεψή του στο Κατύν, προκειμένου να καλύψει δημοσιογραφικά το γεγονός της ανακάλυψης των ομαδικών τάφων.

Επιπροσθέτως, μέσα από τα άρθρα, τις σημειώσεις και τον πρόλογο ξετυλίγεται η ατμόσφαιρα της εποχής, η collaboration, το κράτος του Βισύ, αλλά και η δίωξη και η καταδίκη του Μπραζιγιάκ. Στο βιβλίο περιέχεται και το σημείωμα που έγραψε λίγο πριν πεθάνει, καθώς επίσης και η διήγηση, από τον δικηγόρο του Ζακ Ιζορνί που ήταν μαζί του, της τελευταίας ώρας της ζωής του ως και την εκτέλεσή του.

Η Γαλλία δεν έχει σταματήσει να ασχολείται με τον Μπραζιγιάκ, τα βιβλία του πωλούνται, άλλα γράφονται γι’ αυτόν, όπως και άρθρα σε εφημερίδες, και κάθε αναφορά στο όνομά του ξεσηκώνει πλήθος διαφορετικών αντιδράσεων, αναστατώνει και διχάζει τη Γαλλία.

Το βιβλίο ''Robert Brasillach, πολιτικά άρθρα'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού

BITTER HARVEST

Official trailer

Εθνικός Σύνδεσμος Σαρωνικού