Τρίτη 6 Φεβρουαρίου 2024

6 Φεβρουαρίου 1945 - 79 Χρόνια από την δολοφονία του Robert Brasillac




 Παρίσι, 6 Φεβρουαρίου 1945, φρούριο Montrouge, ώρα 9.38 το πρωί. Το "Ζήτω η Γαλλία" λες και το μεταφέρει η ριπή που το ακολουθεί, παντού. Το σώμα του μεγάλου εθνικοσοσιαλιστή λογοτέχνη και συντάκτη της εφημερίδας Είμαι παντού, Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, κείτεται στο χώμα. Είχε καταδικαστεί γιατί "τα άρθρα του ήταν πιο επικίνδυνα από ένα τάγμα της Βέρμαχτ". Πορεύτηκε περήφανος προς τον θάνατο και παρέμεινε πιστός. Μέχρι το τέλος. Οι σφαίρες της γαλλικής δημοκρατίας δεν σκότωσαν ούτε το έργο ούτε το πνεύμα του. Είναι παντού!





Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού




Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2024

30 Ιανουαρίου 1933- 91 χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας

 


[...] Ας έλθη, ότι θέλει: με τον Χίτλερ και πίσω από τον Χίτλερ θα μείνουμε κάποτε ένα λαμπρό παράδειγμα γερμανικής πειθαρχίας, γερμανικής αντοχής και γερμανικής πίστεως γραμμένο μέσα στο βιβλίο της ιστορίας.

Η παλιά λεγεώνα του Χίτλερ, που δεν εκλονίσθη ποτέ!   



30 Ιανουαρίου 1933 

Είναι σαν όνειρο σχεδόν! Η Βιχελμστράσσε μας ανήκει. (δρόμος του Βερολίνου όπου βρισκόταν το μέγαρο του προέδρου του Ράιχ) Ο Φύρερ εργάζεται ήδη στην καγκελαρία του Κράτους. Στεκόμεθα στο παράθυρο και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων περνούν στην λάμψη των φώτων, των δάδων που κρατούν, μπροστά στον γηραιόν πρόεδρο του Ράιχ και τον νέο καγκελάριο του Ράιχ και αναφωνούν και εξωτερικεύουν το ευχαριστώ των και την χαράν των.

Το μεσημέρι καθήμεθα όλοι στο Καιζερχόφ και περιμέναμε. Ο Φύρερ ήτο με τον πρόεδρο του Ράιχ. Μια απερίγραπτη αναμονή μας έπαιρνε σχεδόν την αναπνοή. Έξω έστεκαν τα πλήθη μεταξύ του Καιζερχόφ και της καγκελαρίας του Ράιχ σιωπώντες και περιμένοντες. Τι γίνεται μέσα;

Οι δικοί μας είναι γεμάτοι από διάφορα συναισθήματα. Αμφιβολία, Ελπίς, Ευτυχία και αποθάρρυνσης. Πολλές φορές απατηθήκαμεν για να μπορέσουμε να πιστέψουμε τελείως στο θαύμα. Ο επιτελάρχης Ρέμ στέκει διαρκώς στο παράθυρο και παρακολουθεί την έξοδο της καγκελαρίας. Από εδώ θα εξέλθει Ο Φύρερ. Θα μπορέσουμε να δούμε στο πρόσωπό του αν πέτυχε. Κουραστική η ώρα της αναμονής! Τέλος φτάνει ένα αυτοκίνητο στη γωνία της εισόδου. Τα πλήθη φωνάζουν και χαιρετούν. Φαίνεται να διαισθάνονται, ότι πρόκειται περι της μεγάλης αλλαγής η ότι πραγματοποιήθηκε ήδη. 

Ο Φύρερ έρχεται! 

Μερικά λεπτά αργότερα είναι στο δωμάτιο που ευρισκόμεθα! Σιωπά και εμείς όλοι σιωπούμε. Όμως τα μάτια του είναι υγρά! Ναι, έγινε!

Ο Φύρερ έγινε καγκελάριος. Έθεσε τον όρκο του ενώπιον του προέδρου του Ράιχ. Η μεγάλη απόφασις έγινε. Η Γερμανία στέκει προ της ιστορικής στροφής της.

Όλοι είμεθα βουβοί από συγκίνηση. Καθένας μας σφίγγει το χέρι του Φύρερ και είναι σαν να ξανακλείσθηκε εδώ πάλι ο παλαιός μας δεσμός της πίστεως. 

Θαυμάσιο! Πόσο είναι απλός Ο Φύρερ στο μεγαλείο του και πόσο μέγας στην απλότητά του. 

Εδώ αλαλάζουν τα πλήθη προ του Καιζερχόφ. Η αναγόρευσις του Χίτλερ είναι σχεδόν ήδη γνωστή. Οι χίλιοι γίνονται δέκα χιλιάδες. Ένα απέραντο ανθρώπινο κύμα χύνεται στη Βιχελμστράσσε.

Αρχίζουμε αμέσως την εργασία. Η βουλή διαλύεται. χρειάσθηκε πολύς κόπος έως που να πείσωμεν τους συναδέλφους μας εις την βουλή. Σε τέσσερεις εβδομάδες θα γίνουν οι νέες εκλογές. η κυβέρνηση θα αποτανθή ήδη σήμερον με μια ανακοίνωση προς τον Γερμανικό λαόν.

Πηγαίνω στο γραφείο της περιοχής και αναγγέλλω εκεί σε μια εορτάσιμο ησυχία την κατάσταση των πραγμάτων. Όλοι είναι συγκινημένοι και κατάβαθα ταραγμένοι. Εις την αίθουσαν αυτή εις την οποία κάποτε έπρεπε να υποστούμε κάποια δοκιμή νεύρων, κυριαρχεί τελεία σιωπή όπως σε εκκλησία.

Τώρα ο αγώνας για την αρχή ευρίσκεται οπίσω μας. Τώρα πρέπει να εργασθούμε πάλι για να κρατήσωμεν την αρχήν.

Στο Καιζερχόφ  συνομιλεί ήδη ο Φύρερ με τον νέο υπουργό του Ράιχ φον Μπλόμπεργκ. Η εργασία της Κυβερνήσεως αρχίζει. Το υπόλοιπον της ημέρας περνά σαν σε όνειρο. Τα πάντα μου φαίνονται σαν παραμύθι. Αργά πλακώνει το βράδυ την πρωτεύουσα.

Στις επτά φαίνεται το Βερολίνο σαν ένας σωρός ξαφνιασμένων μυρμήγκων. Και κατόπιν αρχίζει η λαμπαδηφορία. Ατελείωτη απέραντη από τις επτά η ώρα  ως την μία μετά τα μεσάνυχτα βαδίζουν τα πλήθη πρό της καγκελαρίας. Άνδρες ταγμάτων εφόδου και ασφαλείας, νεολαία του Χίτλερ, λαός, άνδρες, γυναίκες, πατέρες που σηκώνουν τα παιδιά των στα χέρια και σηκώνουν προς το παράθυρο του Φύρερ. Ένας απερίγραπτος αλαλαγμός. Μερικά μέτρα από την καγκελαρία  στέκει στο παράθυρο του ο πρόεδρος του Ράιχ, μια υψηλή ηρωική μορφή μεγαλοπρεπής και ζωσμένη με μυστικιστική γοητεία. Με το μπαστούνι του χτυπά κάπου, κάπου τον ρυθμό του στρατιωτικού μάρς. Εκατό χιλιάδες και εκατό χιλιάδες περνούν  με αιώνιο όμοιο βήμα κάτω από τα παράθυρα.

Είναι το ξεκίνημα του Έθνους!

Η Γερμανία ξύπνησε

Σε μια αυθόρμητη έκρηξη τάσσεται ο λαός προς την επανάσταση του Γερμανού.

Είναι απερίγραπτον, τι συμβαίνει μέσα στην καρδιά μας. Θα ήθελα να γελώ και να κλαίω.

Εξακολουθούν να έρχονται νέα πλήθη και να αλαλάζουν και να φωνάζουν. Προ της καγκελαρίας του Ράιχ πάνω στην πλατεία  Βίλχελμ κάθονται εκατοντάδες νέοι πάνω στα δέντρα και επαναλαμβάνουν εν χορώ την χαράν των προς τον Φύρερ.

Ο λαός του τον χαιρετά

Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί μεταδίδουν για πρώτη φορά μια διαδήλωση του γερμανικού λαού. Ομιλούμε για πρώτη φορά σε όλους τους γερμανικούς πομπούς. Μπορώ συγχρόνως μόνον να πω, ότι είμεθα αμέτρητα ευτυχείς και ότι θέλουμε να εργασθούμε.

Όταν αργά μετά τα μεσάνυχτα άρχισε να τελειώνει η παρέλασις στέκουν ακόμα δέκα χιλιάδες άνθρωποι προ της καγκελαρίας και τραγουδούν το τραγούδι του Χόρστ Βέρσελ. Ομιλώ σύντομα στα πλήθη και τελειώνω με ένα ζήτω για τον Χίντεμπουργκ και τον Φύρερ. Σε ένα τρελό ενθουσιασμό περνά  η νύχτα του μεγάλου θαύματος. Επί τέλους αδειάζει η πλατεία. Κλείνομε τα παράθυρα και είμεθα περικυκλωμένοι από μια απέραντο σιωπή. Ο Φύρερ βάζει τα χέρια του στους ωμούς μου, χωρίς να πει λέξη.

Κατά τις τρείς μετά τα μεσάνυχτα έρχομαι σπίτι.

Ο αρχηγός τάγματος Χαν από το Σαρλότενμπουργκ μου φέρει την φοβερά είδησιν, ότι οι κομμουνισταί δολοφόνοι σκότωσαν τον σύντροφόν μας Χάνε Μαικόβσκι ο οποίος παρέλασε προ μερικών ωρών μπροστά στον Φύρερ. Στο πλευρό του έπεσε και ο αστύνομος ασφαλείας Τσάουριτζ.

Μια στάλα πίκρα πέφτει μέσα στο αφρισμένο ποτήρι της χαράς. Τώρα όμως όλα θα φτιάξουν. Σε δύο ως τρείς μήνες θα αποκατασταθεί η ησυχία και η τάξις εις την Γερμανία.

Το νέο Ράιχ ξύπνησε. Εγκαινιάσθηκε με αίμα. Μια εργασία δεκατεσσάρων ετών στεφανώθηκε από νίκη. Είμεθα στο σκοπό. Η γερμανική επανάστασις αρχίζει!  


Πηγή: Goebbels Joseph Paul- Από το Καϊζερχόφ εις την Καγγελαρίαν του Ράϊχ-Μια Ιστορική Περιγραφή σε Φύλλα Ημερολογίου (Από 1 Ιανουαρίου 1932-1 Μαϊου 1933) Νέα Γενεά 1935. 


Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού




       

 

Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023

ΩΔΗ Σ΄ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΟΥΓΓΡΟ

Με τα χέρια βουτηγμένα σε ρώσικο αίμα
ο μικρός Σαντόρ ανεβαίνει
Όλόϊσια στον Παράδεισο.
Έτσι βρώμικος έτσι κουρελιάρης
Με το κασκέτο κόσκινο άπ τίς σφαίρες
Του εκτελεστικού αποσπάσματος
Ο μικρός Σαντόρ ανεβαίνει
Όλόϊσια στον Παράδεισο.
Δεν έζησε παρά δώδεκα χρόνους
Κι΄ ό δωδέκατος ήταν ο σφραγισμένος
Με το μαρτύριο και τη δόξα.
Ώ μέρες μεγάλες μέρες μ΄ατελείωτη
Την κάθε στιγμή
Σαν σφεντόνιζε τα μπουκάλια με τη βενζίνη
Στα ρώσικα τάνκς.
Είδε ένα Ρώσο να βγαίνει
Σαν τρελός έξω από το άρμα που φλεγόταν
Τα ρούχα του είχαν πάρει φωτιά
Κάηκε μπροστά τους σαν λαμπάδα.
'Έπειτα κυνήγησε στούς υπόνομους
Τούς φοβισμένους χαφιέδες που φεύγανε
Έχωσε τα χέρια τους μέσα στη σάρκα τους
Όλα τα παιδιά χώσαν τα χέρια τους
Μέσα στη σάρκα τους
Τα χέρια τους γέμισαν αίμα
Έπειτα σκέπασαν με τον βόρβορο τους χαφιέδες
Τους θάψανε για πάντα κάτω από τον βόρβορο.
Με τα χέρια τώρα βουτηγμένα στο αίμα
Αίμα και λάσπη της Ουγγαρίας
Της Ουγγαρίας που είναι πια μόνο
Μιά ψυχή χωρίς σάρκα
Μιά ψυχή τρελή μανιασμένη
Που την έχουν γδύσει απ΄την σάρκα
Ο μικρός Σαντόρ ανεβαίνει
Όλόϊσια στον Παράδεισο.
Αλλά τα χέρια του λάμπουν πιο πολύ
Κι΄ από τα χέρια του Εσταυρωμένου
Τρυπημένα με τα καρφιά
Σπαθίζουν τα χέρια του
Με κόκκινες ανταύγειες το Άπειρο.
Κι΄ο Θεός σκύβει να τα ασπαστεί.
Ίσως όμως και να μην έγινε έτσι
Ίσως να μην υπάρχουν
Ούτε ο Θεός ούτε ο Παράδεισος
Κι΄ ή ψυχή του Σαντόρ νάπεσε χάμω
Σαν ψόφια πεταλούδα μές τη λάσπη
Όταν οι Ρώσοι τον στήσανε στον τοίχο.
Αλλά θάθελα να υπάρχει ο Θεός
Να υπάρχει ο Παράδεισος
Μονάχα γιατί ήτανε τόσα λίγα τα χρόνια
Που έζησε ο Μικρός Σαντόρ
Τόσα λίγα δώδεκα χρόνια
Για μιάν άγια μορφή σαν τη δική του
Όταν εμείς ζούμε ακόμη.
Εμείς που τα χέρια μας έμειναν άσπρα
Χωρίς να βαφτούν μές το αίμα
Χωρίς να αγιάσουν τα χέρια μας.

ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ

 

Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού



Παρασκευή 18 Αυγούστου 2023

ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ


36  ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΡΟΥΝΤΟΛΦ ΕΣ





 

Στέλνουμε το μήνυμα στους προσωρινούς και «εύθραυστους» νικητές που δεν μπορούν να δουν παρά μέχρι τον θάνατο, ότι είμαστε εδώ, οι δικοί μας ορίζοντες δεν έχουν όρια, δεν ξεχνούμε, τιμούμε τον Ρούντολφ Ες και ότι:

Σκοτώσατε  τον Άνθρωπο, όχι την Ιδέα



Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού




Πέμπτη 17 Αυγούστου 2023

RUDOLF HESS: ΣΚΟΤΩΣΑΤΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΟΧΙ ΤΗΝ ΙΔΕΑ

 


Τριάντα έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνο το απόγευμα της 17ης Αυγούστου 1987, όταν ο Ρούντολφ Ες, "ο πιο μοναχικός άνθρωπος στον κόσμο", βρέθηκε νεκρός, στα  93 του χρόνια, μετά από   46 χρόνια εγκλεισμού, εκ των οποίων τα 40 στη φυλακή Σπαντάου στο Βερολίνο, όπου και πέθανε.  Η επίσημη εκδοχή, ότι αυτοκτόνησε, στην ουσία έχει διαψευστεί, και παραμένει επίσημη, μόνο και μόνο για να μην πυροδοτήσει συζητήσεις, διαμαρτυρίες και κατηγορίες. Αυτό που μένει να αποδειχθεί είναι οι ειδικότερες συνθήκες της δολοφονίας του και ο βαθμός και η έκταση της εμπλοκής και συμμετοχής των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής.



Όπως και να 'ναι, παραμένει γεγονός ότι ο Ρούντολφ Ες βίωσε στο έπακρο το μίσος και την αδικία των "νικητών" του Β΄Ππ και των υποκινητών τους.  Στο πρόσωπό του έβλεπαν τον στενό συνεργάτη του Χίτλερ, έβλεπαν τον απόστολο της ειρήνης μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών. Αυτή την ειρήνη, όμως, οι εμπλακείσες στον πόλεμο εξωευρωπαϊκές δυνάμεις την πολεμούσαν.

Δεν υπέκυψε, παρέμεινε πιστός μέχρι το τέλος, ένα φως ελπίδας για τους σημερινούς Εθνικοσοσιαλιστές.


ΑΘΑΝΑΤΟΣ


Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού



Παρασκευή 28 Ιουλίου 2023

BENITO MUSSOLINI -Πίστις και τόλμη



Αφορισμοί από τους λόγους και το συγγραφικόν έργο του Ντούτσε

Η πιο αρχέγονη δύναμη του ανθρώπου είναι ο ενθουσιασμός. Είναι αδύνατο να εκτελέσουμε έργα μεγάλα αλλιώς, παρά μονάχα σε κατάσταση αγάπης γεμάτης πάθος και έκστασης ολόψυχης, θρησκευτικής θα έλεγα. Και αυτό δεν αρκεί. Μέτρο και έλεγχος του μεγάλου αυτού αισθήματος είναι η δύναμη της νοήσεως του εγκεφάλου. Στο φασιστικό κράτος δεν αφανίζεται το άτομο, αντίθετα μάλλον εξυψώνεται. Όμοια όπως σε ένα σύνταγμα, όπου δεν σβήνει η προσωπικότητα του κάθε στρατιώτη, αλλά το εναντίον εξυψώνεται χάρις στο πλήθος.

Ο φασισμός θέλει τον άνθρωπο πρόθυμο να αυτοθυσιάζεται με όλο του το είναι. Θέλει τον άνθρωπο να έχει θαρραλέα συναίσθηση των δυσχερειών που υπάρχουν και έτοιμο να τις αντιμετωπίσει. Αντιλαμβάνεται τη ζωή σαν αγώνα, γιατί πιστεύει ότι είναι του ανθρώπου υπόθεση να την κατακτήσει, αν θέλει να φανεί αντάξιός της. Και πρώτα πρέπει να δημιουργήσει το (φυσικό, ηθικό και πνευματικό) όργανο, με το οποίο μπορεί να ρυθμίσει τη ζωή του. Αυτό έχει ισχύ στο ίδιο μέτρο για το άτομο, για το έθνος, για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Έτσι εξηγείται η μεγάλη σημασία του πολιτισμού σε όλες του τις μορφές (τέχνη, θρησκεία και επιστήμη) και η ανυπολόγιστη σημαντικότητα της αγωγής. Έτσι εξηγείται η ιδιαίτερη αξία της εργασίας, με την οποία ο άνθρωπος δαμάζει τη Φύση και διαμορφώνει τον δικό του κόσμο, οικονομικό, πολιτικό, ηθικό και πνευματικό. Ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα έξω από την ιστορία. Ο φασισμός ξέρει ότι δεν μπορεί να υπάρξει στιγμή στην Ιστορία, όπου να είναι δυνατή η αποκατάσταση μιας τελεσίδικης και σταθερής τάξης ολοκλήρου του ανθρώπινου γένους. Μια τέτοια αντίληψη βρίσκεται ολότελα έξω από την Ιστορία, έξω από τη ζωή μάλιστα, που αποδεικνύεται ένα αέναο γέννημα και αφάνισμα.

Ο φασισμός είναι μια θρησκευτική κοσμοθεωρία, σύμφωνα με την οποία ο κάθε άνθρωπος βρίσκεται σε άμεση, αδιάκοπη συσχέτιση με τον υπέρτατο νόμο- με ένα <<αντικειμενικό πνεύμα>> που τον πλημυρίζει και διαμορφώνει το κάθε μεμονωμένο όν σε συνειδητό μέλος  μιας   πνευματικής κοινωνίας.

Ο άνθρωπος μπορεί να σφάλει γιατί η σάρκα είναι αδύναμη. Όχι όμως και το πνεύμα που κυριαρχείται από αληθινή πίστη. Και για την ειλικρίνεια της πίστης μου δεν έχω άλλο μάρτυρα από το Θεό!

Είμαι στρατιώτης της πίστης

Η ζωή, όπως την φαντάζεται ο φασισμός, είναι σοβαρή, αυστηρή και θρησκευτική. Για αυτόν, το πάν στον κόσμο συντελείται κάτω από την πελώρια ευθύνη του πνεύματος και στηρίζεται στην επενέργεια ηθικών δυνάμεων. Ο φασιστής νιώθει καταφρόνηση για την άνετη ζωή.

<<Επανάσταση>> - Ώς τώρα ο όρος αυτός σήμαινε αταξία, χάος, παράλυση της εργασίας και αποσύνθεση της κοινωνικής ζωής. Απορρίψτε την αντίληψη αυτή των Μπολσεβίκων ηγετών! Επανάσταση είναι η τάξη ανώτερου βαθμού, είναι αδυσώπητη ανιούσα εξέλιξη πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και ηθικοπλαστικών ιδεών. Μονάχα όταν είναι προικισμένη με τη δύναμη της αρχής αυτής αξίζει το όνομα Επανάσταση. Ειδάλως λέγεται βανδαλισμός ή Αντίδραση. Η Επανάσταση είναι πειθαρχία που έρχεται να πάρει την θέση μιάς πιο παλιάς και από καιρό σαθρής τάξης.

Μπορεί κανείς να μετοικίσει από τη στρατιωτική σκηνή σε ένα παλάτι, αρκεί να είναι σε κάθε στιγμή έτοιμος να επιστρέψει στη σκηνή του στρατιώτη.

Η έννοια της ελευθερίας δεν είναι κάτι το απόλυτο, γιατί στη ζωή δεν υπάρχει τίποτε απόλυτο. Η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα, αλλά καθήκον. Δεν πέφτει άκοπα στην αγκαλιά μας, αλλά πρέπει να την κατακτήσουμε. Δεν είναι κοινό αγαθό, αλλά προνόμιο. Η έννοια της ελευθερίας μεταβάλλεται με το πέρασμα του χρόνου.

Στο κράτος μας κανένα άτομο δεν στερείται της ελευθερίας. Την έχει σε πλατύτερο μέρος από τον μεμονωμένο άνθρωπο. Γιατί προστατεύεται από το κράτος και συμμετέχει στα πράγματα του κράτους. Ο μεμονωμένος άνθρωπος μένει, αντίθετα, απροστάτευτος.

Είμαστε κατά των προλήψεων και κατά των δογματισμών. Προτιμούμε τα προβλήματα γιατί ξέρουμε την προωθητική τους δύναμη.

Είναι γενικότερη αλήθεια ότι το αδύνατο είναι ακατόρθωτο. Ορθά. Ωστόσο ολόκληρη η ιστορία του κόσμου δεν αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος και τα ανθρώπινα νεύρα πραγματοποίησαν  και πραγματώνουν ολοένα το Αφάνταστο, το Άτοπο, το ολότελα Αδύνατο. Η πίστη σε αυτό το παράδειγμα είναι ένας μυστικιστικός ενθουσιασμός. Όταν μπορούμε να αντλήσουμε την πίστη αυτή από τον ίδιο τον ευατό μας, τότε είμαστε ικανοί να επηρεάσουμε την άμπωτη  και την παλίρροια της παγκόσμιας ιστορίας.

Η μεγαλοφυΐα έρχεται από τη πιο επιμελημένη μεθοδικότητα και την μεγαλύτερη υπομονή, Αλλά και από το πιο αμείλικτο καθήκον: Μόλις φτάνει στο σκοπό της ξανανοίγει τα πανιά για νέο ταξίδι.

Έχουμε γυρισμένα τα βλέμματά μας στο μέλλον! Ό,τι θα επιτύχουμε είναι πολύ σπουδαιότερο από ό,τι επιτύχαμε ως τώρα. Η ζωή και η δόξα του έθνους βρίσκεται στο πνεύμα αυτό του μέλλοντος. Ακούραστα να ανυψωνόμαστε πάνω από το θνητό Σήμερα-  αυτό είναι το ηρωικό χαρακτηριστικό της πίστης μας.

Η νεότητα είναι μια θεϊκή αρρώστια, από την οποία, δυστυχώς, γιατρευόμαστε μέρα με την ημέρα.

Δεν υπάρχει γεροντότερος από εκείνον που ζηλεύει τα νιάτα. Θέλομε η νεολαία μας να πάρει από τα χέρια μας τη λαμπάδα, να την ανάψει στην πίστη μας και να είναι έτοιμη και αποφασισμένη να συνεχίσει τις προσπάθειές μας.

Μπενίτο Μουσολίνι 

Περιοδικό Νέα Ευρώπη Τεύχος-2 


Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού


Κυριακή 16 Ιουλίου 2023

Η ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΓΕΝΕΑ





<<Ενας καλός ξένος παρατηρητής είπε κάποτε ότι όταν οι Γερμανοί ομιλούν περί σοσιαλισμού εννοούν το μέλλον των παιδιών τους. Η παρατήρησις αυτή ουδέποτε άλλοτε δικαιώθη περισσότερο παρά κατά την τελευταία δεκαετία προ της εκρήξεως του πολέμου. Η Γερμανία κατόρθωσε να αποκτήσει ένα νέο είδος ζωής γνωρίζοντας καλά ότι εις μιαν και μόνην γενεά δεν θα ήταν δυνατόν να τελειοποιήσει τον νέον αυτόν τρόπο ζωής. Δια τον λόγο αυτό κατεβλήθη υπεράνθρωπος προσπάθεια να αποτυπωθούν τα νέα στοιχεία ζωής εις την ερχόμενη νεότητα>>.    


Η κάθε γενεά είναι ο φορέας της εποχής της. Εμείς οι σημερινοί είμεθα οι <<ερχόμενοι>>, όταν εξεράγει ο πόλεμος. Η μοίρα ήθελε να σφραγιστούν εις τα πρόσωπά μας τα σκληρά χαρακτηριστικά του πολέμου. Τα πράγματα μπορείς όμως να μεταβληθούν και τότε η ερχόμενη γενεά θα πάρει και πάλι τα χαρακτηριστικά της ειρήνης. 

Η ερχόμενη γενεά θα είναι ή ευρωπαϊκή ή δεν θα υπάρξει καθόλου. Αυτός είναι ο νόμος της αποστολής της από τα πρώτα της βήματα. Της έχει ανατεθεί το καθήκον να καταστήσει τελικώς τον άνθρωπο κύριον της τεχνικής, να γίνει δαμάστρια της μάζης και της μηχανής, η οποία ετοποθέτησεν εις τον θρόνο των ειδώλων την παρεξήγησιν και την κατάχρησιν. Τα στοιχεία που εξαπέλυσε ο παγκόσμιος αγώνας πρέπει και πάλι να τιθασεύθούν και να υπακούσουν οι τας θελήσεις του ανθρώπου. 

Δια την νεολαία που έρχεται και ωριμάζει τα πράγματα αυτά έχουν καταστεί αυτονόητα, διότι οι ρίζες των ευρίσκονται εις την πίστην προς την αξιοπρέπεια που οφείλεται εις τον άνθρωπο. Τα γράμματα των στρατιωτών από το μέτωπο ομιλούν τόσο συχνά περί αυτού. Διότι εις τα πεδία των μαχών του σημερινού πολέμου εν τέλει κυριαρχεί των μαζών και πάλι η προσωπικότης. Και μήπως ο επι έτη διεξαγόμενος αγών εἰς τον τομέα της εργασίας από την νεολαία μέσα από τα εργαστήρια δεν αποτελεί την έκφραση των αυτών ιδεών και της αυτής νοσταλγίας δια την δημιουργίαν ενός καλύτερου μέλλοντος και μία καλύτερη ζωής;

Έχει ειπωθεί εις το παρελθόν ότι στα πρόσωπα της νεολαίας ζωγραφίζεται η ζωτικότητα της νέας γενεάς. Όποιος ξεφυλλίζει τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες της οικογένειας και τις συγκρίνει με τις σημερινές, καταλαβαίνει αρκετά με την αλλαγή που συντελείται χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Άλλοτε τα χαρακτηριστικά ήσαν ιδεαλισμός, αυτοθυσία, σκληρότης και υπομονή. Εις τα πρόσωπα της σημερινής νεολαίας διαβάζουμε ακόμα περισσότερα: αυτοπεποίθηση και χαρούμενη συνείδηση του μέλλοντος. Και αυτό ισχύει τόσο για τους νέους όσο και για τις νέες. Η πέντε ή εικοσιπέντε ετών είναι, ασχέτως αν παίζουν ακόμη ή έχουν μπες στη σοβαρή εργασία, με καθαρά και ζωηρά μάτια μας αφηγούνται ότι η ζωή είναι ισχυρότερη από τον θάνατο. Η νεολαία φαντάζεται μια ζωή, όπου τα αγαθά  της γης αυτής  είναι ευλογία για όλους. Όταν ο σκοπός αυτός για τον οποίο αγωνιζόμαστε με τόσο φανατισμό επιτευχθεί, γνωρίζουμε ότι η επόμενη γενεά θα υπερασπισθεί τα επιτευχθέντα με τον αυτόν φανατισμόν, εάν παρουσιασθεί προς τούτο ανάγκη.      

Πηγή: Τεύχος 11-1944 Περιοδικό «Signal»


Ιερός Δεσμός Αργοσαρωνικού